Nowymi diakonami zostali alumni: Artur Frej z parafii św. Marii Magdaleny w Warszawie, Radosław Wojciech Janowski z parafii Miłosierdzia Bożego w Otwocku-Ługach, Mikołaj Franciszek Lipski z parafii Zwiastowania Pańskiego w Warszawie (archidiecezja warszawska), Jan Jakub Podczaski z parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Dąbrówce i Wojciech Wielądek z parafii św. Andrzeja Boboli w Rajszewie.
Uroczystość, w której uczestniczyli krewni, przyjaciele, znajomi oraz duszpasterze nowo wyświęconych diakonów, odbyła się w konkatedrze Matki Boskiej Zwycięskiej.
W homilii bp Grzybowski wskazał na konieczność odczytywania znaków czasu, by głosić Słowo Boże w świecie. Podkreślił, że przykazanie miłości jest oczywistym znakiem rozpoznawczym uczniów Jezusa.
– Wszyscy chrześcijanie powinni być bardzo uważni w rozpoznawaniu znaków czasu. Aby właściwie w każdym pokoleniu na nowo wypełniać to właśnie przykazanie. Ten znak czasu dzisiaj to przestrzeń i środowisko, w którym żyjemy. Nie można od niej uciekać ani od niej abstrahować – zaznaczył hierarcha.
Bp Grzybowski dodał również, że apostolstwo wymaga znalezienia nowych i odważnych środków, które łączą się z bystrością i roztropnością. To wiąże się z przejęciem inicjatywy w debacie na temat Boga, religii i moralności. /ŁK
Dk. Jakub Sierociński i dk Marek Kuligowski (od prawej)
Kto może zostać diakonem? Czym zajmuje się diakon? Oprócz ogólnych wskazówek, Kościół daje też kryteria szczegółowe.
Kandydat przyjmuje święcenia „nie dla kapłaństwa, lecz dla posługi” (Sobór Watykański II, Konstytucja, Lumen gentium, nr 29). Osoba przyjmująca pierwszy stopień sakramentu święceń staje się diakonem.
Od agresji Związku Sowieckiego na Polskę rozpoczął się szlak cierpienia sióstr Nazaretanek na wschodnich terenach Rzeczpospolitej
W 87. rocznicę agresji Związku Sowieckiego na Polskę przypominamy losy nazaretanek z ziem zajętych przez Armię Czerwoną. Po 17 września 1939 roku siostry traciły szkoły, internaty i domy zakonne. Dwadzieścia dziewięć sióstr i kandydatek deportowano z Wilna w głąb ZSRR. Te, które pozostały, pracowały w świeckich ubraniach, chroniły kościoły i potajemnie przyjmowały nowe kandydatki. Sowieckie państwo przez kilkadziesiąt lat próbowało usunąć zgromadzenie ze Wschodu. Bezskutecznie.
Obecność nazaretanek w miastach, które po 1918 roku znalazły się we wschodnich województwach Rzeczypospolitej, rozpoczęła się jeszcze pod zaborami. Dom we Lwowie powstał w 1892 roku. Kolejne placówki otwierano w Wilnie, Grodnie, Stryju, Nowogródku i Równem. Siostry prowadziły szkoły, internaty, katechezę oraz działalność charytatywną.
Ks. Paweł Pleśnierowicz, proboszcz parafii Św. Mikołaja w Świerkach
Miał siedem lat, gdy zmarła jego mama. Później został kapłanem, ale także w jego życiu przyszły kryzys i duchowa pustka. O żalu do Boga, własnym nawróceniu i odkrywaniu Maryi jako Matki ks. Paweł Pleśnierowicz opowiedział na kanale YouTube „Bóg w wielkim mieście”.
– Pierwszym i najważniejszym cudem jest Eucharystia, największy z cudów, którego możemy doświadczyć – podkreślił proboszcz parafii św. Mikołaja w Świerkach w rozmowie z Katarzyną Olubińską-Godlewską.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
