Taniec to taka forma modlitwy, która angażuje całego człowieka i pomaga uzewnętrznić to, co najgłębiej kryje się w sercu. W modlitwie uwielbienia Boga tańcem nie jest ważna poprawność wykonywanych kroków czy perfekcja, ale to, by tańczyć przez Ojcem jak dziecko i spotkać się z Nim, doświadczając Jego miłującego spojrzenia” – piszą organizatorki trzydniowych rekolekcji, które odbędą się w dniach 26-28 kwietnia.
Spotkanie poprowadzi s. Anna Musiał ze Zgromadzeniu Najświętszego Serca Jezusa, która tak mówi o wyrażaniu doświadczenia wiary poprzez taniec. – Polega to na tym, że muzykę, która towarzyszy mi na drodze duchowej, przekształcam w układy taneczne pełne gestów i ukrytych symboli. Ufam, że nie są to moje pomysły choreograficzne, ale są owocem modlitwy i pochodzą z natchnienia Ducha Świętego.
Uczestnicy rekolekcji nauczą się prostych modlitewnych, które pomogą im wejść w relację z Bogiem poprzez ruch i symboliczne gesty. Ponadto w programie wydarzenia przewidziano m.in.: konferencje, Eucharystie oraz czas na osobistą modlitwę i refleksję.
Zapisy przez formularz znajdujący się na stronie: rekolekcje-sc.pl . Więcej informacji: s. Jolanta Olczyk rscj, e-mail: centrum@siostry-sc.pl, tel. 518 222 206. /AT
Święto Karty w Sektorze Mazowieckim A Ruchu Duchowości Małżeńskiej Equipes Notre-Dame.
W sobotę 11 grudnia w dolnym kościele Wniebowstąpienia Pańskiego na Ursynowie, jak co roku, świętowaliśmy w warszawskim Sektorze A ogłoszenie Karty, czyli pierwszych statutów międzynarodowego Ruchu Duchowości Małżeńskiej Equipes Notre-Dame. Dolny kościół parafii Wniebowstąpienia stwarza wspaniałe warunki do spotkań w czasie trwającej pandemii. Święto Karty jest obchodzone w naszym Ruchu w sobotę poprzedzającą lub następującą Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, gdyż właśnie w tym dniu w kościele św. Augustyna w roku 1947 zostały ogłoszone pierwsze statuty Equipes Notre-Dame. Ksiądz Caffarel, założyciel Ruch, widząc bardzo szybki rozwój Ruchu, uznał, że konieczne jest określenie zasad funkcjonowania tej wspólnoty. Obawiał się, zapewne słusznie, że bez jasno określonych zasad Ruch dość szybko przestanie służyć małżeństwom w drodze do świętości. Stanie się, a przynajmniej może się stać, towarzystwem wzajemnej adoracji. Warto przypomnieć, że ogłoszenie Karty, która nakładało na małżeństwa konkretne wymagania, dzisiaj określane, jako konkretne punkty wysiłku, spowodowało, że 1/3 małżeństw francuskich (wtedy Ruch był obecny jedynie we Francji) zrezygnowała z uczestniczenia w Ruchu. Konkretnym wyrazem obowiązywania statutów w END jest to, że wszystkie małżeństwa, które pragnął kontynuować swój rozwój duchowy, na początku każdego roku formacyjnego odnawiają przyjęcie Karty. Odnowienie polega na uroczystym wygłoszeniu na spotkaniu ekipy, przygotowanej samodzielnie przez każde małżeństwo, deklaracji, w której zapewniają o tym, że podejmą wysiłki, aby realizować zasady charyzmatu Ruchu.
Wspomnienie Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel, które przypada 16 lipca, popularnie zwane jest świętem Matki Bożej Szkaplerznej. Jego początki sięgają drugiej połowy XIII w., kiedy to w zakonie
karmelitów św. Szymonowi Stockowi objawiła się Matka Boża. Miała mu Ona wręczyć szkaplerz, dając obietnicę, że wszyscy, którzy będą go nosić, unikną kary potępienia. Szkaplerz stał się znakiem szczególnej
przynależności do Maryi. W 1726 r. papież Benedykt XIII zatwierdził święto Matki Bożej Szkaplerznej jako święto całego Kościoła.
Duchowi synowie proroka Eliasza na Górze Karmel prowadzili życie kontemplacyjne. Prześladowania tureckie, które dosięgły ich w XII w., wymusiły na braciach przeprowadzkę do Europy. Stolica Apostolska
upatrywała w Braciach Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel skuteczną pomoc w ożywieniu życia chrześcijańskiego. Zakon szybko rozwijał się w Anglii, dzięki zasługom Szymona Stocka. W nocy z 15 na 16
lipca 1251 r., gdy trwał na modlitwie, ujrzał Najświętszą Dziewicę w otoczeniu aniołów podającą mu szkaplerz brązowego koloru. Usłyszał przy tym słowa Maryi: Przyjmij, najmilszy synu, szkaplerz
twego zakonu, jako znak mego braterstwa, przywilej dla ciebie i wszystkich karmelitów. Kto w nim umrze, nie zazna ognia piekielnego. Oto znak zbawienia, ratunek w niebezpieczeństwach, przymierze pokoju
i wiecznego zobowiązania. Jan XXII potwierdził oficjalnie te łaski w bulli z 3 marca 1322 r.
W nocy 16 lipca 2026 r. w Oknie Życia przy ul. ks. Kłopotowskiego 18 w Warszawie, prowadzonym przez siostry loretanki, znaleziono noworodka. Dziecko zostało natychmiast objęte niezbędną opieką. To już siódmy przypadek pozostawienia dziecka w warszawskim Oknie Życia od momentu jego uruchomienia.
„Okno Życia to przestrzeń, w której matka w kryzysie może oddać dziecko anonimowo i bezpiecznie, a maleństwo od pierwszej chwili otrzymuje opiekę, troskę i szansę na życie” – tłumaczą siostry.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
