Reklama

Tarnów

By poznać Apostoła

Letni, wakacyjny czas sprzyja wyprawom. Wiele z nich ma charakter pielgrzymkowy. Wśród pielgrzymek poczesne miejsce zajmują te prowadzące do św. Jakuba Apostoła.

Niedziela Plus 31/2023, str. VI

MFS/Niedziela

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Średniowieczne szlaki wiodące do Santiago de Compostela przeżywają renesans. Na temat dróg św. Jakuba napisano wiele książek i artykułów, także z okazji Jubileuszowego Roku św. Jakuba, który trwał 2 lata (2021-22).

Spełnił marzenie

W ramach tego świętowania ks. Franciszek Kostrzewa napisał Tryptyk Jakubowy. We wstępie do drugiej książki z tego cyklu ks. Józef Drabik, kustosz sanktuarium św. Jakuba w Brzesku, poinformował: „W naszym sanktuarium w Brzesku ks. prał. Franciszek Kostrzewa, brzeski rodak, zrealizował swoje marzenie, jakim było napisanie Tryptyku Jakubowego, trzyczęściowej opowieści o św. Jakubie, skierowanej do dzieci, do młodzieży oraz dorosłych...”. Przy okazji promocji publikacji dla dzieci ks. Franciszek wyznał, że chciałby Tryptykiem Jakubowym doprowadzić czytelników do spotkania z Jezusem. Myślę, że ta idea ma szansę na realizację.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

W skład tryptyku weszły następujące książki: Święty Jakub opowiada dzieciom, Rozmowy młodych ze św. Jakubem w drodze do Santiago oraz Opowieści i zwierzenia Jakubowe. To publikacje, w których autor oddaje głos św. Jakubowi. Pierwszoosobowa narracja stwarza szczególną bliskość między bohaterem – narratorem i adresatem. W książce poświęconej dzieciom św. Jakub – „Syn gromu” (por. Mk 3, 17) przybliża w przystępny sposób swą historię, snując opowieści m.in. o wydarzeniach z czasów Jezusa, ale też opowiada np. o tym, jak został patronem Hiszpanii i Portugalii. I oczywiście, napomyka o „caminowiczach”, jakby chciał, by czytelnicy pomyśleli w przyszłości o takiej wyprawie.

Trzy zasady

W Rozmowach młodych ze św. Jakubem w drodze do Santiago narrator w krótkich opowiastkach porusza tematy, które są szczególnie istotne, gdy wchodzi się w dorosłość. Podkreśla rolę myślenia, ideałów, siłę modlitwy, istotę przebaczenia, dziękowania. Najwyraźniej „Młodzi Przyjaciele” (jak się do nich zwraca) są dla autora niezwykle ważni, a lekcje, których im udziela, mogą mieć wpływ na ich życiowe wybory. Na zakończenie św. Jakub podpowiada czytelnikom trzy zasady, które pomogą godnie przejść przez życie. Zapewniam, że są uniwersalne i warto się nimi zainteresować.

Opowieści i zwierzenia Jakubowe także składają się z trzech części. W pierwszej poznamy oparte na Ewangelii opowieści. W nich brat św. Jana Ewangelisty opowiada o swych przeżyciach i doświadczeniach wyniesionych z wędrówek z Panem Jezusem. Każda opowiastka kończy się puentą, która może zainspirować czytelnika do refleksji nad życiem. Drugą część stanowią informacje o sanktuariach jakubowych w Polsce, a trzecia zawiera modlitwy do św. Jakuba (w tym nowennę).

Krótka forma literacka, dopasowana do możliwości percepcyjnych odbiorcy, sprawia, że chętnie wraca się do tych książek, a dobrze przemyślana szata graficzna dopełnia całości.

Słowo o autorze

W środowisku diecezji tarnowskiej ks. Franciszek Kostrzewa jest osobą znaną, zasłużoną i szanowaną. A to, że ponad 90-letni kapłan (ur. w 1928 r.) pisze książki, zasługuje na tym większe uznanie. Tym bardziej że są to publikacje konsekwentnie przemyślane i napisane piękną polszczyzną. Można by wiele napisać o autorze, o jego bardzo różnorodnej pracy duszpasterskiej, za którą jest ceniony. Myślę jednak, że Tryptyk Jakubowy to dzieło, w którym kapłan będzie żył przez pokolenia – nie tylko w brzeskiej społeczności.

2023-07-25 13:19

Oceń: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Niezapomniane spotkanie z Leonem XIV

2026-02-15 08:00

Vatican Media

Delegacja LSO z parafii Odkupiciela Świata we Wrocławiu

Delegacja LSO z parafii Odkupiciela Świata we Wrocławiu

Delegacja Liturgicznej Służby Ołtarza z parafii Odkupiciela Świata we Wrocławiu wraz z opiekunami i ks. Wojciechem Buźniakiem spędziła kilka dni ferii w Wiecznym Mieście i na Watykanie. Podczas audiencji generalnej z papieżem Leonem XIV, 8-letni Mateusz Siewiera, wymienił piuskę z Ojcem Świętym.

Pielgrzymka do Rzymu miała charakter duchowy i formacyjny - podkreśla ks. Wojciech Buźniak, wskazując, że na ten moment ministranci i lektorzy przygotowywali się cały rok. Organizowali różne akcje m.in. sprzedawali kremówki papieskie Wadowic oraz ręcznie malowane bombki choinkowe z kościołem parafialnym, wyprodukowane w Krośnicach.
CZYTAJ DALEJ

Wierność idzie przez drogę posłuszeństwa, nie przez religijne widowisko

2026-01-20 11:14

[ TEMATY ]

rozważania

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

List Jakuba otwiera się autoidentyfikacją „sługi Boga i Pana Jezusa Chrystusa” oraz adresem do „dwunastu pokoleń w rozproszeniu” (diaspora). To język Izraela przeniesiony na wspólnoty wierzących w Mesjasza, żyjące poza ziemią ojców. Określenie „dwanaście pokoleń” mówi o całości ludu, rozsianego po świecie. Jakub od razu przechodzi do próby. Doświadczenia odsłaniają jakość wiary, a „doświadczanie” rodzi „wytrwałość” (hypomonē). W tradycji mądrościowej oznacza ona zdolność trwania przy dobru w długim czasie, bez rozpaczy i bez udawania siły. „Najwyższa radość” opisuje postawę opartą na pewności, że Bóg nie opuszcza w ucisku. Wytrwałość ma „dokonać dzieła”, aby człowiek stawał się „doskonały” i „nienaganny” (teleios, holoklēros), czyli dojrzalszy w wyborach i w reakcjach. Potem pojawia się prośba o mądrość. W Biblii mądrość obejmuje wiedzę oraz sztukę życia według Boga. Jakub mówi o Bogu, który „daje wszystkim chętnie i nie wymawia”. Prośba ma być wolna od chwiejności; w obrazie fali widać ruch, który nie ma kierunku. „Wątpiący” (diakrinomenos) przypomina falę miotaną wiatrem. Taki stan rozrywa decyzję i odbiera spójność działania; Jakub nazywa go „człowiekiem o dwoistej duszy” (dipsychos), niestabilnym w postępowaniu. Końcowe wersety dotykają napięć społecznych. Ubogi „brat” ma chlubić się wywyższeniem, a bogaty upokorzeniem. Obraz kwiatu trawy, który więdnie pod palącym słońcem, odsłania kruchość zasobów i krótki oddech ludzkiej sławy. Ten motyw wróci w liście w ostrych słowach wobec bogaczy, którzy krzywdzą pracowników.
CZYTAJ DALEJ

Prowokacja jako narzędzie łaski, czyli „Orzech” bez lukru

2026-02-15 23:27

[ TEMATY ]

Milena Kindziuk

Red

Filmu o Orzechu nie da się po prostu „obejrzeć”. On się człowiekowi przydarza – jak rozmowa, w którą wchodzi się niechcący, a wychodzi z niej z poczuciem, że ktoś właśnie pociął nasze życie na głębsze warstwy i uparcie domaga się prawdy.

Największym komplementem, jaki ks. Kazimierz Orzechowski, słynny duszpasterz akademicki z Wrocławia, wystawił twórcom filmu „Orzech. Zawsze chciałem być z ludźmi”, było zdanie: „Dobrze, że nie zrobiliście laurki.” Nie chciał pomników za życia, nie znosił stawiania go na piedestale – nawet krasnal „Orzech” musiał mieć odsłonięte, „pięknie wypiętrzone czoło”, a nie czapkę na oczach. Wolał, by przypominano go raczej jako tego, który potrafił huknąć z ambony, niż jako grzeczny portret w pozłacanej ramie.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję