Laktoza to dwucukier, który występuje w produktach mlecznych. W jelitach, dzięki enzymowi laktazie, wytwarzanemu w komórkach śluzowych jelita cienkiego, ulega rozkładowi do cząsteczki glukozy i galaktozy, które tylko w takiej formie mogą zostać wchłonięte.
W przypadku gdy w jelitach laktaza nie jest wytwarzana lub wytwarzana jest w niewystarczającej ilości, dwucukier nie jest trawiony, przez co nie jest wchłaniany w jelicie cienkim, przechodzi w niezmienionej postaci do jelita grubego, a tam jest metabolizowany przez bakterie jelitowe. W tym procesie pojawiają się produkty uboczne (np. wodór), które wywołują objawy takie jak wzdęcia, ból brzucha, biegunka.
Rzadko mamy do czynienia z całkowitym brakiem aktywności laktazy, najczęściej występuje ograniczenie jej aktywności. Może się ono pojawić w wyniku innych schorzeń, np. chorób zapalnych jelit, celiakii lub wraz z wiekiem.
W przypadku nietolerancji laktozy ważne jest dostosowanie diety w taki sposób, żeby objawy występowały w jak najmniejszym stopniu. Obecnie bardzo często produkty są oznaczane jako „bezlaktozowe”, gdy zawierają mniej niż 0,1 g laktozy na 100 g produktu.
Zawartość laktozy jest różna w poszczególnych produktach mlecznych, co przedstawiono w poniższej tabeli.
U osób z nietolerancją laktozy produkty mleczne fermentowane są lepiej tolerowane niż mleko krowie, ponieważ bakterie fermentacji mlekowej obecne w jogurtach, kefirze rozkładają laktozę, dzięki czemu dolegliwości są mniejsze. Co ciekawe, zawartość laktozy w poszczególnych produktach jest uzależniona nie tylko od typu produktu, ale także od jego gatunku. Na przykład w przypadku serów – im dłużej ser dojrzewa, tym mniejsza w nim zawartość laktozy. W aptekach dostępna jest laktaza w formie tabletek/kapsułek, której zastosowanie w trakcie spożywania mleka lub jego przetworów może pomóc ograniczyć objawy nietolerancji.
Nasza wielka jubileuszowa wędrówka, którą zaczynaliśmy na lubelskiej ziemi, dobiega końca w miejscu szczególnym – w Orchówku nad Bugiem. Tu, gdzie rzeka wyznacza granice, a historia splata losy narodów, Maryja od wieków króluje jako Matka Boża Pocieszenia. W progach tego barokowego kościoła, pod troskliwą opieką Ojców Kapucynów, składamy wszystkie trudy, radości i owoce naszej pielgrzymki szlakiem franciszkańskich sanktuariów.
Kiedy stajemy przed cudownym obrazem Matki Bożej z Dzieciątkiem, nasze oczy spotykają wizerunek, który przetrwał pożary, wojny i kasaty zakonu. To obraz pełen królewskiego dostojeństwa, a jednocześnie matczynej bliskości. Maryja w Orchówku od XVII wieku jest dla mieszkańców nadbużańskich krain prawdziwą ostoją. Jej oczy, pełne spokoju, zdają się mówić każdemu z nas: „Nie lękaj się, Ja jestem z tobą”. To tutaj, po przejściu setek kilometrów, odnajdujemy najgłębsze pocieszenie – pewność, że żadna modlitwa nie pozostała bez odpowiedzi.
Trójca Święta sprawia, że kochamy wszystko i wszystkich. Odkrywamy, że każde stworzenie zostało stworzone do komunii, relacji i spotkania. A przez przeciwieństwo rozumiemy, dlaczego podziały, polaryzacje i pogarda dla różnorodności niosą światu zniszczenie, smutek i jałowość - powiedział papież Leon XIV w rozważaniu przed modlitwą „Anioł Pański” w Watykanie.
Uroczystością Zesłania Ducha Świętego, przed tygodniem, zakończył się okres wielkanocny. Celebrując dziś tajemnicę Boga w Trójcy Jedynego, otrzymujemy możliwość, by na nowo spojrzeć na przebytą drogę, wychodząc od jej centrum - życia Bożego, które zostało nam ofiarowane w Jezusie Chrystusie. To życie jest dynamiczną, niewyczerpaną i owocną komunią, która teraz nas ogarnia. Duch, który jednoczy Ojca i Syna, został bowiem wlany w nasze serca, tak że w świecie kształtuje się Kościół - sakrament komunii, przestrzeń spotkania, miłości i życia, w której niebo i ziemia już się stykają.
Maj to w polskiej tradycji szczególny czas modlitwy ku czci Matki Bożej. Tak było również w Sandomierzu, gdzie na zakończenie nabożeństw majowych wierni zgromadzili się w ogrodach Diecezjalnego Centrum Formacyjnego „Quo vadis”.
Przez lata ostatnia majówka odbywała się na pokładzie statku płynącego po Wiśle. Tym razem organizatorzy musieli zmienić miejsce spotkania z racji na niski stan Wisły, zaledwie 86 cm, jednak nie wpłynęło to na jego wyjątkowy charakter. Rozbrzmiały słowa Litanii Loretańskiej i pieśni maryjnych, a zgromadzeni wspólnie dziękowali za miesiąc poświęcony Matce Bożej.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
