Reklama

Niedziela Podlaska

Pożegnanie kapłana

W parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Hajnówce odbyło się ostatnie pożegnanie ks. kan. Zbigniewa Rycaka.

Niedziela podlaska 30/2024, str. VI

[ TEMATY ]

ostatnie pożegnanie

Ks. Wojciech Łuszczyński

Uroczystościom przewodniczył bp Tadeusz Pikus

Uroczystościom przewodniczył bp Tadeusz Pikus

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Mszy św. pogrzebowej 15 lipca przewodniczył bp senior Tadeusz Pikus. Wraz z nim Eucharystię koncelebrowało wielu kapłanów na czele z gospodarzem miejsca ks. prał. Zbigniewem Niemyjskim. Kazanie wygłosił kolega z roku śp. ks. Zbigniewa ks. prał. Zbigniew Karolak. Msze św. koncelebrowali inni koledzy z roku seminaryjnego: ks. kan. Witold Kosiński oraz ks. Marek Siekierko.

We Mszy św. uczestniczyła rodzina śp. ks. Zbigniewa, znajomi i przyjaciele, przedstawiciele parafii w których pracował: Brańsk, Winna Poświętna oraz Sterdyń. Na pogrzeb przybyła także delegacja katechetów.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Słowa wprowadzenia do zebranych skierowali ks. prał. Zbigniew Niemyjski oraz bp Tadeusz Pikus, który złożył rodzinie wyrazy współczucia podkreślając, że zmarły kapłan odszedł w stosunkowo młodym wieku. – Towarzyszymy im w tym trudnym momencie rozstania, ale jednocześnie chcemy umacniać naszą wiarę w to, że Jezus Chrystus – Syn Boży, posłany przez Ojca, pociąga nas wszystkich do siebie – mówił biskup.

Reklama

– Ks. Zbigniew młodo odszedł z tego świata. Jak pamiętam, w ostatnich latach swojego życia dużo cierpiał. Ale wiemy o tym, że to jest droga, na którą powołuje Chrystus każdego z nas, abyśmy Go naśladowali w dźwiganiu krzyża. To jest droga krzyżowa naszego życia. Trzeba pamiętać o tym, że każdy z nas ma swoją drogę na tej ziemi, ale drogą, która prowadzi do domu Ojca jest Jezus Chrystus – przypominał biskup senior.

Homilię wygłosił ks. prał. Zbigniew Karolak. Kaznodzieja przypomniał kapłańską drogę ks. Zbigniewa oraz różne zadania i obowiązki, jakie wypełniał podczas swojego kapłańskiego życia. Podziękował śp. ks. Zbigniewowi za wszystkie sakramenty, których udzielił podczas posługi w pracy parafialnej w Brańsku, Winnie Poświętnej oraz Sterdyni. Przypomniał jego pracę jako wykładowcę katechetyki, redaktora Tygodnika „Niedziela”, dyrektora Wydziału ds. Nauki Katolickiej oraz dyrektora ds. Młodzieży.

Na zakończenie Mszy św. słowa pożegnania skierował przedstawiciel parafii Sterdyń oraz przedstawicielka katechetek. Wyrazy wdzięczności i podziękowania zebranym wyraziła siostra zmarłego, dziękując za wszelką życzliwość, jaką jej brat otrzymywał w momentach cierpienia i choroby. Po Mszy św. ciało zmarłego odprowadzono na cmentarz parafialny w Hajnówce.

Dzień wcześniej odprawiono Mszę św. w intencji zmarłego w parafii Wniebowzięcia NMP w Brańsku, której przewodniczył bp Piotr Sawczuk.

Ks. Zbigniew Zdzisław Rycak urodził się 25 lipca 1957 r. w Hajnówce. gdzie uczęszczał do Szkoły Podstawowej. Również tam w 1977 r. ukończył Technikum Drzewno-Mechaniczne, po czym wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Drohiczynie. Święcenia diakońskie przyjął w Bielsku Podlaskim 20 czerwca 1982 r. Natomiast święcenia kapłańskie otrzymał w Hajnówce 29 czerwca 1983r. z bp. Władysława Jędruszuka.

W latach 1983-85 był wikariuszem w parafii Brańsk. Następnie podjął studia z zakresu katechetyki na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim (1985-89). Kontynuował je na Papieskim Uniwersytecie Salezjańskim w Rzymie (1993-94). Zwieńczył je doktoratem z teologii pastoralnej. Przez cztery lata pełnił funkcję prefekta w Wyższym Seminarium Duchownym w Drohiczynie (1989-93). W latach 1994-2005 pełnił urząd dyrektora Wydziału Nauki Katolickiej. Był redaktorem „Niedzieli Podlaskiej” w latach 1994-2006. Był proboszczem parafii Winna Poświętna (2005-11) oraz Sterdyń (2011-23), po czym przeszedł na emeryturę. Za swoją posługę i postawę kapłańską otrzymał medal „Mater Verbi” redaktora naczelnego Tygodnika Katolickiego „Niedziela” (2001). Został mianowany kanonikiem honorowym Kolegiackiej Kapituły Węgrowskiej (2005), a następnie kanonikiem gremialnym tejże Kapituły (2013). W 2010 r. otrzymał Krzyż Papieski Diecezji Drohiczyńskiej.

2024-07-23 14:02

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Pożegnali swojego przewodnika

Niedziela łódzka 20/2022, str. I

[ TEMATY ]

bp Adam Lepa

ostatnie pożegnanie

Ks. Paweł Kłys

Obecny kształt mediów katolickich jest zasługą bp. Adama Lepy

Obecny kształt mediów katolickich jest zasługą bp. Adama Lepy

Wiedzieliśmy, że jest bardzo chory. Od kilku lat nie mogliśmy się już z nim spotykać – wspominają publicyści Katolickiego Stowarzyszenia Dziennikarzy.

Nietrudno wyobrazić sobie, jak bardzo musiało być bolesne to wygasanie pracy kapłańskiej i – wyjątkowo bogatej – aktywności społecznej i twórczej. Mogliśmy mu ofiarować tylko modlitwę. To dużo, ale pamiętaliśmy, jak wielką radość sprawiało mu okazywane przez nas przywiązanie, regularne spotkania i snucie wspólnych planów.
CZYTAJ DALEJ

Uczeń Jezusa spotyka czasem niezgodę najbliższych

2026-01-14 20:57

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

wikipedia.org

Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
CZYTAJ DALEJ

Jaskinia Słowa (Niedziela)

2026-01-24 10:00

[ TEMATY ]

Ewangelia komentarz

Jaskinia Słowa

Red.

Ks. Maciej Jaszczołt

Ks. Maciej Jaszczołt
Autor rozważań ks. Maciej Jaszczołt to kapłan archidiecezji warszawskiej, biblista, wikariusz archikatedry św Jana Chrzciciela w Warszawie, doświadczony przewodnik po Ziemi Świętej. Prowadzi spotkania biblijne, rekolekcje, wykłady.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję