We Wrocławiu odbył się III Kongres Wieczystej Adoracji. Organizatorzy – Telewizja EWTN Polska – zaprosili, by w Roku Jubileuszowym zatrzymać się wspólnie przed Jezusem Eucharystycznym.

Wydarzenie obejmowało: konferencje, świadectwa, panele dyskusyjne, modlitwę podczas Eucharystii i adoracji; wpisało się też w czuwanie przed uroczystością Zesłania Ducha Świętego. Gościem honorowym był patriarcha Raphaël Bedros XXI Minassian. Obecni byli także: abp Zbigniew Stankiewicz, prymas Łotwy, bp Andrzej Siemieniewski, biskupi wrocławscy, kapłani obrządku rzymskiego i ormiańskiego oraz zaproszeni goście. Patriarcha Raphaël Bedros XXI Minassian mówił o wieczystej adoracji jako stałej i szczerej obecności przed Najświętszym Sakramentem. Eucharystię nazwał nieustannym cudem, który się dzieje. Podkreślał, że za każdym razem, gdy zbliżamy się do świętego ołtarza, przeżywamy na nowo tajemnicę męki, śmierci i zmartwychwstania Chrystusa.

– To jest głęboki sens celebracji, którą przeżywamy, cud miłosierdzia, który nieustannie się odnawia, wylewając na nas balsam Bożej miłości, miłości zaskakującej i słodkiej, która wymyka się wszelkiej ludzkiej logice. To jest nieustanny cud, który się dzieje – mówił ormiański patriarcha i życzył: – W tym Jubileuszowym Roku Nadziei, którego tak mądrze pragnął śp. papież Franciszek, III Kongres pod hasłem „Adoracja źródłem nadziei dla człowieka” nabiera jeszcze głębszego znaczenia. Jest to zaproszenie do powrotu do serca, do odkrycia na nowo daru chrześcijańskiej nadziei, do kontynuowania tej celebracji eucharystycznej z odnowioną wiarą. Jest to chwila refleksji, okazja do przebudzenia sumień uśpionych w czasie wojen, niesprawiedliwości i bezgranicznego egoizmu (...) Niech ta celebracja eucharystyczna, która jest sercem tego Kongresu, umocni nas w wierze i pobudzi do bycia autentycznymi świadkami Bożej miłości.

Jednym z wielu kongresowych wydarzeń był panel dyskusyjny z okazji 1700. rocznicy Soboru Nicejskiego. Udział w debacie wzięli: bp Maciej Małyga, prof. Stanisław Rosik i ks. dr Wojciech Baran. Dyskusję moderował ks. dr Adam Łuźniak.

– Chcemy Niceę przeczytać na nowo, posłuchać jej na nowo i jednocześnie podziękować Panu Bogu, że na bardzo trudnych i krzywych liniach historii na początku IV wieku Kościół zapisał coś tak cennego, jak nicejskie wyznanie wiary – mówił ks. Łuźniak.

Ksiądz Wojciech Baran podkreślał, że wyznania wiary znane były już przed Soborem Nicejskim. Były one oparte na stwierdzeniach i sformułowaniach biblijnych. – Na soborze w Nicei doszło do przygotowania Credo doktrynalnego, które jest bardziej wykładnią – mówił ks. Wojciech i zaznaczył: – Co jest kluczowe? Spotkanie teologii, Kościoła z myślą świata. Kościół odważył się mówić na temat wiary przy pomocy języka zrozumianego przez świat. To wielki krok dla rozwoju teologii.