Alumni Wyższego Seminarium Duchownego w Łodzi, Ogólnopolskiego Seminarium dla Starszych Kandydatów do Święceń oraz brat ze zgromadzenia Sług Pocieszycieli Ducha Świętego przyjęli posługę lektoratu i akolitatu.
Tegoroczna uroczystość, związana z przyjęciem posług, odbyła się w IV Niedzielę Wielkiego Postu w Kolegiacie Łaskiej Niepokalanego Poczęcia NMP i św. Michała Archanioła w Łasku. Liturgii przewodniczył abp Grzegorz Ryś. – Wszyscy potrzebujemy dzisiaj korekty wzroku. Każdy z nas – na tej wielkopostnej drodze do Wigilii Paschalnej, do odnowienia przyrzeczeń chrzcielnych – potrzebuje korekty wzroku, a w szczególny sposób wy potrzebujecie tej korekty, bo dziś robicie kolejny krok ku kapłaństwu. Wam potrzebny jest ten wzrok, który się nazywa wiara – mówił hierarcha. Po homilii, w obecności arcybiskupa łódzkiego, przełożonych seminariów, rodzin, przyjaciół oraz obecnych parafian, klerycy III roku Wyższego Seminarium Duchownego w Łodzi przyjęli posługę lektora, natomiast alumni IV roku, brat ze zgromadzenia Sług Pocieszycieli Ducha Świętego oraz alumni z Seminarium 35+ przyjęli posługę akolity. Wyższe Seminarium Duchowne w Łodzi zostało powołane do istnienia 9 sierpnia 1922 r. dekretem pierwszego ordynariusza ówczesnej diecezji łódzkiej – bp. Wincentego Tymienieckiego. Pierwszym rektorem, tej jednej z najstarszych uczelni w Łodzi, został ks. Jan Krajewski.
Wspólne zdjęcie po udzieleniu przez bp. Tadeusza Pikusa posług lektoratu
i akolitatu alumnom WSD w Drohiczynie
W pierwszą niedzielę Wielkiego Postu 18 lutego br. bp Tadeusz Pikus udzielił posług lektoratu i akolitatu alumnom Wyższego Seminarium Duchownego w Drohiczynie.
Samotność nie jest tylko przykrym uczuciem. Coraz częściej mówi się o niej jak o jednym z najpoważniejszych problemów naszych czasów — takim, który dotyka psychiki, ciała, relacji i życia duchowego.
Samotność nie omija nikogo — ani owiec, ani pasterzy. Bywa, że zagubiony czuje się ten, kto szuka prowadzenia, ale bywa też, że samotny jest ten, kto sam ma prowadzić innych. Dlatego ta Ewangelia nie jest tylko opowieścią o potrzebie kapłanów, ale także o kruchości człowieka, odpowiedzialności za wspólnotę i modlitwie za tych, którzy niosą ciężar pasterzowania.
Francuzka Małgorzata Maria Alacoque, piękna, pełna życia córka królewskiego sędziego i notariusza, jako niespełna 24-letnia dziewczyna w 1671 roku wstąpiła do klasztoru sióstr Wizytek w Parayle-Monial. Wkrótce cały świat miał poznać niezwykłe objawienia, jakich doznawała w klasztornej kaplicy podczas adoracji Najświętszego Sakramentu lub po przyjęciu Komunii Świętej. Wizytka i wizjonerka z Paray-le-Monial jest dziś znana jako najważniejsza spośród wszystkich krzewicieli kultu Serca Jezusowego. To właśnie przed nią Pan Jezus odsłonił najskrytsze tajemnice swego Serca.
Podczas pierwszego z serii czterech wielkich objawień, które miało miejsce 27 grudnia 1673 roku, kiedy Kościół wspomina św. Jana Ewangelistę, s. Alacoque poznała miłość Najświętszego Serca Jezusowego do ludzi.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
