Nieustannie przekraczamy siebie, od naiwności do mądrości, od kłamstwa do prawdy, wreszcie od oziębłości do wiary. Przekraczanie niejako wpisane jest w bycie człowiekiem. Nie każdy jednak jest w stanie pokonać swoje słabości. Wybitny holenderski ksiądz katolicki Henri J.M. Nouwen wyciąga rękę do takich osób. Książka Przekroczyć siebie. Trzy ruchy życia duchowego jest swoistym poradnikiem dla tych, którzy chcą wyruszyć w podróż w głąb siebie. Autor dał się poznać jako wytrawny pisarz, w swoich książkach dzielił się duchowym doświadczeniem, którego centrum było dla niego nieustanne napięcie między najgłębszymi pragnieniami a ludzką ułomną kondycją. Jest to dla niego doświadczenie głębokiego zranienia, które może uzdrowić jedynie Bóg.
Przekroczyć siebie... to, jak przyznał sam autor, jego najbardziej osobista publikacja, w której zawarł myśli na temat bycia chrześcijaninem. Książka została podzielona na trzy części. Każda z nich przedstawia inny aspekt duchowego życia zgodny z logiką ks. Nouwena, a więc ukazaniem ciągłego napięcia istniejącego w każdym człowieku. W pierwszym rozdziale autor koncentruje się na przejściu od osamotnienia do samotności, mając na uwadze ukazanie życia duchowego w odniesieniu do doświadczenia naszego „ja”. W drugim przedstawia przejście od wrogości do gościnności. Jest to społeczny wątek duchowości ukazujący życie człowieka, jego duchowy rozwój jako wkład dla innych osób. Trzecia część książki ukazuje przejście od złudzenia do modlitwy – pod tym hasłem kryje się, zdaniem ks. Nouwena, najcenniejsza i najbardziej tajemnicza relacja, która jest źródłem wszelkiego życia duchowego – osobista relacja człowieka z Bogiem.
Przekroczyć siebie. Trzy ruchy życia duchowego
Henri J.M. Nouwen
Wydawnictwo: Unitas
Książka do nabycia w księgarni Niedziela
"Nie znamy rodziny, miejsca pochodzenia, ani większości faktów z jego życia. Makarego znamy jako biskupa Jerozolimy, miasta świętego dla Żydów - jako miejsca świątyni wzniesionej ku czci jedynego Boga, jak i chrześcijan - jako miejsca ukrzyżowania i zmartwychwstania Jezusa Chrystusa"- tak czytamy o świętym.
Kiedy żył Makary, tamta Jerozolima już nie istniała. W 70 r. wybucha antyrzymskie powstanie, cesarz Tytus burzy żydowską stolicę i świątynię. W 135 r. miasto zostaje doszczędnie zburzone. Co więcej Jerozolima straciła nawet swoją nazwę, a na ruinach powstała kolonia zwana Aelia Capitolina, swoją arenę miała w miejscu pochówku Jezusa.
Księga Daniela opowiada o trzech młodzieńcach w piecu. Dzisiejszy fragment pochodzi z tradycji greckiej tej księgi, włączonej między Dn 3,23 a dalszy ciąg opowiadania. Św. Hieronim zauważa, że tekst hebrajsko‑aramejski urywa się przed tą modlitwą. Sama została zachowana w greckich rękopisach. Azariasz modli się „w środku ognia”. Miejsce zagrożenia staje się miejscem modlitwy. Pierwsze zdania uznają sprawiedliwość Boga. Potem pada wyznanie win w liczbie mnogiej. Hieronim podkreśla, że młodzieńcy nie ponosili osobistej winy za dawne odstępstwa, a mówią jako przedstawiciele narodu. Niewinny staje przy winnych i bierze na siebie ciężar wspólnego wstydu. Modlitwa nie ukrywa klęski. Lud został „umniejszony” i upokorzony. Pojawia się prośba „dla Twego imienia”. Imię w Biblii oznacza rozpoznawalność Boga w dziejach. Azariasz prosi, aby Bóg nie odsunął swojego miłosierdzia, mimo że czyny ludu na to zasługują. Tekst wspomina brak wodza, proroka i ofiar. Zostaje tylko postawa skruchy i pokory, która w warunkach wygnania zastępuje to, czego nie można złożyć w świątyni. Hieronim zaznacza, że te słowa mają szczególną wagę w czasie prześladowań; wspólnota traci świętych ludzi i nie może składać ofiar. Modlitwa odwołuje się do Abrahama, Izaaka i Jakuba oraz do obietnicy licznego potomstwa. Pamięć o ojcach staje się językiem nadziei. Tekst łączy prawdę o grzechu z odwagą proszenia. Prośba nie zmierza do pokazowego znaku. Ona zmierza do ocalenia, które pokazuje, że Bóg słyszy także z wnętrza płomieni.
Badanie przeprowadzone wśród narzeczonych z archidiecezji warszawskiej pokazuje, że większość par zamierza zawrzeć sakramentalny związek małżeński między 25. a 30. rokiem życia. Wyniki wskazują również, że aż 67% par mieszka razem przed ślubem, co stanowi jedno z wyzwań duszpasterskich dla Kościoła.
Instytut Statystyki Kościoła Katolickiego SAC we współpracy z Krajowym Ośrodkiem Duszpasterstwa Rodzin, przeprowadził badanie wśród narzeczonych, którzy kończyli katechezy przygotowujące do przyjęcia sakramentu małżeństwa. Prezentacja ogólnopolskich wyników badań odbyła się 27 lutego 2026 roku w Sekretariacie Konferencji Episkopatu Polski w Warszawie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1773126488.jpg)
