Reklama

Turystyka

Warto zobaczyć

Małe jest piękne

Niewielkie polskie miasta i miasteczka, gdzie życie się nie spieszy. Zapraszamy na jesienne spacery po sielskich miejscach pełnych zabytków.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Byczyna

Miasto na Opolszczyźnie, o którym pisał w swoich kronikach Jan Długosz, rozsławiła zwycięska bitwa doprowadzająca do osadzenia na tronie Polski króla Zygmunta III Wazy. Wśród średniowiecznej zabudowy i prawie kilometrowych murów miejskich, które są niemal w całości zachowane, centrum stanowi rynek miejski z ratuszem. Jest tu i ewangelicki kościół gotycki św. Mikołaja z XIV wieku, i barokowy kościół Świętej Trójcy z XVIII wieku.

Gród Rycerski pod Byczyną przyciąga amatorów średniowiecznych walk na Międzynarodowe Festyny Rycerskie. A na nich odbywają się pokazy walk rycerskich, jarmarki rękodzieła, koncerty zespołów muzyki średniowiecznej.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reszel

To urocze XIII-wieczne miasteczko na Pojezierzu Mrągowskim w województwie warmińsko-mazurskim. Zachwyca średniowiecznymi uliczkami, wzdłuż których wznoszą się Zamek Biskupów Warmińskich – perła średniowiecznej architektury obronnej, kościół farny świętych Piotra i Pawła z zabytkową wieżą widokową, gotyckie mosty nad Sajną. Warto się wybrać na 6-kilometrowy trakt pielgrzymkowy do Świętej Lipki, z rozsianymi po bokach przydrożnymi barokowymi kapliczkami. A u celu – sanktuarium maryjne, słynące z niezwykłych koncertów organowych.

Supraśl

Reklama

Pośród Puszczy Knyszyńskiej to jedno z najpiękniejszych podlaskich XV-wiecznych miast. Tutejszy numer jeden to prawosławny monaster Zwiastowania Przenajświętszej Bogurodzicy i św. Apostoła Jana Teologa, w którym mnisi i dziś funkcjonują zgodnie z regułami św. Bazylego Wielkiego. W jego murach znajduje się muzeum ikon, którego wnętrze niemal zaprasza do innego świata. W okazałym pałacu Buchholtzów, rezydencji niemieckiej rodziny fabrykanckiej, dziś mieści się liceum plastyczne. Supraśl to także jedno z najmłodszych polskich uzdrowisk. Warto wspomnieć, że m.in. tu był nagrywany film U Pana Boga za miedzą.

Kórnik

Badania pokazują, że ślady osadnictwa na terenie dzisiejszego miasta w sercu Wielkopolski sięgają VII-VI wieku przed Chr. Pierwsze wzmianki o samym Kórniku pochodzą zaś z XII stulecia. Wśród turystycznych atrakcji na czoło wysuwa się średniowieczny zamek z Biblioteką Kórnicką, uznawaną za najstarszą w Polsce. Warto zobaczyć rynek z kolorowymi kamienicami i neobarokowy ratusz z kurem piejącym w południe, XVIII-wieczną wagę miejską – najstarszą kamienicę przy kórnickim rynku i... Ucho Igielne, czyli przejście prowadzące z rynku do nieistniejącej już synagogi. Kościół Wszystkich Świętych natomiast został wpisany do rejestru Pomników Historii Polski.

Stary Sącz

Położony u stóp Beskidu Sądeckiego, na dawnym Szlaku Bursztynowym, jest jednym z najstarszych miast w Polsce. Jego dzieje są nierozerwalnie związane z węgierską księżniczką – św. Kingą, żoną Bolesława Wstydliwego. To ona w 1280 r. założyła tu klasztor klarysek, który działa do dziś! Ten największy tutejszy zabytek przez położenie na wysokiej skarpie i otoczenie go murami przypomina, że mieści się tu zakon klauzurowy. W kościele Świętej Trójcy można się pomodlić przy relikwiach św. Kingi.

Średniowieczny rynek jest otoczony kamieniczkami, spośród których warto zwrócić uwagę na Dom na Dołkach, czyli dawny areszt, a dziś – Muzeum Regionalne.

2024-09-17 14:50

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

#Dookoła Polski: Kamień Pomorski - Kołobrzeg – Mielno – Ustka – Rowy – Smołdzino – Żarnowiec

[ TEMATY ]

turystyka

zwiedzanie

#DookołaPolski

Wojciech Dudkiewicz

Wolin. Długa łódź Wikingów

Wolin. Długa łódź Wikingów

Cudze chwalicie, swojego nie znacie. A jak znacie, to też posłuchajcie, a najlepiej ruszajcie z nami. Dookoła Polski, w miejsca znane i mniej znane.

Wyjeżdżając ze Świnoujścia i Międzyzdrojów na wschód nadkładamy drogi zawadzając o Kamień Pomorski, zapominając o Wolinie, bo tam akurat odbywa się Festiwal Słowian i Wikingów, jest tłoczno, gwarno i parno. Czyli co kto lubi, my wolimy Wolin po festiwalu.
CZYTAJ DALEJ

Szkaplerz „kołem ratunkowym”

Szkaplerz to najpopularniejsza obok Różańca świętego forma pobożności maryjnej. Historia szkaplerza sięga góry Karmel w Ziemi Świętej, kiedy to duchowi synowie proroka Eliasza prowadzili tam życie modlitewne. Było to w XII wieku. Z powodu prześladowań ze strony Saracenów bracia Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel przenieśli się do Europy i dali początek zakonowi zwanemu karmelitańskim. W południowej Anglii w Cambridge mieszkał pewien bogobojny człowiek - Szymon Stock, generał zakonu, który dostrzegając grożące zakonowi niebezpieczeństwa, modlił się gorliwie i błagał Maryję, Najświętszą Dziewicę, o pomoc. Pewnej nocy, z 15 na 16 lipca 1251 r., ukazała mu się Najświętsza Panienka w otoczeniu aniołów. Szymon otrzymał od Maryi brązowy szkaplerz i usłyszał słowa: „Przyjmij, Synu najmilszy, szkaplerz Twego zakonu jako znak mego braterstwa, przywilej dla Ciebie i wszystkich karmelitów. Kto w nim umrze, nie zazna ognia piekielnego. Oto znak zbawienia, ratunek w niebezpieczeństwach, przymierze pokoju i wiecznego zobowiązania”. Od tamtej pory karmelici noszą szkaplerz, czyli dwa prostokątne skrawki wełnianego sukna z naszytymi wyobrażeniami Matki Bożej Szkaplerznej i Najświętszego Serca Pana Jezusa, połączone tasiemkami. Słowo „szkaplerz” pochodzi od łacińskiego słowa „scapulae” (plecy, barki) i oznacza szatę, która okrywa plecy i piersi. Papież Pius X w 1910 r. zezwolił na zastąpienie szkaplerza medalikiem szkaplerznym. Do wielkiej Rodziny Karmelitańskiej chcieli przynależeć wielcy tego świata - królowie, książęta, możnowładcy, ale i zwykli, prości ludzie. Dzięki papieżowi Janowi XXII - temu samemu, który wprowadził święto Trójcy Świętej i wyraził zgodę na koronację Władysława Łokietka - szkaplerz stał się powszechny. Papież miał objawienia. Matka Boża przyrzekła szczególne łaski noszącym pobożnie szkaplerz karmelitański. A Ojciec Święty ogłosił te łaski światu chrześcijańskiemu bullą „Sabbatina” z dnia 3 marca 1322 r. Bulla mówiła o tzw. przywileju sobotnim. Szczególne prawo do pomocy ze strony Maryi w życiu, śmierci i po śmierci mają ci, którzy noszą szkaplerz. Jest to niejako suknia Maryi, czyli znak i nieomylne zapewnienie macierzyńskiej opieki Matki Bożej. Kto nosi szkaplerz karmelitański, ten otrzymuje obietnicę, że dusza jego wkrótce po śmierci będzie wyzwolona z czyśćca. Stanie się to w pierwszą sobotę miesiąca po śmierci. Oczywiście, pod warunkiem, że ta osoba nosiła szkaplerz w należytym duchu i żyła prawdziwie po chrześcijańsku, zachowała czystość według stanu i modliła się modlitwą Kościoła. Jan Paweł II pisał do przełożonych generalnych Zakonu Braci NMP z Góry Karmel i Zakonu Braci Bosych NMP z Góry Karmel, że w znaku szkaplerza zawiera się sugestywna synteza maryjnej duchowości, która ożywia pobożność ludzi wierzących, pobudzając ich wrażliwość na pełną miłości obecność Maryi Panny Matki w ich życiu. „Szkaplerz w istocie jest «habitem» - podkreślał Ojciec Święty. - Ten, kto go przyjmuje, zostaje włączony lub stowarzyszony w mniej lub więcej ścisłym stopniu z zakonem Karmelu, poświęconym służbie Matki Najświętszej dla dobra całego Kościoła. Ten, kto przywdziewa szkaplerz, zostaje wprowadzony do ziemi Karmelu, aby «spożywać jej owoce i jej zasoby» (por. Jr 2, 7) oraz doświadczać słodkiej i macierzyńskiej obecności Maryi w codziennym trudzie, by wewnętrznie się przyoblekać w Jezusa Chrystusa i ukazywać Jego życie w samym sobie dla dobra Kościoła i całej ludzkości” (por. Formuła nałożenia szkaplerza). Papież Polak od wczesnych lat młodości nosił ten znak Maryi. I zawsze zaznaczał, jak ważny w jego życiu był czas, gdy uczęszczał do kościoła na Górce (Karmelitów) w Wadowicach. Szkaplerz przyjęty z rąk o. Sylwestra nosił do końca życia. (Szkaplerz św. Jana Pawła II znajduje się w klasztorze Karmelitów w Wadowicach.) W orędziu z okazji jubileuszu 750-lecia szkaplerza karmelitańskiego pisał, że szkaplerz „staje się znakiem przymierza i wzajemnej komunii między Maryją i wiernymi, a w rezultacie konkretnym sposobem zrozumienia słów Jezusa na krzyżu do Jana, któremu powierzył swą Matkę i naszą duchową Matkę”. Matka Boża, kończąc swe objawienia w Lourdes i w Fatimie, ukazała się w szatach karmelitańskich jako Matka Boża Szkaplerzna. Wszystkie osoby noszące szkaplerz karmelitański mają udział w duchowych dobrach zakonu karmelitańskiego. Ten, kto go przyjmuje, zostaje na mocy jego przyjęcia związany mniej lub bardziej ściśle z zakonem karmelitańskim. Rodzinę Karmelu tworzą następujące kręgi osób: zakonnicy i zakonnice, Karmelitańskie Instytuty Życia Konsekrowanego, Świecki Zakon Karmelitów Bosych (dawniej zwany Trzecim Zakonem), Bractwa Szkaplerzne (erygowane), osoby, które przyjęły szkaplerz i żyją jego duchowością w różnych formach zrzeszania się (wspólnoty lub grupy szkaplerzne) oraz osoby, które przyjęły szkaplerz i żyją jego duchowością, ale bez żadnej formy zrzeszania się. Do obowiązków należących do Bractwa Szkaplerznego należy: przyjąć szkaplerz karmelitański z rąk kapłana; wpisać się do księgi Bractwa Szkaplerznego; w dzień i w nocy nosić na sobie szkaplerz; odmawiać codziennie modlitwę zaznaczoną w dniu przyjęcia do Bractwa; naśladować cnoty Matki Najświętszej i szerzyć Jej cześć. Modlitwa do Matki Bożej Szkaplerznej O najwspanialsza Królowo nieba i ziemi! Orędowniczko Szkaplerza świętego! Matko Boga! Oto ja, Twoje dziecko, wznoszę do Ciebie błagalne ręce i z głębi serca wołam do Ciebie: Królowo Szkaplerza, ratuj mnie, bo w Tobie cała moja nadzieja. Jeśli Ty mnie nie wysłuchasz, do kogóż mam się udać? Wiem, o dobra Matko, że Serce Twoje wzruszy się moim błaganiem i wysłuchasz mnie w moich potrzebach, gdyż Wszechmoc Boża spoczywa w Twoich rękach, a użyć jej możesz według upodobania. Od wieków tak czczona, najszlachetniejsza Pocieszycielko utrapionych, powstań i swą potężną mocą rozprosz cierpienie, ulecz, uspokój mą zbolałą duszę, o Matko pełna litości! Ja wdzięcznym sercem wielbić Cię będę aż do śmierci. Na twoją chwałę w Szkaplerzu świętym żyć i umierać pragnę. Amen.
CZYTAJ DALEJ

Lipcowy szczyt pielgrzymkowy na Jasnej Górze

2026-07-16 17:15

[ TEMATY ]

Jasna Góra

lipcowy szczyt pielgrzymkowy

Julia Czernik

Szli w intencji rodzin, chorych, o nowe powołania kapłańskie, pokój oraz za Ojczyznę, w duchu hasła tegorocznego programu duszpasterskiego „Uczniowie-misjonarze”. Na Jasną Górę dotarły diecezjalne i parafialne pielgrzymki piesze na odpust Matki Bożej z Góry Karmel 16 lipca. To pierwszy wakacyjny tzw. szczyt pielgrzymkowy 2026.

„Najstarsza w tym gronie”, bo 157., Piesza Pielgrzymka z Piotrkowa Trybunalskiego z archidiecezji łódzkiej dotarła już we wtorek, 14 lipca. Przyszło 750 pątników w trzech grupach: maryjnej, patriotycznej i papieskiej. Przeszli ponad 100 km, modląc się o nowe powołania kapłańskie oraz o dobre i trwałe małżeństwa. Wśród Piotrkowian szedł łódzki biskup pomocniczy Zbigniew Wołkowicz. - Jest to też piękne doświadczenie, bo często widzieliśmy biskupa niosącego tubę na swoich ramionach, siedzącego razem z nami na karimacie. To była okazja do dłuższych rozmów z pasterzem. To jest ważne doświadczenie dla wiernych - mówił jeden z pątników.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję