20 czerwca 2015 r. Sanktuarium Matki Bożej Łaskawej włączyło się w inicjatywę dolnośląskiej Nocy Kościołów. Ma ona na celu krzewić kulturę chrześcijańską i ukazywać jej fundamentalne znaczenie dla cywilizacji europejskiej. W tę niezwykłą noc wnętrza świątyń wypełniły się zwiedzającymi, a zważywszy na późne godziny, ich liczba była zaskakująca.

Wieczór rozpoczął się Eucharystią o 18,00, a po jej zakończeniu miała miejsce godzinna prelekcja pt. „Czego jeszcze nie wiesz o krzeszowskiej bazylice”. Krzeszowski przewodnik zarysował zgromadzonym historię budowy kościoła mariackiego, symboliczne nawiązania do świątyni gotyckiej i program ikonograficzny fasady i wnętrza w ujęciu mistycyzmu śląskiego i pism św. Bernarda z Clairvaux.

Po wykładzie była przerwa na ciepłą herbatę i gorący bigos. O 21,21 wnętrza świątyni mariackiej przepełniała muzyka barokowa. Za klawiaturą zasiadł Antoni Pokora, który tej nocy koncertował również w kościele p.w. św. Józefa. W tejże świątyni o 22,30 miała miejsce inscenizacja pt. „Bernard Rosa i Michał Willmann - historia prawdziwa”. W humorystyczny sposób i z lekkim przymrużeniem oka przedstawiono legendarne przywary mistrza Willmanna i ojca Jakuba, luźno nawiązując do anegdot krążących po opactwie. Subtelne żarty wywoływały rozbawienie u zgromadzonej publiczności. Druga sztuka teatralna pt. „Niezwykła historia Cudownej Ikony”, została wystawiona w podziemiach kościoła klasztornego. Przy świetle pochodni, rozjaśniającej ciemności cysterskich krypt, aktorzy ukazali losy wizerunku Matki Bożej Łaskawej, ponownie inspirując się startymi podaniami. Wielkie wrażenie na widzach zrobiła wizyta anioła u pustelnika, czy sugestywnie przedstawiony najazd husytów. W tym fragmencie gdzie wykorzystano światło, aby na kamiennych murach ukazać fresk Neunhertza o tej tematyce. Znakomicie dobrana muzyka, wykorzystująca akustykę podziemi, dopełniała całości i wywierała niezatarte doznania. Ta inscenizacja była akcentem kończącym krzeszowską noc kościołów.

Ponadto od godz. 20 do 24 była możliwość skorzystania z sakramentu pokuty i pojednania. Przez cały czas była też możliwość zwiedzenia mauzoleum Piastów, muzeum opactwa, podziemi kościoła klasztornego czy strychu bazyliki.