Jubileusz był okazją do organizacji konferencji pt. „Serce Pana Jezusa w teologii, przestrzeni społecznej i kulturze”. Prelegenci i uczestnicy konferencji mogli przyjrzeć się teologicznym i biblijnym aspektom duchowości Serca Pana Jezusa oraz spojrzeć pod kątem historycznym na obecność kultu w Lublinie, m.in. na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim Jana Pawła II, którego Najświętsze Serce Jezusa jest patronem.
Patronat Serca Jezusowego wpisany jest w preambułę Statutu KUL, a na uniwersyteckim sztandarze widnieje czerwone serce, symbolizujące Najświętsze Serce Jezusa. Intencja oddania uniwersytetu pod opiekę Serca Jezusowego, w którym są „wszystkie skarby mądrości i umiejętności”, od początku przyświecała założycielowi KUL i pierwszemu rektorowi ks. Idziemu Radziszewskiemu.
Spotkanie rozpoczęło się Mszą św. celebrowaną pod przewodnictwem bp. Michała Janochy z Warszawy. Przygotowali je wspólnie: Instytut Literaturoznawstwa oraz Katedra Literatury XX i XXI wieku KUL, Stowarzyszenie Absolwentów i Przyjaciół Wydziału Prawa KUL, Akademickie Bractwo Najświętszego Serca Pana Jezusa KUL, Duszpasterstwo Akademickie KUL oraz fundacja „Myśląc Ojczyzna”. – Każdy człowiek tylko dlatego, że jest człowiekiem, obojętnie czy jest duchownym czy świeckim, wykształconym czy nie, ma obowiązek poznawać prawdę, zwłaszcza dotyczącą Boga. Bardzo cieszę się, że możemy zgłębiać jedną z tajemnic wiary, dotyczącą Boga i nas, a mianowicie Serce Jezusa – powiedział podczas konferencji ks. prof. Mirosław Sitarz, prorektor KUL.
Pierwsze Bractwo Serca Jezusowego powstało w Lublinie trzysta lat temu, w 1723 r., przy kościele sióstr wizytek. Dziewięć lat później zaczęło działać przy kościele jezuitów. Bractwa miały w swoich statutach wpisane zobowiązanie członków do adoracji Najświętszego Sakramentu. Obecnie przy Katolickim Uniwersytecie Lubelskim Jana Pawła II działa Akademickie Bractwo Najświętszego Serca Pana Jezusa, którego podstawowe cele to: oddawanie czci Sercu Bożemu przez adorację Najświętszego Sakramentu, wspieranie uczelni przez stałą modlitwę w jej intencji oraz osobisty rozwój i duchowa formacja. Członkowie bractwa zobowiązują się do jednej godziny adoracji w tygodniu, zapewniają ciągłą obecność adorujących przed wystawionym w kościele akademickim Najświętszym Sakramentem, a w miarę możliwości biorą udział w comiesięcznej konferencji w pierwszy czwartek miesiąca i w całonocnej adoracji.
Informacje o działalności bractwa, a także formularz zgłoszeń do stałej adoracji dostępny jest pod adresem bractwo@kul.pl lub u ojców jezuitów – duszpasterzy kościoła akademickiego.
Puchary i nagrody młodym sportowcom wręczył bp Józef Wróbel
Uprawianie sportu kształtuje charakter młodego człowieka, jest szkołą solidarności i odpowiedzialności – powiedział abp Stanisław Budzik.
Za nami 14. edycja Mistrzostw Liturgicznej Służby Ołtarza w Halowej Piłce Nożnej o Puchar Metropolity Lubelskiego. W finałach, które 13 kwietnia odbyły się w Lublinie, wzięło udział ponad 800 zawodników z 59. drużyn, które zwyciężyły w rozgrywkach dekanalnych. Mistrzostwa wygrali ministranci z parafii św. Mikołaja w Urzędowie, lektorzy młodsi z parafii św. Jana Chrzciciela w Dysie oraz lektorzy starsi z parafii św. Brata Alberta w Puławach. To oni będą reprezentować naszą archidiecezję w ogólnopolskich zawodach.
Kościół katolicki wspomina dziś św. Katarzynę ze Sieny (1347-80), mistyczkę i stygmatyczkę, doktora Kościoła i patronkę Europy. Choć była niepiśmienna, utrzymywała kontakty z najwybitniejszymi ludźmi swojej epoki. Przyczyniła się znacząco do odnowy moralnej XIV-wiecznej Europy i odbudowania autorytetu Kościoła.
Katarzyna Benincasa urodziła się w 1347 r. w Sienie jako najmłodsze, 24. dziecko w pobożnej, średnio zamożnej rodzinie farbiarza. Była ulubienicą rodziny, a równocześnie od najmłodszych lat prowadziła bardzo świątobliwe życie, pełne umartwień i wyrzeczeń. Gdy miała 12 lat doszło do ostrego konfliktu między Katarzyną a jej matką. Matka chciała ją dobrze wydać za mąż, podczas gdy Katarzyna marzyła o życiu zakonnym. Obcięła nawet włosy i próbowała założyć pustelnię we własnym domu. W efekcie popadła w niełaskę rodziny i odtąd była traktowana jak służąca. Do zakonu nie udało jej się wstąpić, ale mając 16 lat została tercjarką dominikańską przyjmując regułę tzw. Zakonu Pokutniczego. Wkrótce zasłynęła tam ze szczególnych umartwień, a zarazem radosnego usługiwania najuboższym i chorym. Wcześnie też zaczęła doznawać objawień i ekstaz, co zresztą, co zresztą sprawiło, że otoczenie patrzyło na nią podejrzliwie.
W 1367 r. w czasie nocnej modlitwy doznała mistycznych zaślubin z Chrystusem, a na jej palcu w niewyjaśniony sposób pojawiła się obrączka. Od tego czasu święta stała się wysłanniczką Chrystusa, w którego imieniu przemawiała i korespondowała z najwybitniejszymi osobistościami ówczesnej Europy, łącznie z najwyższymi przedstawicielami Kościoła - papieżami i biskupami.
W samej Sienie skupiła wokół siebie elitę miasta, dla wielu osób stała się mistrzynią życia duchowego. Spowodowało to jednak szereg podejrzeń i oskarżeń, oskarżono ją nawet o czary i konszachty z diabłem. Na podstawie tych oskarżeń w 1374 r. wytoczono jej proces. Po starannym zbadaniu sprawy sąd inkwizycyjny uwolnił Katarzynę od wszelkich podejrzeń.
Św. Katarzyna odznaczała się szczególnym nabożeństwem do Bożej Opatrzności i do Męki Chrystusa. 1 kwietnia 1375 r. otrzymała stygmaty - na jej ciele pojawiły się rany w tych miejscach, gdzie miał je ukrzyżowany Jezus.
Jednym z najboleśniejszych doświadczeń dla Katarzyny była awiniońska niewola papieży, dlatego też usilnie zabiegała o ich ostateczny powrót do Rzymu. W tej sprawie osobiście udała się do Awinionu. W znacznym stopniu to właśnie dzięki jej staraniom Następca św. Piotra powrócił do Stolicy Apostolskiej.
Kanonizacji wielkiej mistyczki dokonał w 1461 r. Pius II. Od 1866 r. jest drugą, obok św. Franciszka z Asyżu, patronką Włoch, a 4 października 1970 r. Paweł VI ogłosił ją, jako drugą kobietę (po św. Teresie z Avili) doktorem Kościoła. W dniu rozpoczęcia Synodu Biskupów Europy 1 października 1999 r. Jan Paweł II ogłosił ją wraz ze św. Brygidą Szwedzką i św. Edytą Stein współpatronkami Europy. Do tego czasu patronami byli tylko święci mężczyźni: św. Benedykt oraz święci Cyryl i Metody.
Papież Benedykt XVI 24 listopada 2010 r. poświęcił jej specjalną katechezę w ramach cyklu o wielkich kobietach w Kościele średniowiecznym. Podkreślił w niej m.in. iż św. Katarzyna ze Sieny, „w miarę jak rozpowszechniała się sława jej świętości, stała się główną postacią intensywnej działalności poradnictwa duchowego w odniesieniu do każdej kategorii osób: arystokracji i polityków, artystów i prostych ludzi, osób konsekrowanych, duchownych, łącznie z papieżem Grzegorzem IX, który w owym czasie rezydował w Awinionie i którego Katarzyna namawiała energicznie i skutecznie by powrócił do Rzymu”. „Dużo podróżowała – mówił papież - aby zachęcać do wewnętrznej reformy Kościoła i by krzewić pokój między państwami”, dlatego Jan Paweł II ogłosił ją współpatronką Europy.
Wybór sposobu podawania insuliny ma ogromny wpływ na codzienny komfort i kontrolę cukrzycy. Dziś pacjenci mają do dyspozycji kilka metod – od klasycznych strzykawek po nowoczesne pompy insulinowe.
Insulina to hormon odpowiedzialny za obniżanie poziomu glukozy we krwi. U osób chorujących na cukrzycę jest ona podawana w formie leku, ponieważ organizm nie produkuje jej w wystarczającej ilości lub nie wykorzystuje jej prawidłowo. Sposób podawania insuliny wpływa na tempo jej wchłaniania i skuteczność działania. Nieprawidłowa technika lub niewłaściwy moment podania mogą prowadzić do wahań poziomu glukozy we krwi.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
