Ks. Carlos Zaldiba Aguilera

Parafia Najświętszego Zbawiciela w Łodzi

„«Ten, który mu okazał miłosierdzie».

Jezus mu rzekł: «Idź, i ty czyń podobnie!»” (Łk 10, 37).

Wybrałem te słowa z ewangelii według św. Łukasza, ponieważ sam doświadczyłem w życiu miłości i miłosierdzia Jezusa, Dobrego Samarytanina, który uleczył moje rany i poprowadził mnie do bezpiecznego miejsca. Czuję, że teraz to On mówi do mnie: „Idź i czyń podobnie” – nieś miłość, pokazuj ludziom oblicze Boga, który jest miłością i miłosierdziem.

Ks. Maksymilian Frąckowiak

Parafia Matki Bożej Nieustającej Pomocy, św. Marii Magdaleny i św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Poznaniu

„Teraz zaś już nie ja żyję, lecz żyje we mnie Chrystus” (Ga 2, 20).

Pragnę wszystkim ludziom, jakich spotkam w swojej posłudze kapłańskiej, ofiarowywać Chrystusa. Pragnę, aby to On rządził moim życiem i aby to On był w nim najbardziej widoczny. Ufam, że słowa św. Pawła, które wybrałem jako przesłanie, będą mi to nieustannie przypominać i staną się kompasem w moim życiu.

Ks. Krystian Leśniewski

Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Zduńskiej Woli Karsznicach

„Kimże ja jestem,

Panie mój Boże, że doprowadziłeś mię aż dotąd” (2 Sm 7, 18).

W minionym roku zmarł kapłan, który na obrazku w 30. rocznicę swoich święceń zamieścił powyższą sentencję z Księgi Samuela. Zaczerpnąłem ją i ja, ponieważ ona mi uświadamia nadzwyczajną zwyczajność posługi kapłańskiej.

Ks. Witold Łącki

Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Rogowie

„Przyszedłem ogień rzucić na ziemię i jakże pragnę, ażeby już zapłonął” (Łk 12, 49).

Ogień daje światło i ciepło, oczyszcza i rozpala serca, kojarzy się z miłością i spotkaniem, ma to do siebie, że bardzo szybko się roznosi. Zapłonął ostatecznie na krzyżu, gdzie serce Jezusa zostało całkowicie otwarte. Podczas Zesłania Ducha Świętego nad głowami Apostołów pojawiły się płomienie z ognia. Ten fragment wybrał mnie wiele lat temu zupełnie przypadkiem. Dzisiaj bardzo mocno porusza moje serce i motywuje, abym niósł ogień miłości Boga, tak jak sam doświadczyłem Jego miłości. Abym wszędzie tam, gdzie jestem, potrafił rzucać chodź iskrę, która rozpali i doprowadzi do spotkania z Bogiem.

Ks. Tomasz Ubrych

Parafia św. Małgorzaty i św. Augustyna w Witowie

„Niespokojne jest serce ludzkie, dopóki nie spocznie w Bogu” (św. Augustyn).

Wybrałem myśl św. Augustyna, ponieważ jest on patronem mojej rodzinnej parafii i w czasie formacji seminaryjnej przybliżyłem się do niego i wielokrotnie prosiłem go o wstawiennictwo, oraz dlatego, że w jego liturgiczne wspomnienie zmarł mój tata. Chciałbym również, by to przesłanie przypominało mi, bym w tym świecie nie zapomniał o swoim sercu i miłości do Boga. Ufam, że moja posługa skupiona będzie również na przypominaniu wiernym, że Pan Bóg kocha każdego człowieka i czeka na niego, aby jak tylko wróci, objąć go w ramiona, tak jak uczynił to miłosierny ojciec wobec swojego marnotrawnego syna z przypowieści św. Łukasza.

Ks. Konrad Wadelski

Parafia Najświętszej Maryi Panny i św. Tomasza Kantuaryjskiego w Sulejowie

„On, istniejąc w postaci Bożej, nie skorzystał ze sposobności, aby na równi być z Bogiem, lecz ogołocił samego siebie, przyjąwszy postać sługi” (Flp 2, 6-7).

Powyższe słowa św. Pawła wybrałem jako przesłanie na kapłańską drogę, ponieważ uświadamiają mi one, że istotą powołania są służba i posłuszeństwo. Boży Syn, będąc posłusznym Bogu aż po krzyż i śmierć, wypełnia wolę Ojca. Ja również chciałbym tak dalece zjednoczyć się z Jezusem w kapłaństwie, by w swoim życiu wypełniać zawsze wolę Ojca. Na moim obrazku pojawiła się również myśl św. Augustyna: „Daj, co nakazujesz i nakazuj, co chcesz”, mówiąc inaczej: „Daj łaskę tego, czego oczekujesz i nakazuj, co chcesz”. To słowo ma mi przypominać o pierwszeństwie łaski w każdym działaniu, jakie będzie mi dane podejmować w pracy duszpasterskiej.

Zebrał: ks. Paweł Gabara