Pierwszy rozdział Dziejów Apostolskich stanowi kluczowe wprowadzenie do misji Kościoła po zmartwychwstaniu Jezusa. Autor – św. Łukasz adresuje swoje pismo do Teofila, wskazując tym samym na swój zamysł przekazania wiarygodnej relacji o działalności Jezusa i początkach Kościoła.
Łukasz przypomina o swoim wcześniejszym dziele, co podkreśla ciągłość przekazu, i wskazuje na całościowy zamysł: ukazanie działalności Jezusa – od Jego nauczania aż po moment wniebowstąpienia. Kluczowym aspektem tego przekazu jest fakt, że Jezus po swoim zmartwychwstaniu ukazuje się uczniom, dowodząc, że pokonał śmierć. Łukasz wskazuje na „królestwo Boże” jako główny temat nauk Jezusa i Jego konkretną realizację w tajemnicy męki, śmierci i zmartwychwstania.
Niezwykle istotne są instrukcje Jezusa, stanowiące Jego swoisty testament przed powrotem do Ojca: oczekiwanie na Ducha Świętego, który ma nadejść. Chrzest Duchem Świętym to wydarzenie kluczowe dla początku misji apostolskiej. Uczniowie oczekują rychłego ustanowienia królestwa. Jezus jednak podkreśla, że ma ono charakter duchowy i jest ściśle związane z wolą samego Ojca – czas i sposób jego realizacji są wyłącznie w Jego władzy.
Chrzest Duchem Świętym będzie stanowić umocnienie Kościoła jako wspólnoty uczniów Jezusa oraz potwierdzenie jego ściśle misyjnego charakteru. Moc od Ducha Świętego uzdolni wierzących do składania świadectwa i dzięki temu umożliwi im głoszenie Ewangelii.
Uczniowie, których wzrok skupiony jest na wstępującym do nieba Jezusie, stanowią model oczekiwania na powrót Mistrza. W ich postawie uwidacznia się prawdziwie chrześcijańska nadzieja na przyjście Chrystusa. Jezus wyraźnie poucza uczniów, aby pozostali w Jerozolimie i oczekiwali na spełnienie obietnicy Ojca. Mówi o obietnicy, którą uczniowie słyszeli od Niego we wcześniejszym Jego nauczaniu, odnoszącym się szczególnie do zapowiedzi zesłania Ducha Świętego (por. J 14, 16-17; 16, 7). Jezus wskazuje, że samo oczekiwanie uczniów jest kluczowe i że nie powinni oni opuszczać Jerozolimy przed otrzymaniem daru Ducha. Boskie obietnice są związane z określonym momentem i domagają się konkretnej odpowiedzi, która sprowadza się do cierpliwości, wierności i zaufania.
Jezus wskazuje na zasadniczą różnicę między chrztem z wody, którego dokonał Jan Chrzciciel, a chrztem Duchem Świętym, który uczniowie otrzymają od Niego. Chrzest wodą symbolizuje nawrócenie, oczyszczenie i wejście w relację z Bogiem. Z kolei chrzest Duchem Świętym wyraża duchową moc, zdolność do misji i urzeczywistnienie w życiu wierzących Bożej obietnicy. Słowo „wkrótce” wskazuje na bliski czas wypełnienia się tej obietnicy, choć dokładny moment nie jest jeszcze znany uczniom. Dla nich jest to element nadziei i przygotowania do duchowego doświadczenia, które ma odgrywać kluczową rolę w ich misji. Jezus podkreśla, że otrzymanie Ducha Świętego jest fundamentalnym wydarzeniem, które zasadniczo odmieni życie uczniów i będzie stanowić nowy początek Kościoła zrodzonego z przebitego boku Chrystusa.
Prorok Izajasz w 43. rozdziale uroczyście zapowiada „nowe wyzwolenie”. Najpierw jednak przypomina Izraelitom pierwsze wyzwolenie, które stało się podstawą więzi z Bogiem – chodzi o wyprowadzenie ich z Egiptu. To wtedy Bóg otworzył dla Izraela „drogę przez morze i ścieżkę przez potężne wody”, a gdy Izrael był zagrożony przez wojsko faraona, uratował swój lud przed niechybną śmiercią. To właśnie te wydarzenia, które określamy jednym terminem: exodus (wyjście), stały się wstępem do tego, co wydarzyło się pod Synajem – czyli do zawarcia przymierza między Bogiem i narodem izraelskim. Pierwsze wyzwolenie było przejawem Bożej potęgi, a sami Izraelici byli świadkami wielkich cudów, takich jak plagi czy przejście przez Morze Czerwone. Potem doświadczenie Bożej troski o nich w czasie wędrówki przez pustynię oraz zawarcie pod Synajem przymierza stały się dla narodu wybranego fundamentem własnej tożsamości. Dlatego na te wydarzenia mógł się on powoływać w razie niebezpieczeństw i wszelkich trudnych sytuacji. Ale lud, który to przymierze nieustannie zrywał, znalazł się ponownie w wielkich tarapatach. Oto jest teraz na wygnaniu – czyli w niewoli babilońskiej. Stary Testament ukazuje ten czas jako zasłużoną karę dla Izraela, który sam zgotował sobie taki los przez ignorowanie przymierza. Wielokrotnie przestrzegali przed tym starotestamentowi prorocy. Teraz jednak Izajasz zapowiada zmianę sytuacji. Oto Bóg ponownie zainterweniuje. Dokona czegoś nowego („rzecz nowa”). Dlatego Izraelici nie będą już wspominać chwalebnych dni wyjścia z Egiptu, bo one już minęły – to są dawne rzeczy. Teraz, gdy doświadczą nowego wyzwolenia, jeszcze potężniejszego, będą powoływać się na nie zawsze, gdy znajdą się w niedoli, w jakimś kłopocie lub niebezpieczeństwie. Izrael jest ludem wybranym – przypomina prorok Izajasz – a zatem jest ludem Boga, Jego własnością, o którą On w sposób szczególny dba. On się tym ludem opiekuje, sam bowiem sobie go utworzył. Nie dziwi więc, że te nowe doświadczenia, które nastąpią, mają być nieustannie opowiadane, by głosić Bożą chwałę. To nowe wyzwolenie było upragnione przez uciemiężony lud, który dopiero w tak trudnej sytuacji zrozumiał swój grzech. Bo przecież największym grzechem było odwrócenie się od Boga i Jego przymierza, na co wciąż zwracali uwagę prorocy. Trzeba jednak nadmienić, że to nowe wyzwolenie staje się zapowiedzią jeszcze innego wyzwolenia. Boża interwencja zapowiadana przez Izajasza – wyzwolenie ludu Bożego spod władzy Babilonu, powrót do swojej ziemi i odbudowanie Jerozolimy wraz ze świątynią – spełni się w sposób doskonały dopiero w Jezusowym dziele odkupienia. To Jezus Chrystus dokona wyzwolenia człowieka od jego grzechów, co umożliwi zawarcie nowego rodzaju więzi między Bogiem i człowiekiem. Tę relację Pismo Święte będzie nazywać Nowym Przymierzem. Innym i lepszym od tego zawartego pod Synajem.
Niepublikowana dotąd kopia listu kard. Stefana Wyszyńskiego do papieża Jana Pawła I przechowywana jest w archiwum Papieskiego Instytutu Polskiego w Rzymie. Dokument, datowany na 29 sierpnia 1978 roku, zaledwie trzy dni po wyborze Albino Lucianiego na Stolicę Piotrową, ukazuje niezwykłą duchową więź Prymasa Tysiąclecia z Jasną Górą, Kościołem powszechnym i nowo wybranym papieżem. W dniu liturgicznego wspomnienia błogosławionego Prymasa publikujemy fragmenty tej korespondencji.
W liście skierowanym do Jana Pawła I kard. Wyszyński podkreślał szczególne znaczenie daty wyboru nowego papieża. Zwracał uwagę, że konklawe zakończyło się 26 sierpnia, a więc w dniu uroczystości Matki Bożej Częstochowskiej, głównej Patronki Polski.
- Brak troski o sprawy ojczyzny przynosi nieodwracalne skutki - mówił abp Wacław Depo, który celebrował 28 maja Mszę świętą w Sanktuarium Błogosławionego Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Radomiu. Tego dnia wierni modlili się o rychłą kanonizację Prymasa Tysiąclecia z okazji 45. rocznicy jego śmierci. Było to jednocześnie kolejne modlitewne spotkanie w ramach dziewięciomiesięcznej nowenny przed 70. rocznicą Ślubów Jasnogórskich.
Abp Depo zwrócił uwagę, że dziś w polskiej szkole ogranicza się do minimum lekcje religii i etyki, a wprowadzana jest edukacja zdrowotna, która ukrywa seksualizację dzieci i młodzieży. Zachęcał do głoszenia prawdy i pragnienie dobra wspólnego. Przestrzegał, aby nie uczestniczyć w żadnym kłamstwie w rodzinie, szkole, uniwersytetach, czy zakładach pracy. - Tego domaga się miłość i sprawiedliwość wobec ojczyzny. Brak troski o sprawy ojczyzny przynosi nieodwracalne skutki - powiedział metropolita częstochowski.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
