Reklama

Kościół

Tydzień w Kościele

Niedziela Ogólnopolska 5/2024, str. 26-27

[ TEMATY ]

Tydzień w Kościele

Karol Porwich/Niedziela

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Papież zabiera głos

FIDUCIA SUPPLICANS Obecnie przeżywamy zmianę epoki i w takim kontekście angażujecie się w rozumne rozważania nad kwestiami wiary – powiedział 26 stycznia papież Franciszek do członków Dykasterii Nauki Wiary. W przemówieniu papieża nie zabrakło nawiązania do najgłośniejszego i najbardziej kontrowersyjnego w ostatnim czasie dokumentu kongregacji, którym jest Fiducia supplicans. Franciszek po raz kolejny podkreślił, że nie ma w nim zmiany doktryny, bo intencją „błogosławieństw duszpasterskich i spontanicznych jest konkretne ukazanie bliskości Pana i Kościoła wobec tych wszystkich, którzy znajdując się w różnych sytuacjach, proszą o pomoc w kontynuowaniu – a czasem rozpoczęciu – drogi wiary”, i uspokajająco dodał, że „po pierwsze, te błogosławieństwa, pozostające poza jakimkolwiek kontekstem i formą liturgiczną, nie wymagają doskonałości moralnej, aby je otrzymać, a po drugie – kiedy para spontanicznie zbliża się, aby o nie poprosić, nie błogosławi się związku, ale po prostu osoby, które razem o to poprosiły”.

Mocne „tak” za życiem

Reklama

USTAWA ABORCYJNA „W duchu odpowiedzialności za Kościół w Polsce i za dobro naszej wspólnej Ojczyzny wzywam wszystkich ludzi dobrej woli, by jednoznacznie opowiedzieli się za życiem. Szczególny apel kieruję do członków obu izb parlamentu i prezydenta Rzeczypospolitej, by dali świadectwo prawdziwej troski o życie bezbronne, bo nienarodzone” – tak zakończył swoje oświadczenie abp Stanisław Gądecki. Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski zareagował w ten sposób na zapowiedzi liberalizacji ustawy aborcyjnej, co jest pewnym technicznym i znieczulającym sformułowaniem, bo jeśli chodzi o istotę tej kwestii, to z jednej strony mowa jest o ustawowym odebraniu prawa do życia osobom najsłabszym, bo jeszcze nienarodzonym, a z drugiej – o przekazaniu prawa do pozbawiania tego życia innym. O tym nie ma prawa decydować żadna, nawet największa sejmowa większość. Chodzi o obiektywną kwestię, nad którą nie ma władzy ludzkie stanowienie; kiedy człowiek takie prawo sobie przyznawał, uzurpacja prowadziła do tyranii. Gdy w perspektywie ewentualnego uchwalenia takiego nieludzkiego prawa patrzy się na tych, którzy mają mu podlegać, należy powiedzieć, że w sumieniu są zobowiązani, aby się mu sprzeciwić.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Arcybiskup Gądecki przypomniał w oświadczeniu stałe i niezmienne stanowisko Kościoła w kwestii prawa do życia. Poszanowanie tego prawa obowiązuje wszystkich: polityków, przedstawicieli władzy, społeczeństwo i poszczególne jednostki. Jest to prawo fundamentalne i nie ma takiej władzy, która może sobie rościć pretensje, aby je sobie przypisać. Władza jest po to, aby tego prawa strzec. Pełni wobec niego rolę najsłużebniejszą ze służebnych. Na szczególną uwagę w tekście przewodniczącego KEP zasługuje podkreślenie, że paradygmat poszanowania życia ludzkiego nie jest wnioskiem z Objawienia Bożego, lecz jest prawdą, do której można dojść rozumowo, dlatego obowiązuje nie tylko ludzi wierzących, ale wszystkich: „Sprawa życia oraz jego obrony i promocji nie jest wyłączną prerogatywą chrześcijan. Choć czerpie swe niezwykłe światło i moc z wiary, należy do każdego ludzkiego sumienia, które dąży do prawdy i któremu nie są obojętne losy ludzkości. Życie ma w sobie niewątpliwie coś świętego i religijnego, ale ten jego aspekt nie dotyczy tylko wierzących: chodzi bowiem o wartość, którą każda ludzka istota może pojąć także w świetle rozumu, i dlatego bez wątpienia odnosi się ona do wszystkich”.

Reklama

Sytuacja w naszym kraju napawa niepokojem. Pogłębianie kolejnej linii podziału w imię, nie łudźmy się, politycznych kalkulacji jest bardzo groźne. To argument prawdziwy, też istotny, ale drugorzędny, bo w całej sprawie chodzi o rzecz najbardziej fundamentalną z fundamentalnych, a taką jest prawo do życia. Jeżeli odbierzemy je jednej grupie, to cóż może powstrzymać przed odebraniem go w przyszłości innej?

Polak nuncjuszem

Watykan Jak poinformowało Biuro Prasowe Stolicy Apostolskiej, papież Franciszek mianował ks. prał. Janusza Urbańczyka (na zdjęciu), dotychczasowego Stałego Przedstawiciela Stolicy Apostolskiej przy Organizacjach Międzynarodowych w Wiedniu, nuncjuszem apostolskim w Zimbabwe, i wyniósł go jednocześnie do godności arcybiskupa tytularnego Voli.

Arcybiskup nominat Janusz Urbańczyk urodził się 19 maja 1967 r. w Kraszewie. Święcenia kapłańskie przyjął 13 czerwca 1992 r. i jest inkardynowany do diecezji elbląskiej. Do służby dyplomatycznej Stolicy Apostolskiej wstąpił 1 lipca 1997 r.; służył w przedstawicielstwach papieskich w Boliwii, na Słowacji, w Nowej Zelandii, Kenii i przy ONZ w Nowym Jorku. 12 stycznia 2015 r. został mianowany Stałym Przedstawicielem Stolicy Apostolskiej przy Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej (MAEA), przy Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE) oraz przy Komisji Przygotowawczej Organizacji Traktatu o Całkowitym Zakazie Prób Jądrowych (CTBTO), a także Stałym Obserwatorem Stolicy Apostolskiej przy Organizacji Rozwoju Przemysłowego ONZ (UNIDO) oraz przy Biurze ONZ w Wiedniu. Biegle włada językami: angielskim, włoskim, słowackim i hiszpańskim. /m.k.

Dzień modlitwy i solidarności

Reklama

INICJATYWA Dzień modlitwy i solidarności z Osobami Skrzywdzonymi wykorzystaniem seksualnym – tak brzmi nowa nazwa obchodzonej w pierwszy piątek Wielkiego Postu inicjatywy duchowej bliskości z osobami, które doświadczyły przemocy seksualnej. W tym roku dzień ten przypada 16 lutego. – Chcemy przez tę nazwę ukazać, że osoby zranione są w centrum naszej modlitwy i naszych działań – podkreślił abp Wojciech Polak, delegat KEP ds. ochrony dzieci i młodzieży. Wielki Post rozpoczynamy Środą Popielcową i przejmującym obrzędem posypania głów popiołem, który ma przypominać o naszej kruchości, słabości i marności oraz o tym, że tylko w łączności z Bogiem tkwi nasza wielkość. To znak nie tylko dla ludzi Kościoła, ale i dla całego świata, uczący pokory. Tylko przez pokorę i w pokorze jest możliwe wyznanie grzechów, które jest konieczne, aby uzyskać przebaczenie. Także tych grzechów najcięższych. Nie są one grzechami Kościoła, jak niektórzy chcieliby wmówić, ale są grzechami, które zdarzały się w Kościele. Taki dzień jest po to, aby – i oby – nie zdarzyły się już nigdy.

Zależy od pojednania

BYĆ RAZEM – Los naszej wolności w dużej mierze zależy od woli pojednania i czynów do zgody prowadzących, może nie w mniejszym stopniu niż od uzbrojenia polskiej armii – powiedział 22 stycznia podczas Mszy św. w katedrze polowej bp Wiesław Lechowicz (na zdjęciu). Ordynariusz Wojska Polskiego przewodniczył Eucharystii w 161. rocznicę wybuchu powstania styczniowego. Po zakończonej Mszy św. wierni udali się pod Krzyż Traugutta, gdzie odbyły się apel pamięci i ceremonia złożenia kwiatów. Jak uczy historia – i to ta nasza – straciliśmy wolność w sytuacji głębokich wewnętrznych podziałów, wręcz anarchii, oraz słabości armii. Nasi sąsiedzi, widząc stan Rzeczypospolitej, tylko zacierali ręce i pilnowali, aby do pojednania, zgody i wzmocnienia sił obronnych nie doszło. Realizacja planu poszła im z łatwością, bo przez dziesięciolecia wielu Polaków było zaczadziałych. I dlatego po dziś dzień świętujemy romantyczne zrywy, w których ginęli najlepsze córki i najlepsi synowie Rzeczypospolitej.

Rubrykę przygotował Tomasz Musiał

Aresztowanie dziennikarki katolickiej

Mińsk Według informacji przekazanych przez obrońców praw człowieka, 23 stycznia funkcjonariusze białoruskich władz naszli co najmniej osiemdziesiąt cztery osoby. Niektóre z nich zatrzymano, a inne wypuszczono po przeszukaniu. Wśród zatrzymanych jest m.in. Oksana Juczkowicz, dziennikarka oficjalnego portalu Kościoła katolickiego na Białorusi – Catholic.by . „Możemy pozostać za kratami, ale także wtedy będziemy mieć wiarę” – napisała aresztowana. Przyjaciele 34-letniej dziennikarki nie mają żadnych informacji na jej temat, podczas gdy jedno ze źródeł uważa, że jest przetrzymywana w ośrodku izolacyjnym. /m.k.

2024-01-29 18:19

Oceń: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Tydzień w Kościele

Niedziela Ogólnopolska 22/2022, str. 26

[ TEMATY ]

Tydzień w Kościele

Karol Porwich/Niedziela

Miasto Maryi – Mariupol jest jednym z tych miejsc, na których skupia się uwaga opinii publicznej, która obserwuje wojnę na Ukrainie. Na początku maryjnego miesiąca, 1 maja, wspominał o nim papież Franciszek, mówiąc o „barbarzyńskim bombardowaniu miasta”. Stolica Apostolska była mocno zaangażowana w ratowanie ludzi (cywilów i wojskowych), którzy pozostali w tym okrążonym przez Rosjan mieście. Teraz Mariupol jest znowu na ustach katolickiego świata, ponieważ samozwańcze i marionetkowe władze tzw. Donieckiej Republiki Ludowej zajęły na swoją siedzibę katolicki klasztor Ojców Paulinów, w którym znajduje się kaplica Matki Bożej Częstochowskiej. Wcześniej klasztor został splądrowany przez najeźdźców. Wielu może się wydawać, że słowa o ordzie czy te Franciszkowe o barbarzyństwie są przesadą, ale jednak w przeszłości wielu barbarzyńców szanowało miejsca święte.
CZYTAJ DALEJ

Szkaplerz „kołem ratunkowym”

Szkaplerz to najpopularniejsza obok Różańca świętego forma pobożności maryjnej. Historia szkaplerza sięga góry Karmel w Ziemi Świętej, kiedy to duchowi synowie proroka Eliasza prowadzili tam życie modlitewne. Było to w XII wieku. Z powodu prześladowań ze strony Saracenów bracia Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel przenieśli się do Europy i dali początek zakonowi zwanemu karmelitańskim. W południowej Anglii w Cambridge mieszkał pewien bogobojny człowiek - Szymon Stock, generał zakonu, który dostrzegając grożące zakonowi niebezpieczeństwa, modlił się gorliwie i błagał Maryję, Najświętszą Dziewicę, o pomoc. Pewnej nocy, z 15 na 16 lipca 1251 r., ukazała mu się Najświętsza Panienka w otoczeniu aniołów. Szymon otrzymał od Maryi brązowy szkaplerz i usłyszał słowa: „Przyjmij, Synu najmilszy, szkaplerz Twego zakonu jako znak mego braterstwa, przywilej dla Ciebie i wszystkich karmelitów. Kto w nim umrze, nie zazna ognia piekielnego. Oto znak zbawienia, ratunek w niebezpieczeństwach, przymierze pokoju i wiecznego zobowiązania”. Od tamtej pory karmelici noszą szkaplerz, czyli dwa prostokątne skrawki wełnianego sukna z naszytymi wyobrażeniami Matki Bożej Szkaplerznej i Najświętszego Serca Pana Jezusa, połączone tasiemkami. Słowo „szkaplerz” pochodzi od łacińskiego słowa „scapulae” (plecy, barki) i oznacza szatę, która okrywa plecy i piersi. Papież Pius X w 1910 r. zezwolił na zastąpienie szkaplerza medalikiem szkaplerznym. Do wielkiej Rodziny Karmelitańskiej chcieli przynależeć wielcy tego świata - królowie, książęta, możnowładcy, ale i zwykli, prości ludzie. Dzięki papieżowi Janowi XXII - temu samemu, który wprowadził święto Trójcy Świętej i wyraził zgodę na koronację Władysława Łokietka - szkaplerz stał się powszechny. Papież miał objawienia. Matka Boża przyrzekła szczególne łaski noszącym pobożnie szkaplerz karmelitański. A Ojciec Święty ogłosił te łaski światu chrześcijańskiemu bullą „Sabbatina” z dnia 3 marca 1322 r. Bulla mówiła o tzw. przywileju sobotnim. Szczególne prawo do pomocy ze strony Maryi w życiu, śmierci i po śmierci mają ci, którzy noszą szkaplerz. Jest to niejako suknia Maryi, czyli znak i nieomylne zapewnienie macierzyńskiej opieki Matki Bożej. Kto nosi szkaplerz karmelitański, ten otrzymuje obietnicę, że dusza jego wkrótce po śmierci będzie wyzwolona z czyśćca. Stanie się to w pierwszą sobotę miesiąca po śmierci. Oczywiście, pod warunkiem, że ta osoba nosiła szkaplerz w należytym duchu i żyła prawdziwie po chrześcijańsku, zachowała czystość według stanu i modliła się modlitwą Kościoła. Jan Paweł II pisał do przełożonych generalnych Zakonu Braci NMP z Góry Karmel i Zakonu Braci Bosych NMP z Góry Karmel, że w znaku szkaplerza zawiera się sugestywna synteza maryjnej duchowości, która ożywia pobożność ludzi wierzących, pobudzając ich wrażliwość na pełną miłości obecność Maryi Panny Matki w ich życiu. „Szkaplerz w istocie jest «habitem» - podkreślał Ojciec Święty. - Ten, kto go przyjmuje, zostaje włączony lub stowarzyszony w mniej lub więcej ścisłym stopniu z zakonem Karmelu, poświęconym służbie Matki Najświętszej dla dobra całego Kościoła. Ten, kto przywdziewa szkaplerz, zostaje wprowadzony do ziemi Karmelu, aby «spożywać jej owoce i jej zasoby» (por. Jr 2, 7) oraz doświadczać słodkiej i macierzyńskiej obecności Maryi w codziennym trudzie, by wewnętrznie się przyoblekać w Jezusa Chrystusa i ukazywać Jego życie w samym sobie dla dobra Kościoła i całej ludzkości” (por. Formuła nałożenia szkaplerza). Papież Polak od wczesnych lat młodości nosił ten znak Maryi. I zawsze zaznaczał, jak ważny w jego życiu był czas, gdy uczęszczał do kościoła na Górce (Karmelitów) w Wadowicach. Szkaplerz przyjęty z rąk o. Sylwestra nosił do końca życia. (Szkaplerz św. Jana Pawła II znajduje się w klasztorze Karmelitów w Wadowicach.) W orędziu z okazji jubileuszu 750-lecia szkaplerza karmelitańskiego pisał, że szkaplerz „staje się znakiem przymierza i wzajemnej komunii między Maryją i wiernymi, a w rezultacie konkretnym sposobem zrozumienia słów Jezusa na krzyżu do Jana, któremu powierzył swą Matkę i naszą duchową Matkę”. Matka Boża, kończąc swe objawienia w Lourdes i w Fatimie, ukazała się w szatach karmelitańskich jako Matka Boża Szkaplerzna. Wszystkie osoby noszące szkaplerz karmelitański mają udział w duchowych dobrach zakonu karmelitańskiego. Ten, kto go przyjmuje, zostaje na mocy jego przyjęcia związany mniej lub bardziej ściśle z zakonem karmelitańskim. Rodzinę Karmelu tworzą następujące kręgi osób: zakonnicy i zakonnice, Karmelitańskie Instytuty Życia Konsekrowanego, Świecki Zakon Karmelitów Bosych (dawniej zwany Trzecim Zakonem), Bractwa Szkaplerzne (erygowane), osoby, które przyjęły szkaplerz i żyją jego duchowością w różnych formach zrzeszania się (wspólnoty lub grupy szkaplerzne) oraz osoby, które przyjęły szkaplerz i żyją jego duchowością, ale bez żadnej formy zrzeszania się. Do obowiązków należących do Bractwa Szkaplerznego należy: przyjąć szkaplerz karmelitański z rąk kapłana; wpisać się do księgi Bractwa Szkaplerznego; w dzień i w nocy nosić na sobie szkaplerz; odmawiać codziennie modlitwę zaznaczoną w dniu przyjęcia do Bractwa; naśladować cnoty Matki Najświętszej i szerzyć Jej cześć. Modlitwa do Matki Bożej Szkaplerznej O najwspanialsza Królowo nieba i ziemi! Orędowniczko Szkaplerza świętego! Matko Boga! Oto ja, Twoje dziecko, wznoszę do Ciebie błagalne ręce i z głębi serca wołam do Ciebie: Królowo Szkaplerza, ratuj mnie, bo w Tobie cała moja nadzieja. Jeśli Ty mnie nie wysłuchasz, do kogóż mam się udać? Wiem, o dobra Matko, że Serce Twoje wzruszy się moim błaganiem i wysłuchasz mnie w moich potrzebach, gdyż Wszechmoc Boża spoczywa w Twoich rękach, a użyć jej możesz według upodobania. Od wieków tak czczona, najszlachetniejsza Pocieszycielko utrapionych, powstań i swą potężną mocą rozprosz cierpienie, ulecz, uspokój mą zbolałą duszę, o Matko pełna litości! Ja wdzięcznym sercem wielbić Cię będę aż do śmierci. Na twoją chwałę w Szkaplerzu świętym żyć i umierać pragnę. Amen.
CZYTAJ DALEJ

Iran: w więzieniu pobito kobietę, która przeszła na katolicyzm

2026-07-16 10:30

[ TEMATY ]

Iran

prześladowanie chrześcijan

Adobe Stock

Irańska chrześcijanka Ghazal Marzban, konwertytka na katolicyzm odbywająca karę w więzieniu Evin w Teheranie, została pobita po proteście przeciwko pogarszającym się warunkom na oddziale kobiecym. Według informacji przekazanych przez obrońców praw człowieka doznała złamania lewej ręki.

Do zdarzenia doszło po tym, jak Marzban zaprotestowała przeciwko przeludnieniu oddziału po przyjęciu około 50 nowych osadzonych. Lekarz więzienny miał zdiagnozować złamanie i zalecić przewiezienie kobiety do szpitala, jednak do tej pory pozostaje ona w zakładzie karnym, odczuwając silny ból.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję