Reklama

Głos z Torunia

Dwie tajemnice

Czy cierpienie może mieć sens? Czy życie konsekrowane mówi coś współczesnemu światu? W jaki sposób patrzył na te tajemnice św. Jan Paweł II?

Niedziela toruńska 8/2024, str. VI

[ TEMATY ]

Toruń

Anna Głos

Konsekrowani dzielą się radością

Konsekrowani dzielą się radością

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W auli Centrum Dialogu 7 lutego odbyło się drugie spotkanie z cyklu „Nasze spotkania z Janem Pawłem II”. Spotkania organizowane są w 25. rocznicę wizyty papieża w diecezji toruńskiej. Mają przypominać, że chociaż od tego spotkania minęło już ćwierć wieku, nauczanie Jana Pawła II jest wciąż aktualne.

Kochać Boga w drugim człowieku

W spotkaniu uczestniczyli: bp Józef Szamocki, biskup senior Andrzej Suski, kapłani oraz liczne grono sióstr zakonnych ze wspólnot pracujących w naszej diecezji. W czasie spotkania odbyły się dwie konferencje. Pierwszą „Życie konsekrowane – uczestniczymy we wspólnocie Kościoła” wygłosił ks. prof. Stanisław Suwiński. Przypomniał w niej słowa św. Jana Pawła II, że wszystkie drogi Kościoła prowadzą do człowieka. Prelegent tłumaczył, czym jest konsekracja i kim są osoby, które w sposób szczególny poświęcają się Bogu. W życiu osoba konsekrowana sama dokonuje poświęcenia i wyboru. Istotą tej formy życia jest mówienie bez słów o realnej obecności Boga. Ks. Suwiński zauważył, że tym, co reformuje Kościół od początku, są osoby związane blisko z Bogiem i ze wspólnotą Kościoła. To właśnie wspólnoty zakonne zakładały pierwsze szpitale, przytułki, szkoły. Św. Jan Paweł II w swoim nauczaniu mówił, że w osobach konsekrowanych także obecny Kościół pokłada wielką nadzieję.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Zbawcze cierpienie

Reklama

Drugą z katechez „Dopełniać braki udręk Chrystusa” – o cierpieniu w nauczaniu św. Jana Pawła II – autorstwa ks. prof. Dariusza Zagórskiego odczytał z powodu choroby prelegenta dk. prof. dr hab. Waldemar Rozynkowski. Papież Polak powiedział, że cierpienie ludzkie budzi współczucie, szacunek i na swój sposób onieśmiela. Człowiek w swoim cierpieniu pozostaje nietykalną tajemnicą. Ks. Zagórski przypomniał, że słowa te napisał Ojciec Święty jako człowiek dotknięty już w swoim życiu ogromnym cierpieniem. Prelegent przypomniał cierpienie papieża w chorobie i umieraniu, w którym dzięki transmisjom telewizyjnym mu towarzyszyliśmy. Zgarbiony, pozbawiony władzy w nogach, chciał jednak pokazać w swoim życiu to, o czym tak często mówił – chciał dopełnić braki udręk Chrystusa.

Droga do powołania

O życiu i wyniesieniu na ołtarze bł. Marii Karłowskiej, przeżyciach z dnia beatyfikacji i dziękczynnej pielgrzymce do Watykanu opowiedziała s. Katarzyna Sochaczewska ze zgromadzenia Sióstr Pasterek od Opatrzności Bożej w Jabłonowie. Podzieliła się osobistym świadectwem powołania. Chociaż jako młoda dziewczyna pragnęła założyć rodzinę, jednak podczas pieszej pielgrzymki na Jasną Górę Bóg w małym wiejskim kościele objawił jej swój plan. Kiedy wzięła do ręki obrazek z adresem sióstr pasterek, zrozumiała, że to jest jej droga powołania.

Zachować pamięć

Świętowanie 25. rocznicy przyjazdu św. Jana Pawła II do diecezji potrwa do października. Warto w tym czasie wrócić we wspomnieniach do tamtych wydarzeń, przypomnieć sobie papieskie nauczanie, sięgnąć do zdjęć i wycinków z gazet i opowiedzieć o tych niezwykłych chwilach swoim dzieciom, wnukom i znajomym, aby pamięć o świętym papieżu przetrwała.

2024-02-20 14:07

Oceń: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Kiedy Pan stanął nad brzegiem

Niedziela toruńska 45/2025, str. IV

[ TEMATY ]

Toruń

Renata Czerwińska

Modlitwa Pańska szczególnie poruszyła serca

Modlitwa Pańska szczególnie poruszyła serca

Żyjemy w czasach zamętu, a tak wiele odpowiedzi dotyczących naszego życia jest w Słowie Bożym – mówił o. Antonello Cadeddu, brazylijski misjonarz ze wspólnoty Przymierze Miłosierdzia.

Na zaproszenie wspólnoty Posłanie w dniach 18-19 października poprowadził rekolekcje charyzmatyczne. Słuchacze pochylili się nad fragmentem z Ewangelii św. Jana o spotkaniu ze Zmartwychwstałym nad Jeziorem Tyberiadzkim.
CZYTAJ DALEJ

Uczeń Jezusa spotyka czasem niezgodę najbliższych

2026-01-14 20:57

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

wikipedia.org

Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
CZYTAJ DALEJ

W Egipcie odkryto kompleks klasztorny

2026-01-23 15:41

[ TEMATY ]

Egipt

klasztor

odkrycie

Adel_Onsi_Mohamed/pixabay.com

Na stanowisku wykopaliskowym Al-Deir w prowincji Sohag egipscy archeolodzy odkryli pozostałości dużego kompleksu klasztornego z czasów bizantyjskich. Według oficjalnych informacji, jest to największe znalezisko tego typu w regionie. Klasztor, zbudowany w całości z cegły mułowej, składał się z kilku prostokątnych budynków o wymiarach od 2,4 na 2,1 metra do 4,5 na 4,8 metra.

Budynki miały tynkowane ściany z wbudowanymi niszami, wewnątrz znajdowały się prostokątne sale, z których niektóre na wschodnich krańcach miały struktury apsydalne. Można je było prawdopodobnie zidentyfikować jako miejsca modlitwy i nabożeństw, poinformowała strona internetowa „La Brújula Verde”, powołując się na informacje z niemieckiej agencji katolickiej KNA, która zamieściła zdjęcia znalezisk. Do tych wspólnych pomieszczeń przylegały sklepione komnaty, prawdopodobnie wykorzystywane jako pojedyncze cele dla mnichów.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję