W sanktuarium Matki Bożej Nadodrzańskiej Królowej Pokoju, które niczym żołnierska strażnica strzeże polskiej granicy, jak w żadnym innym miejscu, mocno wybrzmiewa zanoszona do Boga modlitwa o pokój. „Nadodrzańska Królowo Pokoju, która z miłością spoglądasz na nas ze wzgórza nad Odrą, uproś u Boga pokój dla wszystkich narodów świata i Ojczyzny naszej”.
Siekierowskie sanktuarium jest jednym z najważniejszych i najstarszych sanktuariów Kościoła nad Odrą i Bałtykiem. Utworzone zostało 1 lipca 1984 r. z inicjatywy bp. Kazimierza Majdańskiego ku czci polskich żołnierzy, którzy oddali swoje życie w czasie forsowania Odry w kwietniu 1945 r. Wielu z nich spoczywa na pobliskim Cmentarzu Wojennym, a ich mogiły i białe krzyże przypominają nam współczesnym, jak straszne są wojny i jak bardzo powinniśmy modlić się o pokój. Szczególnie ważne i potrzebne jest to nasze wołanie teraz, kiedy od ponad roku, tuż za naszą wschodnią granicą, toczy się wojna niosąca śmierć i zniszczenie.
Największe grupy pielgrzymów przybywają do sanktuarium od maja do października, by wziąć udział w pokutnej procesji różańcowej.
Reklama
Jedną z parafii, które co roku pielgrzymują do Nadodrzańskiej Królowej Pokoju, jest parafia św. Jerzego w Goleniowie. W tym roku grupa pątników, pod duchową opieką swojego proboszcza ks. kan. Wacława Nowaka, udała się do Siekierek 2 lipca. Pobyt w sanktuarium Nadodrzańskiej Królowej Pokoju rozpoczęły Koronka i Msza św., którą sprawował ks. Wacław Nowak w koncelebrze z kustoszem sanktuarium ks. kan. Bogdanem Przybyszem. W pielgrzymce uczestniczyły również grupy ze Słubic i Stargardu oraz osoby indywidualne.
Po Eucharystii rozpoczęła się procesja różańcowa poprowadzona leśnymi duktami spod sanktuarium na Cmentarz Wojenny. Ta wyjątkowa droga naznaczona jest 20 kapliczkami z rozważaniami wszystkich tajemnic Różańca i 9 stacjami Kalwarii Nadodrzańskiej upamiętniającej polskich męczenników. Pielgrzymi prowadzeni przez kapłanów szli w ciszy i skupieniu (wielu boso), modląc się o pokój na świecie, w naszej ojczyźnie i w swoich rodzinach oraz niosąc w sercach swoje własne intencje. Procesja zakończyła się modlitwą na cmentarzu wojennym i błogosławieństwem udzielonym pątnikom przez ks. kan. Wacława Nowaka i ks. kan. Bogdana Przybysza.
Pokutne procesje różańcowe w Siekierkach odbywają się w każdą pierwszą niedzielę miesiąca od maja do października. Rozpoczynają się o 15 Koronką do Miłosierdzia Bożego i Mszą św., a kończą adoracją Najświętszego Sakramentu ok. 19.
W przededniu 80. rocznicy pierwszych objawień na Siekierkach przypominamy słowa Jezusa i Maryi przekazane Władysławie Papis oraz historię kultu, który doprowadził do budowy Sanktuarium Matki Bożej Nauczycielki Młodzieży.
Był 3 maja 1943 r., uroczystość Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski. Kiedy 12-letnia Eugenia Władysława Fronczak odmawiała wieczorną modlitwę, ujrzała świetlistą postać Maryi na wiśni rosnącej nieopodal jej domu.
Benedykt ze swoim nauczycielem Andrzejem Świeradem
Wśród świętych, których w lipcu przypomina Kościół, są dwaj przyjaciele – święci pustelnicy Andrzej Świerad i Benedykt. Ich wspomnienie przypada 13 lipca. Choć żyli w czasach, kiedy na ziemiach polskich chrześcijaństwo dopiero się kształtowało i byli jednymi z pierwszych Polaków wyniesionych do chwały ołtarzy (1083 r.), ich życie może stanowić dla nas, żyjących na początku trzeciego tysiąclecia, drogowskaz na drodze do świętości. Swoje życie związali z benedyktynami.
Św. Andrzej Świerad urodził się w rodzinie rolniczej najprawdopodobniej w Małopolsce. Wzrastał w środowisku od dawna chrześcijańskim. Przez wiele lat żył w pustelni pod skałą w Tropiu niedaleko Czchowa. Miejsce to znane jest dziś jako Brama Sądecczyzny. Jan Długosz zapisał, że tu „wyróżniał się przykładnym życiem i obyczajami”– jak podaje strona internetowa sanktuarium Świętych Pustelników w Tropiu, gdzie ich kult jest wciąż żywy. Św. Andrzej w ostatnich latach X wieku wstąpił do benedyktynów – klasztoru św. Hipolita na górze Zobor k. Nitry. To właśnie tam przyjął imię Andrzej. Po ukończeniu 40 lat mógł powrócić do życia pustelniczego, które wpisane jest również w duchowość benedyktyńską, do samotności, stwarzającej miejsce do głębszego spotkania z Bogiem. Towarzyszył mu zmieniający się co kilka lat uczeń. Całym swoim życiem dążył do wyłącznej przynależności do Boga. Jako że jednym ze sposobów służby Bożej benedyktynów jest praca, która jest źródłem utrzymania klasztoru, oraz przybliża do Boga i drugiego człowieka, św. Andrzej również oddawał się ciężkiej pracy – zajmował się karczowaniem lasu. Choć wymagało to od niego wiele trudu, nie zaniedbywał pokutnych praktyk. Noc poświęcał na modlitwę. Trzy razy w tygodniu pościł (w poniedziałki, środy i piątki), a podczas Wielkiego Postu – za wyjątkiem sobót i niedziel – jego dziennym pokarmem był jeden orzech włoski. Spośród innych umartwień ciała (żył przecież w średniowieczu, które ciało traktowało jako źródło wszelkiego zła) wymienić jeszcze tu trzeba, że Andrzej opasał się mosiężnym łańcuchem, który – jak mówią podania o jego życiu – z czasem obrósł skórą. W to miejsce wdało się zakażenie, co było przyczyną jego śmierci ok. 1030 r. Zasłynął jako apostoł i patron nawracających się grzeszników.
Palermo po raz 402. będzie obchodzić „Festino di Santa Rosalia” (Uroczystości ku czci św. Rozalii)– jedno z najważniejszych świąt religijnych i zarazem największych wydarzeń w sycylijskiej stolicy. Setki tysięcy mieszkańców i pielgrzymów przejdą w proceji, aby uczcić patronkę miasta, której wstawiennictwu przypisuje się ocalenie Palermo od epidemii dżumy. Tegoroczne obchody mają przypominać, że z cierpienia może rodzić się wspólnota, a wiara pozostaje źródłem nadziei i odnowy.
Dla mieszkańców Palermo św. Rozalia nie jest jedynie historyczną patronką. Od wieków pozostaje ich ukochaną świętą, do której zwracają się w chwilach trudnych i radosnych. Według tradycji to właśnie jej wstawiennictwu przypisuje się ustanie epidemii dżumy, która w 1625 r. ciężko dotknęła miasto. Po odnalezieniu jej relikwii i uroczystej procesji ulicami Palermo zaraza miała ustąpić, a wydarzenie to na trwałe wpisało się w religijną tożsamość miasta.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
