Zespół jelita drażliwego (IBS) to choroba, która dotyka ponad 100 mln ludzi w Europie i Ameryce Północnej. Spośród pacjentów z tym zespołem 75-80% to kobiety. Choroba ta jest jedną z podstawowych przyczyn nieobecności w pracy, wywołuje bowiem złe samopoczucie: od ogólnego osłabienia aż do depresji. Częstą przyczyną IBS jest przerost bakteryjny jelita cienkiego (SIBO).

Zespół jelita drażliwego to przewlekła choroba przewodu pokarmowego charakteryzująca się bólami brzucha, które są spowodowane brakiem lub zmianą rytmu wypróżnień. Choroba ta charakteryzuje się następującymi objawami: bóle brzucha, parcie na mocz, wzdęcia, uczucie niepełnego wypróżnienia. Wyróżnia się cztery podtypy IBS: z przewagą zaparć, z przewagą biegunki, mieszane i niesklasyfikowane.

Diagnostykę SIBO przeprowadza się metodami inwazyjnymi lub nieinwazyjnymi. Niezależnie jednak od metody rozpoznanie następuje w sytuacji stwierdzenia nieprawidłowej ilości bakterii. Początkowe leczenie odbywa się za pomocą antybiotykoterapii, ona sama jednak nie przyniesie znacznych rezultatów. Badania potwierdzają, że u pacjentów leczonych wyłącznie antybiotykami zaobserwowano nawrót choroby.

Badania

Przeprowadzono badania, w których 60% ankietowanych zmagających się z IBS zgłaszało charakterystyczne objawy po zjedzeniu danych produktów. Od 1959 r. udowodniono, że objawy żołądkowo-jelitowe powoduje wiele sacharydów. Dlatego bardzo istotna jest poprawa stylu życia, a przede wszystkim nawyków żywieniowych. Czynniki dietetyczne odgrywają ogromną rolę w poprawie jakości życia pacjentów z zespołem jelita drażliwego. Ponad 80% pacjentów cierpiących na IBS wiąże swoje objawy ze spożywaniem określonych pokarmów. Objawy występujące po spożyciu określonego posiłku skutkują obniżeniem jakości życia i nasileniem choroby. Mogą one się pojawiać w wyniku wywoływania nadmiernych reakcji fizjologicznych. Obecnie nie istnieje jedyny potwierdzony schemat leczenia żywieniowego.