Jesteśmy pielgrzymami do wiecznej ojczyzny. Pielgrzymka jest symbolem i ilustracją ludzkiego życia na ziemi i kondycji człowieka. Pielgrzym zaś to jedno z najpiękniejszych imion, jakie historia nadała człowiekowi – powiedział bp Jan Wątroba 29 grudnia 2024 r. podczas diecezjalnej inauguracji Roku Jubileuszowego 2025.
Uroczystości rozpoczęły się w kościele akademickim pw. św. Jadwigi Królowej w Rzeszowie. Tam odczytano fragment bulli Spes non confundit, a następnie rozpoczęła się procesja z Krzyżem jubileuszowym, która dotarła ulicami miasta do kościoła katedralnego. Mimo zimy dopisała pogoda, a na czas przejścia procesji wyjrzało nawet grudniowe słońce. Po dotarciu do katedry, przed głównym wejściem, wiernym obecnym na placu ukazano Krzyż i odśpiewano hymn Roku Jubileuszowego 2025. Kolejnym ważnym momentem liturgii było błogosławieństwo wody w chrzcielnicy, którą pokropiono wiernych uczestniczących we Mszy św.
Eucharystii przewodniczył bp Jan Wątroba, zaś w koncelebrze uczestniczyli bp Edward Białogłowski, bp Kazimierz Górny oraz ok. 50 kapłanów. W uroczystości wzięli udział członkowie kapituły katedralnej oraz przedstawiciele innych kapituł diecezji rzeszowskiej. Katedrę wypełnili wierni, którzy przybyli z całej diecezji, zwłaszcza z parafii, gdzie kościoły zostały ogłoszone jubileuszowymi.
Homilię wygłosił bp Jan Wątroba, który na początku nawiązał do uroczystej procesji, która z jubileuszowym Krzyżem przeszła ulicami miasta. –To ważny znak, a zarazem klucz do zrozumienia sensu i celu Jubileuszu. Tym znakiem – kluczem jest pielgrzymka – powiedział bp Wątroba.
Po zakończeniu Mszy św. przedstawiciele 25 wspólnot parafialnych odebrali z rąk bp. Jana Wątroby świece jubileuszowe, a także dekrety ustanawiające kościoły jubileuszowe w diecezji.
Z okazji dnia patronki szkoły odbył się koncert talentów
Choć chodzą mocno po ziemi, uczniowie Szkoły Sióstr Pijarek w Rzeszowie starają się „głową i sercem dosięgać nieba”.
Zacytowane słowa zawarte są w hymnie szkoły i znajdują odzwierciedlenie w jej codzienności. Zarówno szkoła podstawowa, jak i liceum mają bardzo wysoki poziom nauczania, najwyższe osiągnięcia w wynikach egzaminu ósmoklasisty oraz stuprocentową zdawalność egzaminu maturalnego.
Jr 7,23-28 należy do części mowy Jeremiasza związanej z krytyką fałszywego poczucia bezpieczeństwa opartego na samych czynnościach świątynnych. Prorok przemawia w Jerozolimie przed upadkiem miasta. Tekst wraca do polecenia podstawowego, aby słuchać głosu Boga. Hebrajskie szema oznacza przyjęcie słowa jako zobowiązania i wykonanie. Pojawia się formuła: „Będę wam Bogiem, a wy będziecie moim ludem”. W Pięcioksięgu ta formuła opisuje relację, która obejmuje całe życie, a Jeremiasz przywołuje ją w chwili próby. Motyw „chodzenia drogami” ma język znany z tradycji deuteronomistycznej. Droga staje się obrazem wyborów powtarzanych każdego dnia. Wersety wspominają wyjście z Egiptu jako początek tej historii. Bóg mówi też o prorokach jako o „sługach”, posyłanych „dzień po dniu”, co w księdze Jeremiasza odsłania Bożą wytrwałość. Diagnoza proroka ma ostre słowa. Lud nie nadstawia ucha, cofa się, a „twardy kark” pokazuje upór zwierzęcia, które wyrywa się spod jarzma. Zamiast iść naprzód, człowiek idzie wstecz w stronę dawnych nawyków. Finał stwierdza: „Przepadła wierność, znikła z ich ust”. W hebrajskim stoi tu emunah, słowo o znaczeniu stałości i wiarygodności. Zwrot o „ustach” dotyka mowy, która przestaje służyć prawdzie, więc zanika też zdolność przyjęcia pouczenia. Tertulian, komentując przypowieść o wielkiej uczcie, cytuje Jer 7,23-24 jako „zaproszenie Boga” i „odmowę ludu”. Umieszcza ten fragment w obrazie Boga, który posyła wezwanie, a człowiek odpowiada milczeniem lub wymówką. Słowo „pouczenie” oddaje hebrajskie (musar), znane także z Księgi Przysłów. Oznacza wychowanie przez napomnienie i korektę, a nie sam wykład.
Słuchanie Boga, nazywanie zła po imieniu, wybieranie Chrystusa na nowo to trzy lekarstwa, które Pan Jezus oferuje człowiekowi w Kościele jako „szpitalu polowym”. Mówił o nich ks. Mateusz Wójcik, dyrektor Domu Polskiego Jana Pawła II w Rzymie, który przewodniczył Mszy św. przy grobie św. Jana Pawła II w Bazylice Watykańskiej.
Ks. Wójcik przypomniał metaforę Kościoła jako „szpitala polowego”, którą posługiwał się papież Franciszek. „Niejednokrotnie zranieni przez grzech, pobici przez nasze słabości, upokorzeni, zdruzgotani przez nasze winy, zawstydzeni ogromem popełnionego zła, wchodzimy dzisiaj do tego ‘szpitala’, aby spotkać się z Boskim lekarzem, Jezusem - skomentował ks. Mateusz Wójcik. - Usłyszeć może i trudną, ale prawdziwą diagnozę choroby naszego serca. Jednocześnie mając pewność, że recepta, którą otrzymamy, o ile ją zrealizujemy i zastosujemy leczenie, przyniesie ulgę w cierpieniu, a w końcu z Bożą pomocą uzdrowienie”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1773126488.jpg)
