Reklama

Niedziela Lubelska

Lublin

Niezwykły człowiek

Profesor Wojciech Roszkowski otrzymał Nagrodę im. Stefana kard. Wyszyńskiego Prymasa Tysiąclecia.

Niedziela lubelska 6/2025, str. II

[ TEMATY ]

Lublin

Paweł Wysoki

Prof. Wojciech Roszkowski z nagrodą Prymasa Tysiąclecia

Prof. Wojciech Roszkowski z nagrodą Prymasa Tysiąclecia

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Wyróżnienie przyznano prof. Roszkowskiemu w uznaniu dla jego osiągnięć naukowych oraz wkładu w popularyzację wiedzy historycznej. Laureat jest autorem licznych publikacji dotyczących historii Polski XX wieku, w tym podręcznika do przedmiotu „historia i teraźniejszość”.

Nagroda Prymasa Tysiąclecia jest przyznawana przez Stowarzyszenie Absolwentów i Przyjaciół Wydziału Prawa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego od 2017 r. za wybitne osiągnięcia naukowe, dydaktyczne, zawodowe bądź organizacyjne, mające na celu szerzenie zasad katolickich zgodnie z dewizą Deo et Patriae. Wyróżnienie otrzymują osoby, które swoją działalnością i postawą przyczyniają się do rozwoju myśli społecznej inspirowanej wartościami chrześcijańskimi, nauką Kościoła katolickiego oraz zasadami zawartymi w encyklikach społecznych. W gronie jej dotychczasowych laureatów są m.in. kard. Gerhard Ludwig Müller, abp Marek Jędraszewski i prof. Peter Raina.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

– To dla mnie wielki zaszczyt, że znalazłem się w takim gronie – wyznał prof. Wojciech Roszkowski. Jak powiedział, ta nagroda jest dla niego cenna z dwóch powodów; po pierwsze, przyznaje ją wspaniałe gremium, któremu zależy na Polsce, po drugie, to osobiste wspomnienia dotyczące Prymasa Tysiąclecia. – Kardynał Wyszyński jest dla mnie postacią niezwykłą. Bierzmował mnie na początku lat 60. XX wieku na Saskiej Kępie. To były lata, w których, dojrzewając w szkole peerelowskiej, stale miałem drogowskaz, ważny punkt odniesienia w codziennym życiu. Do dziś dźwięczą mi słowa Prymasa, który był dla mnie niesamowitym wzorem – powiedział prof. Roszkowski. Podkreślił, że jego życiem zawsze kierowała Opatrzność, co pozwoliło mu przejść przez dziejowe zawieruchy z godnością, w wierności Bogu i Ojczyźnie.

Podczas uroczystości prorektor KUL ks. prof. Piotr Wiśniewski podkreślił, że „Pan Bóg zawsze daje właściwych ludzi na czasy, w których żyjemy”. – Myślę, że nikt z nas nie ma wątpliwości, że prof. Roszkowski jest takim człowiekiem. To wszystko, co czyni dla dobra Kościoła, dla dobra Ojczyzny, wpisuje się w dewizę naszego uniwersytetu – powiedział rektor. Z kolei prof. Przemysław Czarnek zwrócił uwagę, że laureat to człowiek niezwykłej wiary, którą pokazuje w swojej twórczości naukowej i publicystycznej. Były minister edukacji wspominał swoje szkolne lata i naukę historii z podręczników Wojciecha Roszkowskiego. – Nie spodziewałem się wówczas, że kiedykolwiek w życiu będę miał zaszczyt spotkać tego człowieka – powiedział. Jak podkreślił, publikacje laureata świadczą nie tylko o jego wielkiej wiedzy historycznej, ale także o głębokiej wierze i niezłomnej postawie. – Dzięki pracy prof. Roszkowskiego tysiące osób, które przez lata nie miały w szkole najnowszej historii Polski i świata, ma szanse poznać dzieje od II wojny światowej aż po czasy współczesne – powiedział Czarnek.

2025-02-04 13:42

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Lubelszczyzna wyludnia się

Niedziela lubelska 7/2020, str. VI

[ TEMATY ]

Lublin

demografia

archidiecezja lubelska

Paweł Wysoki

Procesowi wyludniania się towarzyszy szybkie starzenie się społeczeństwa

Procesowi wyludniania się towarzyszy szybkie starzenie się społeczeństwa

W jednej z nadwiślańskich parafii proboszcz wylicza, że udzielił więcej ślubów polsko-ukraińskich niż tych między Polakami. Z reguły pan młody jest tutejszym rolnikiem lub sadownikiem, a panna młoda przyjechała zza wschodniej granicy w poszukiwaniu pracy. Nie ma problemów z asymilacją, ponieważ dziewczyny są grekokatoliczkami z zachodniej Ukrainy.

W sprawozdaniach przedstawianych parafianom na koniec roku dominują informacje o dużej liczbie pogrzebów, nielicznych ślubach i malejącej liczbie chrztów. Dotyczy to zwłaszcza małych miejscowości. Są parafie, gdzie ślub zdarza się raz w roku.
CZYTAJ DALEJ

Post dobrze łączy się z jałmużną i z modlitwą

2026-01-22 11:25

[ TEMATY ]

rozważania

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Iz 58 należy do części księgi związanej z czasem po powrocie z wygnania. Trwa post i modlitwa, a równocześnie trwa krzywda ubogich. Prorok dostaje polecenie: „Wołaj na całe gardło”. To mowa publiczna, w tonie upomnienia. Lud pości i pyta, czemu Bóg „nie widzi”. Odpowiedź dotyka dnia pracy. W dzień postu załatwia się interesy i „uciska” robotników. Pojawia się spór i przemoc. Zewnętrzne znaki żałoby zostają nazwane: skłanianie głowy „jak sitowie” i leżenie w worze z popiołem. Hebrajskie określenie sitowia oznacza trzcinę bagienną, łatwo uginającą się pod palcami. Prorok pokazuje więc gest, który można wykonać bez przemiany życia. „Post, który wybieram” zostaje opisany czasownikami wyzwolenia. Należy rozwiązać więzy nieprawości, zerwać jarzmo, wypuścić uciśnionych. Potem idą czyny bardzo konkretne. Należy dzielić chleb z głodnym, wprowadzić pod dach biednych tułaczy, okryć nagiego, nie odwracać się od człowieka „z własnego ciała”. Hebrajskie bāśār oznacza także krewnego, więc odpowiedzialność zaczyna się najbliżej. Wers 8 używa obrazu świtu. Światło wschodzi, a „chwała Pana” idzie z tyłu jako osłona. W 9a pada obietnica: „Oto jestem” (hinneni). To słowo pojawia się w Biblii jako odpowiedź gotowości, na przykład u Samuela w noc powołania. Prorok ukazuje post, który otwiera drogę do wysłuchanej modlitwy i do uzdrowienia relacji społecznych. W wersecie 1 pojawia się obraz trąby. Hebrajskie skojarzenie prowadzi do szofaru, rogu używanego do ogłaszania świąt i alarmu. Ten sam dźwięk ma obudzić sumienie wspólnoty. W tle stoją także posty pamięci po katastrofie, o których mówi Za 7-8.
CZYTAJ DALEJ

Kochaj i rób, co chcesz. Porady św. Augustyna idealne na Wielki Post

2026-02-20 20:48

[ TEMATY ]

Wielki Post

pl.wikipedia.org

Wizja św. Augustyna” Philippe de Champaigne

Wizja św. Augustyna”
Philippe
de Champaigne

Co św. Augustyn pisał o miłości? Jak rozumiał listy św. Jana i jak polecenie Jezusa o miłowaniu Boga i bliźnich wcielał w życie?

Jeśli spojrzymy na różne motywy postępowania, przekonamy się, że jeden człowiek bywa surowy z powodu miłości, a drugi bywa uprzejmy z powodu nieprawości. (…) Wiele działań, które wydają się dobre, nie ma korzenia w miłości. Nawet ciernie mają kwiaty. Są rzeczy, które wyglądają na surowe i okrutne, a mimo to dokonuje się ich z miłości, by przywrócić dyscyplinę. Dlatego raz na zawsze otrzymujesz krótkie przykazanie: kochaj i rób, co chcesz.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję