Urodził się w Szczepanowie, w Małopolsce. Swoje pierwsze studia odbył zapewne w domu rodzinnym, potem być może w Tyńcu, w klasztorze benedyktyńskim. Święcenia kapłańskie otrzymał ok. 1060 r. Biskup krakowski Lambert mianował go kanonikiem katedry. Po śmierci bp. Lamberta (1070) Stanisław został wybrany na jego następcę. Konsekracja odbyła się jednak dopiero w 1072 r. Jako biskup krakowski Stanisław wniósł wielki wkład w zjednoczenie Polski po okresie tzw. rozbicia dzielnicowego.
Biskup Stanisław poniósł śmierć męczeńską w kościele Na Skałce z rąk króla Bolesława Śmiałego, zwanego też Szczodrym (1042-81), z którym wcześniej łączyła go przyjaźń. Biskup bronił ładu moralnego i dlatego sprzeciwił się niektórym decyzjom władcy. 11 kwietnia 1079 r. Bolesław osobiście udał się na Skałkę i w czasie Mszy św. zabił biskupa uderzeniem w głowę, a potem kazał poćwiartować jego ciało.
8 września 1253 r. w kościele św. Franciszka z Asyżu w Rzymie papież Innocenty IV dokonał kanonizacji bp. Stanisława. Na następny rok bp Jan Prandota wyznaczył uroczystość podniesienia relikwii bp. Stanisława i ogłoszenia jego kanonizacji w Polsce. Uroczystość odbyła się 8 maja 1254 r.
Święty Jan Paweł II nazwał św. Stanisława „patronem chrześcijańskiego ładu moralnego”.
Bp Adam Bałabuch podczas homilii w katedrze świdnickiej
W uroczystość św. Stanisława Biskupa i Męczennika katedra świdnicka wypełniła się modlitwą za Kościół, pasterzy i ojczyznę. Podczas Eucharystii pod przewodnictwem bp. Adama Bałabucha przypomniano, że patron Polski pozostaje symbolem odwagi, wierności sumieniu i troski o powierzony lud.
W wieczornej celebrze 8 maja uczestniczyli duszpasterze parafii katedralnej, przedstawiciele świdnickiej kurii biskupiej, a także wierni świeccy, poczty sztandarowe parafii katedralnej oraz przedstawiciele wałbrzyskiej Solidarności Górniczej. Bp Marek Mendyk i bp Ignacy Dec reprezentowali w tym czasie diecezję świdnicką podczas uroczystości pogrzebowych abp. Józefa Michalika w Przemyślu.
W 87. rocznicę agresji Związku Sowieckiego na Polskę warto przypomnieć losy nazaretanek z ziem zajętych przez Armię Czerwoną. Po 17 września 1939 roku siostry traciły szkoły, internaty i domy zakonne. Dwadzieścia dziewięć sióstr i kandydatek deportowano z Wilna w głąb ZSRR. Te, które pozostały, pracowały w świeckich ubraniach, chroniły kościoły i potajemnie przyjmowały nowe kandydatki. Sowieckie państwo przez kilkadziesiąt lat próbowało usunąć zgromadzenie ze Wschodu. Bezskutecznie.
Obecność nazaretanek w miastach, które po 1918 roku znalazły się we wschodnich województwach Rzeczypospolitej, rozpoczęła się jeszcze pod zaborami. Dom we Lwowie powstał w 1892 roku. Kolejne placówki otwierano w Wilnie, Grodnie, Stryju, Nowogródku i Równem. Siostry prowadziły szkoły, internaty, katechezę oraz działalność charytatywną.
Jak wyglądało rozeznanie zakonnej drogi św. Faustyny Kowalskiej? W jaki sposób na głos powołania zareagowali jej rodzice? Czy od razu była pewna swojej decyzji?
Pragnienie życia zakonnego odzywało się w niej coraz mocniej. Po powrocie do rodzinnego Głogowca wprost powiedziała rodzicom, że musi iść do klasztoru. Stanisław i Marianna stanowczo sprzeciwili się tej decyzji. „Nigdzie nie pójdziesz” – powtarzali raz jedno, raz drugie. Ojciec tłumaczył córce, że nie stać go na posag wymagany przez zakon.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
