Mam 42 lata, szukam osoby do korespondencji, a może i nie tylko. Zapraszam rówieśniczki na babskie ploteczki, ale może też napisze do mnie samotny pan (w wieku 40-52 lat), kawaler, bardzo szczerze poszukujący swej drugiej połowy serducha, uczciwy i opiekuńczy...
Jestem praktykującym katolikiem, kawalerem, mężem zaufania. Poznam pannę z woj. lubelskiego. Proszę o podanie nr. tel.
7149. Czytelniczka z Wielkopolski
Mam 69 lat, jestem wdową na emeryturze. Chciałabym poznać pana w zbliżonym wieku, na dobre i na złe. Jestem osobą samotną, wierzącą i praktykującą katoliczką. Cenię wrażliwość, uczciwość, dobroć, optymizm i odpowiedzialność.
7150. Czytelniczka ze Śląska
Jestem wartościową panną w wieku 50 lat, z wyższym wykształceniem. Chciałabym poznać przyjaciół, koleżanki, kawalera myślącego o tym, by założyć chrześcijańską rodzinę. Czekam na listy, chętnie z adresem e-mail lub nr. tel.
Aby zamieścić ogłoszenie w rubryce korespondencyjnej, trzeba podać (do wiadomości redakcji) swoje: imię, nazwisko i adres zamieszkania, na który prześlemy listy. W liście skierowanym do wybranej osoby należy podać numer jej anonsu. Listy prosimy przesyłać na adres: Redakcja Tygodnika Katolickiego „Niedziela”, ul. 3 Maja 12, 42-217 Częstochowa, z dopiskiem „Chcą korespondować”; lub mailowo: redakcja@niedziela.pl .
Uwaga! Czytelnicy nawiązują kontakty z osobami ogłaszającymi się na własną odpowiedzialność.
Wnętrze kościoła. Klasztor dominikanów w Warszawie (Służew)
Dominikanie z klasztoru na warszawskim Służewie, wspierani przez licznych świeckich, protestują przeciwko planowi zagospodarowania przestrzennego przyjętemu przez Radę Miasta. - Przyszłość naszej misji na Służewie stoi pod poważnym znakiem zapytania - powiedział KAI przeor klasztoru o. Lucjan Sobkowicz OP. W niedzielę, 15 listopada po każdej Mszy św. będą zbierane podpisy pod petycją do prezydenta Warszawy Rafała Trzaskowskiego, wzywającą go do zaangażowania się w wypracowanie kompromisu.
Przyjęty przez Radę m. st. Warszawy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego „Służew w rejonie Klasztoru oo. Dominikanów” budzi sprzeciw nie tylko polskich wiernych, którzy podpisują się pod petycją dostępną w internecie. Zdaniem dominikanów, plan zagraża dalszemu funkcjonowaniu klasztoru na trzech poziomach: finansowym, technicznym i duszpasterskim.
Księga Przysłów kończy się poematem o dzielnej niewieście, alfabetycznym akrostychem, w którym każdy wers zaczyna się kolejną literą hebrajskiego alfabetu, pochwałą od alef do taw, od A do Z. „Niewiastę dzielną kto znajdzie? Jej wartość przewyższa perły”. Eszet chajil, kobieta dzielności. Chajil to słowo języka wojskowego i majątkowego, siła, zasobność, męstwo. Nie o urodzie mowa i nie o uległości, lecz o mocy. Lekcjonarz wybiera z poematu wersety o pracy i o dłoniach. Len i wełna, „pracuje starannie rękami”, wrzeciono i przęślica, i wers, który jest sercem wyboru: „otwiera dłoń ubogiemu, do nędzarza wyciąga swe ręce”. Ręce dzielnej niewiasty poruszają się w dwóch kierunkach. Ku warsztatowi i ku ubogim. Pracowitość bez miłosierdzia byłaby chciwością, miłosierdzie bez pracowitości pustym gestem. Liturgia czyta ten portret przed przypowieścią o talentach nieprzypadkowo. Oto ktoś, kto talenty puścił w obrót. Pointa poematu jest przewrotem hierarchii ocen: „kłamliwy wdzięk i marne jest piękno: chwalić należy niewiastę, co boi się Pana”. Szeker ha-chen we-hewel ha-jofi, wdzięk jest złudą, piękność zaś to hewel, to samo tchnienie-marność, które znamy od Koheleta (zob. glossę na 24 IX). Kryterium ostateczne to bojaźń Pańska, początek mądrości. „Z owocu jej rąk jej dajcie, niech w bramie sławią jej czyny”. Brama to miejsce sądu i publicznego życia. Poemat żąda dla kobiety publicznego uznania jej dzieł. Izrael czytał ten akrostych w każdy szabatowy wieczór przy stole rodzinnym. Kościół czyta w nim także figurę Mądrości i własną ikonę, Oblubienicę dzielną, której czyny będą sławione w bramie dnia ostatecznego.
Myślę o was, którzy cierpicie na ciele i duszy z powodu choroby. Jesteście w bijącym sercu Kościoła – mówił Leon XIV do chorych podczas niedzielnej modlitwy Anioł Pański przed katedrą w peruwiańskim Cusco. Kapłanów i osoby konsekrowane zachęcił słowami: „Nie bójmy się oddawać życia, poświęcać wszystkich swoich sił dla Chrystusa”.
Podczas rozważania przed modlitwą Anioł Pański Leon XIV wskazał, że ewangeliczne talenty symbolizują miłość Boga, którą On nam ofiaruje, abyśmy pozwolili jej wzrastać w naszym życiu i dzielili się nią z innymi.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1792598077.jpg)
