Akt zawierzenia Matce Bożej Szkaplerznej

Królowo Szkaplerza świętego i Matko Miłosierdzia, zawierzam Ci nie tylko moją duszę i szczęście wieczne, ale zechciej przyjąć, Niepokalana Dziewico, moje ciało, byś je skutecznie broniła przed grzechem i pożądliwością, pokusami tego świata i chorobami, lenistwem i zasadzkami złego ducha. Pomóż mi uszlachetnić serce na wzór Najświętszego Serca Twego Syna Jezusa Chrystusa. Maryjo! Oddaję Ci myśli i modlitwy, trudy i upadki, sukcesy i radości, dążenia i prace, abyś kierowała nimi dla dobra mego i całego Kościoła.
Najpewniejsza Obrono! Oddaję Ci uczucia, rozum, pamięć i wolę, byś pod tarczą Szkaplerza świętego pomagała mi wytrwać w wierze, nadziei i miłości. Wspomożycielko Wiernych i Pośredniczko łaski! Poprzez Szatę Twoich cnót zsyłaj na ten świat pokój i miłość Chrystusa, który żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, Bóg przez wszystkie wieki wieków.
Amen

Przywileje związane z przynależnością do Rodziny Szkaplerza św.

1. Kto umrze w Szkaplerzu św., nie zazna ognia wiecznego, jak to obiecała Matka Boża.

2. Przywilej sobotni, czyli obietnica Matki Bożej, potwierdzona przez Stolicę Apostolską, wybawienia z czyśćca w pierwszą sobotę po śmierci tych, którzy pobożnie nosili Szkaplerz, zachowywali czystość według stanu (członkowie Bractw Szkaplerznych).

3. Noszący Szkaplerz ma zapewnioną opiekę Matki Bożej w życiu i szczególnie w godzinie śmierci.

4. Udział we wszystkich dobrach duchowych całego Zakonu Karmelitańskiego (np.: duchowe owoce Mszy św., modlitw, wyrzeczeń czy dobrych czynów).