Rekolekcje odbędą się w Łagowie w dniach 7-9 czerwca. – Zapraszamy osoby, które formują się w Domowym Kościele i Oazie Dorosłych, ale nie tylko, bo przyjechać mogą też osoby niezwiązane bliżej z Ruchem Światło-Życie – mówi ks. Bartosz Warwarko, moderator diecezjalny diakonii liturgicznej. – Głównym celem tych warsztatów jest pogłębienie życia liturgicznego poprzez poznanie podstawowych zagadnień liturgicznych. To umożliwi uczestnikom głębsze poznanie Mszy św., przestrzeni liturgicznej, głębsze przeżywanie tego czasu.
W modułach
Reklama
Weekendowe warsztaty wychodzą naprzeciw osobom, które m.in. ze względu na obowiązki zawodowe lub rodzinne nie mogą uczestniczyć w dłuższych formach. Program oparty jest na programie KODAL-u (Kurs Oazowy dla Animatorów Liturgii), czyli rekolekcji przeznaczonych do formacji liturgicznej ceremoniarzy i precentorek, a następnie animatorów liturgicznych. – Ponieważ nie mamy w diecezji (oby tylko czasowo) połączenia tych rekolekcji młodzieżowych z rodzinami i dorosłymi, powstał pomysł, by program zrealizować w formie weekendowej, cyklu, który w ciągu roku da pełną formację – wyjaśnia Kamil Jankowski. – W całym cyklu poruszana będzie zarówno teologia liturgii i rozbudowywana przez celebracje i konferencje duchowość liturgiczna, jak i czysto praktyczna wiedza (m.in. zrozumienie konkretnych znaków, postaw i gestów czy struktury Eucharystii) oraz umiejętności związane posługą w praktyce (posługa przy ołtarzu, obsługa Mszału czy Liturgii Godzin, kierowanie zespołem liturgicznym, posługa pozaprezbiterialna jak np. posługa komentatorki itp.).
Warsztaty będą miały formę modułową, więc jeśli ktoś przegapi jeden zjazd, będzie mógł uzupełnić wiedzę korzystając już z kolejnego cyklu.
Warto wrócić po latach
Wydawać by się mogło, że warsztaty weekendowe to po prostu KODAL rozbity na fragmenty, jednak nie do końca tak to wygląda. – Pewna różnica pojawia się m.in. w momencie przyjmowania błogosławieństwa do posługi ceremoniarza bądź precentorki, które uczestnicy KODAL-u (a więc młodzież) mogą otrzymać po ukończeniu koniecznych stopni, przejściu weryfikacji i obronie pracy. Obecnie w diecezji błogosławieństwo dorosłych do tych posług jest zarezerwowane dla Diecezjalnego Studium Liturgicznego przy Instytucie Filozoficzno-Teologicznym w Zielonej Górze. Więc nasze warsztaty dla dorosłych, choć dają wiedzę i umiejętności, nie uprawniają do przyjęcia takiego błogosławieństwa – tłumaczy ks. Warwarko.
Reklama
Z propozycji mogą skorzystać nie tylko osoby, które dopiero zaczynają swoją przygodę z liturgią, ale również te, które kiedyś brały udział w KODAL-u czy innej formacji liturgicznej, a teraz chcą sobie pewne rzeczy przypomnieć i odświeżyć wiedzę. – Uważam, że warto powrócić po latach, bo przede wszystkim człowiek jest już inny. To jest tak jak z lekturą słowa Bożego – chociaż czytamy te same fragmenty, to z biegiem lat człowiek jest już w innym kontekście życia, więc podchodzi do tego z innym doświadczeniem. Także liturgię jako dorośli przeżywamy inaczej, na co innego zwracamy uwagę – mówi ks. Bartosz.
Pierwszy krok
W ostatnim czasie coraz bardziej widać, jak potrzebna jest formacja liturgiczna dorosłych. – Młodzieży zaangażowanej w Kościele jest coraz mniej, ale to nawet nie o to chodzi. Bo tak naprawdę dorosły człowiek jest dojrzalszy i kiedy decyduje się na służbę, to jest większa szansa, że będzie to coś długofalowego i nie zostanie przerwane np. wyjazdem na studia – mówi Agnieszka Jankowska. – Trzonem posługujących powinni być dorośli, a dzieci i młodzież to ci, którzy dopiero wprowadzani są do posługi.
Coraz więcej dorosłych odkrywa w sobie powołanie do służby liturgicznej, a jednocześnie w wielu miejscach księża sami proponują parafianom, by podjęli się takiej posługi. Czerwcowe warsztaty diakonii liturgicznej mogą być pierwszym krokiem do tego celu – więcej informacji i formularz zapisów znajdziecie na stronie: facebook.com/zgDDL.
W nawiązaniu do hasła roku duszpasterskiego „Wierzę w Syna Bożego” proponujemy Czytelnikom cykl artykułów prezentujących wspólnoty działające w diecezji toruńskiej. Wspólnota bowiem jest płaszczyzną wzajemnego uczenia się pogłębiania wiary w Jezusa Chrystusa
Od 35 lat wraz z mężem jesteśmy nieprzerwanie we wspólnocie Domowego Kościoła. Ruch ten uświadomił nam, jak powinna wyglądać wspólna droga do Boga małżonków, którzy pragną w pełni korzystać z łaski sakramentu udzielonego im w dniu ślubu. Zrozumieliśmy wartość wspólnej modlitwy, odczuliśmy radość bycia we wspólnocie Kościoła. Ruch stanowił pomoc w trudnościach i wychowaniu w wierze naszych dzieci. Nabraliśmy odwagi do świadczenia o Bogu w trudnych czasach.
Dzisiaj także małżeństwa doświadczają, jak trudno żyć po chrześcijańsku w świecie coraz bardziej wrogim zasadom wiary katolickiej i Kościołowi oraz pokonywać własne słabości i kryzysy. Domowy Kościół jest ruchem świeckich w Kościele, w którym małżeństwa wzajemnie sobie pomagają. Jest gałęzią rodzinną Ruchu Światło-Życie, ruchu posoborowej odnowy Kościoła w Polsce i korzysta z metod pracy międzynarodowego ruchu małżeństw katolickich Equipes Notre Dame. Twórcą DK, który w tym roku obchodził 40-lecie istnienia, jest sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki. Z ks. Blachnickim ściśle współpracowała niestrudzona organizatorka i opiekunka DK śp. s. Jadwiga Skudro RSCJ, która odpowiadała za jego rozwój i formację małżeństw. Duchową kolebką DK jest Krościenko nad Dunajcem.
Wspólnoty Domowego Kościoła realizują program formacyjno-modlitewny w kręgach liczących 4-7 małżeństw. Metodami pracy są tzw. zobowiązania, które, owocując w życiu, stają się darami. Należą do nich stopniowo wprowadzane: regularne czytanie i słuchanie Słowa Bożego, pogłębiona modlitwa osobista, modlitwa małżeńska i rodzinna, systematyczna praca nad doskonaleniem siebie poprzez tzw. regułę życia, dialog małżeński raz w miesiącu (spotkanie męża i żony w obecności Bożej w celu odczytania Bożego planu dla ich małżeństwa i rodziny) oraz udział w spotkaniu kręgu. Formacja DK dokonuje się na 15-dniowych i 4-dniowych oazach rekolekcyjnych oraz tematycznych, które odbywają się w różnych miejscach Polski. W kręgu rodzin może uczestniczyć każde sakramentalne małżeństwo, niezależnie od wieku i poziomu przygotowania religijnego. Praca podstawowa odbywa się w małżeństwie i rodzinie. Na oazy wyjeżdżają całe rodziny, a dzieci bardzo dobrze się na nich czują i mają także swoje zajęcia. Celem ruchu jest kształtowanie duchowości małżeńskiej opartej na łasce sakramentu, a dziecko najlepiej wzrasta w atmosferze wzajemnej miłości rodziców. Krąg rodzin spotyka się raz w miesiącu wraz z księdzem moderatorem w domu jednej z par. Spotkanie składa się z dzielenia się życiem podczas symbolicznego posiłku, modlitwy (dzielenie się Słowem Bożym, Różaniec), dzielenia się osiągnięciami i trudnościami w rozwoju życia duchowego oraz wprowadzenia nowego tematu.
Domowy Kościół w diecezji toruńskiej obchodził w tym roku 35-lecie, a jego początki sięgają czasów, gdy Toruń należał jeszcze do diecezji chełmińskiej. W 1978 r. 3 pary z Torunia wyjechały po raz pierwszy na oazę rodzin do Krościenka, zachęcone przez aktywnego uczestnika oaz młodzieżowych Ruchu Światło-Życie, obecnie kapłana ks. Wacława Dokurno. Trzeba dodać, że od początku utwierdzał nas w decyzji wyjazdu ks. Jan Chrapek CSMA, później biskup pomocniczy naszej diecezji, który był aktywnym współpracownikiem ks. Blachnickiego. Małżeństwa, które wróciły z oazy, założyły pierwszy krąg. Obecnie w diecezji toruńskiej jest ponad 50 kręgów (ok. 260 rodzin), które ożywiają życie parafii. Dekretem bp. Andrzeja Suskiego moderatorem diecezjalnym Domowego Kościoła jest ks. Andrzej Jakielski. Parą diecezjalną są Maria i Andrzej Kowalikowie. Posługę pary krajowej pełnią Beata i Tomasz Strużanowscy z Torunia, którzy są również odpowiedzialni za redakcję comiesięcznego wydawnictwa „Domowy Kościół. List do wspólnot rodzinnych”. W diecezji toruńskiej ukazuje się także biuletyn DK pt. „Wypłyń na głębię”. Hasło roku formacyjnego 2013/2014 brzmi: „Narodzić się na nowo”.
Zachęcamy do skorzystania z tej wyjątkowej propozycji wzrastania w wierze, najpełniej uwzględniającej też konieczność wypełniania obowiązków stanu małżeńskiego.
- Bez dzieci słabną rodziny, parafie, szkoły, miejscowości i wspólnoty. Przyszłość narodu spoczywa na rodzinach, w których dzieci są przyjmowane z miłością, chronione i wychowywane do odpowiedzialności - napisała s. Wiesława Hyzińska CSFN, przełożona Prowincji Warszawskiej Zgromadzenia Sióstr Najświętszej Rodziny z Nazaretu, w apelu na Dzień Dziecka. Zakonnica zwróciła się do rodziców, dziadków, nauczycieli, wychowawców, duszpasterzy i wszystkich, którym powierzono troskę o dzieci.
S. Hyzińska podkreśliła, że 1 czerwca dorośli patrzą na dzieci z radością, widząc „ich uśmiech, ufność, pytania, marzenia i tę niezwykłą zdolność do nadziei, której dorośli często uczą się od najmłodszych na nowo”.
Gdy Jan Paweł II przybył do Barcelony, Sagrada Familia była wciąż niedokończoną świątynią. Kiedy odwiedzi ją Leon XIV, nad miastem będzie już górować wieża Jezusa Chrystusa. Historia dwóch papieskich wizyt staje się zarazem historią dojrzewania najsłynniejszego dzieła Antonio Gaudíego.
7 listopada 1982 roku Jan Paweł II przybył do Barcelony podczas swojej pierwszej podróży apostolskiej do Hiszpanii. Była to zarazem pierwsza w historii wizyta papieża w Sagradzie Familii.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
