św. Brygida Szwedzka, zakonnica, patronka Europy, ur. w 1303 r. zm. 23 lipca 1373 r.

Urodziła się w szwedzkim Finstad k. Uppsali. Jej rodzina była zamożna i skoligacona z dynastią królewską panującą w owym czasie w Szwecji. Od samego początku wzrastała w głęboko pobożnej atmosferze. Wydana za mąż w wieku 14 lat za Ulfa Gotmarssona całkowicie poświęciła się życiu rodzinnemu i starannemu wychowaniu ośmiorga dzieci. Po śmierci męża w 1344 r. oddała się życiu ascetycznemu. Pisała listy do możnych tego świata, w których napominała ich w imię Ewangelii. Należała do Trzeciego Zakonu św. Franciszka. Jej serce i umysł były zaprzątnięte sprawami Kościoła powszechnego. Szczególnie interesował ją los papieży, którzy od 1309 r. rezydowali nie w Rzymie, lecz w Awinionie we Francji. Jej pragnieniem było, aby papież wrócił do Wiecznego Miasta. Napisała w tej sprawie listy do papieży: w 1352 r. do Innocentego VI, w 1367 r. do Urbana V, a następnie do Grzegorza XI. Brygida poświęciła się też życiu monastycznemu. Gdy w 1369 r. otrzymała posiadłość w Vadsten, założyła klasztor i Zakon Najświętszego Zbawiciela (siostry brygidki). Zmarła w Rzymie 23 lipca 1373 r. 7 października 1391 r. papież Bonifacy IX ogłosił ją świętą, a w 1419 r. papież Marcin V potwierdził jej kult. Jan Paweł II natomiast specjalnym motu proprio z 1 października 1999 r. ogłosił ją współpatronką Europy. Pozostawiła po sobie księgę Objawień.