Znana już była w starożytnym Rzymie i Grecji. Jej uprawa upowszechniła się w basenie Morza Śródziemnego. Obecnie uprawiana jest w krajach o ciepłym klimacie.

Karczoch ma charakterystyczny smak – delikatnie orzechowy, a jednocześnie łagodnie cierpki i gorzkawy. Niektórzy przyrównują go do smaku szparagów, ale szparagi mają aromat dużo łagodniejszy.

Przy zakupie karczocha należy zwróć uwagę na liście. Powinny być jędrne, ściśle do siebie przylegać i lekko skrzypieć pod palcami. Dobry karczoch ma zewnętrzne liście ciemnozielone, a wewnętrzne jaśniejsze. Wewnętrzne liście są na tyle miękkie, że z powodzeniem mogą być spożywane w całości razem z sercami i łodygami. To właśnie serca karczochów i łodygi są najbardziej aromatycznymi ich częściami.

Karczochy nie należą do najłatwiejszych w przygotowaniu – głównie ze względu na warstwy liści i kolców, które trzeba usunąć, aby dostać się do jadalnych, mięsistych części w środku.

Przygotowując warzywo, odcinamy ok. 3 cm z czubka (jest gorzki), odrywamy ciemne twarde liście, usuwamy włochaty środek i obieramy nóżkę.

Wkładamy do miski z wodą i octem lub sokiem z cytryny (3 łyżki na litr wody) i przez chwilę moczymy.

Tak przygotowanego karczocha możemy natrzeć przyprawami, a potem upiec w temp. 180oC (ok. 40 min) – koniecznie pod przykryciem – lub ugotować na parze.

Z karczochów produkuje się preparaty znajdujące zastosowanie w leczeniu i długotrwałej profilaktyce podwyższonego poziomu cholesterolu i trójglicerydów we krwi. Doskonale regulują trawienie, poprawiają pracę wątroby i nerek, wspomagając regenerację tych narządów. Warto jeść je częściej.