Tegoroczny odpust ku czci Narodzenia NMP poprzedzony został modlitwą za zmarłych spoczywających na cmentarzu komunalnym. Za ich dusze Różaniec poprowadził wikariusz ks. Marek Małys. Koncelebrowanej Eucharystii przewodniczył proboszcz ks. Artur Schodziński. W homilii zauważył, że przychodzimy na groby naszych najbliższych, by umocnić swoją wiarę w życie wieczne. Wszystkie nasze dni zdążają do śmierci, a każdy dzień jest przygotowaniem do życia w niebie. Śmierć jest tylko chwilą, przejście z tymczasowości do nieskończoności, wieczności. Naszym najbliższym zmarłym możemy pomóc modląc się do Pana Boga prosząc o miłosierdzie – taka refleksja nasuwa się z tej homilii.

Nazajutrz sumie odpustowej przewodniczył i homilię wygłosił ks. dr Sylwester Zwolak, kanclerz Kurii Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej. Wiele uwagi poświęcił zawierzeniu Maryi naszej Ojczyzny, rodzin i nas samych. Radził nie odchodzić od życia sakramentalnego i kierować się w życiu przykazaniami Bożymi oraz wartościami chrześcijańskimi. Pod koniec Mszy św. celebrans Eucharystii poświęcił zboże i nasiona pod nowy zasiew. Suma opustowa zakończyła się procesją eucharystyczną wokół kościoła i śpiewem Ciebie Boga wysławiamy.

Charakter odpustowy miała wieczorna Msza św., poprzedzona Koronką do Bożego Miłosierdzia. Wieczór Uwielbienia poprowadzony przez ks. Marka Małysa zakończył się błogosławieństwem Najświętszym Sakramentem.

Historia parafii

Oleszyce od połowy XV w. stanowiły własność rycerskiej rodziny Ramszów. Właściciele Oleszyc ufundowali drewnianą kaplicę. Samodzielną placówkę utworzył w Oleszycach, 18 września 1458 r., bp Mikołaj Odrowąż Błażejewski wydzielając ją w 1458 r. z parafii w Lubaczowie. W 1497 r. po najeździe Tatarów Oleszyce zostały zniszczone. Odnowienia uposażenia parafii i budowę nowego, murowanego kościoła dokonali Jan Ramsz wraz z matką Heleną w 1517 r. Konsekracji nowego kościoła dokonał, 8 września 1530 r., bp przemyski Jan Karnkowski. W latach 1578-89 kościół znajdował się w rękach arian. W owym czasie parafia obejmowała swoimi granicami: Borchów, Cewków, Dzików, Dachnów, Koziejówkę, Moszczanicę, Niemstów, Miłków, Rudę Mikołajewską, Płazów, Stare Sioło, Stare Oleszyce, Ułazów, Zapałów, Surmaczówkę, Zabiałę. Lata następne to rozwój kościoła i miejscowości. Od 1787 r. Oleszyce wraz z całym dekanatem lubaczowskim zostały włączone do Archidiecezji Lwowskiej.

W 1901 r. kościół spłonął, a kamień węgielny pod budowę nowego poświęcono 20 września 1903 r. Zbudowany został w latach 1903-06, wg projektu Włodzimierza Podhoreckiego ze Lwowa, a konsekrowany 7 września 1907 r., przez św. abp. Józefa Bilczewskiego, neogotycki, trzynawowy z transeptem i prezbiterium. Znajdują się w nim, wykonane w alabastrze, renesansowe nagrobki fundatorów Jana i Heleny Ramszów. W latach 1970-2000 kościół został gruntownie wyremontowany.

www.parafiaoleszyce.pl