Reklama

O życiu i żuciu

Niedziela kielecka 24/2003

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Często mam okazję widzieć, jak w kościołach przede wszystkim młodzi ludzie "poprawiają sobie ph w ustach" - mam na myśli oczywiście żucie gumy.
Gumę żujemy praktycznie wszędzie: w domu, w pracy, w szkole, na boisku, itd. Są jednak sytuacje i miejsca, w których nie wypada tego robić. Większość osób wie, jakie są to miejsca i sytuacje. Jednak nie wszyscy.
Skoro jednak spotykam osoby, które żują gumę nawet w kościele, to mam ochotę powiedzieć: "świat się kończy"... Dla mnie jest to niepojęte, by w świątyni tak się zachowywać.
A jak muszą się czuć księża, którzy odprawiają Mszę św. i patrzą na jakiegoś młodzieńca czy pannę, którzy miarowo poruszają ustami?
Trochę się dziwię, że księża nie zwracają na to uwagi. Jednak z drugiej strony patrząc - co oni mogą zrobić? Przerwać kazanie i wygłosić odpowiedni apel? Na ogół ci, którzy żują gumę, rzadko stoją bliżej prezbiterium.
Nie można więc zrzucać winy na księży, skoro my, stojąc obok takiego delikwenta, sami nie reagujemy. Jesteśmy tacy tolerancyjni, mamy takie dobre serca, że nie chcemy denerwować swojego bliźniego prosząc, by przestał żuć gumę. Ot, takie dobre serca mamy.
Ja, niestety, nie! Nie mam tak dobrego serca i ciśnienie krwi zawsze w takich momentach wzrasta mi do niebezpiecznego poziomu. Jeśli żującym jest dziecko zapomniało, nie pomyślało. Lecz jeśli ten przykry nawyk widzę u młodzieńca lub szpakowatego pana - jestem bezlitosny.
I co ciekawe, ludzie, którym zwróciłem uwagę, nawet się nie zawstydzili, na ich twarzach nie zauważyłem cienia zażenowania czy skruchy. Patrzyli na mnie, jakbym przerwał im najpiękniejszą chwilę w życiu. Trudno, mają pecha, że trafiają na mnie, albo też mają pecha, że ja trafiam na nich.
Mam jednak nadzieję, że powoli ludzie zrozumieją, że do kościoła nie trzeba koniecznie ze sobą zabierać telefonu komórkowego, że należy się odpowiednio ubrać (a nie jak Edyta Górniak na pamiętnym koncercie). Mam nadzieję, że dożyjemy czasów, kiedy do kościoła będą chodzić ludzie, którzy serio traktują swoją wiarę i wiedzą, iż jest to miejsce spotkania z Panem Bogiem.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2003-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Włochy: Sąd uznał, że dziecko... ma troje rodziców

2026-05-13 07:19

[ TEMATY ]

Włochy

Adobe Stock

Po raz pierwszy we Włoszech sąd uznał, że dziecko ma troje rodziców: matkę i dwóch ojców. Taki jest prawomocny wyrok sądu apelacyjnego w Bari, który zgodził się na transkrypcję aktu urodzenia 4-letniego chłopca. Urodził się on w Niemczech. Decyzję sądu skrytykowała włoska minister do spraw rodziny.

Na mocy orzeczenia sądu chłopiec jest prawnie dzieckiem trojga rodziców: swojej matki oraz mieszkającej w Niemczech pary mężczyzn, którzy zawarli tam związek małżeński i wychowują syna od urodzenia- podały włoskie media.
CZYTAJ DALEJ

Majowe podróże z Maryją: Pińczów. U Pani Ponidzia w mirowskim klasztorze

2026-05-12 20:38

[ TEMATY ]

Pinczów

Majowe podróże z Maryją

Pani Ponidzia

sanktuariummirowskie.com.pl

Matka Boża Mirowska

Matka Boża Mirowska

Nasza pielgrzymka przyprowadziła nas do Pińczowa – miasta o bogatej, wielokulturowej historii, nazywanego niegdyś „Atenami Sarmackimi”. Nad brzegiem Nidy, w cieniu klasztornych murów fundacji margrabiego Zygmunta Myszkowskiego, czeka na nas Matka Boża Mirowska. To tutaj, w sanktuarium powierzonym opiece duchowych synów św. Franciszka, Maryja od wieków hojnie rozdziela swoje łaski.

Kiedy wchodzimy do kaplicy Matki Bożej, nasze oczy spotykają wizerunek pełen dostojeństwa i matczynego ciepła. Obraz ten, sprowadzony z Rzymu na przełomie XVI i XVII wieku, jest kopią słynnego wizerunku Salus Populi Romani (Ocalenie Ludu Rzymskiego). Maryja na tym obrazie trzyma na lewym ramieniu Dzieciątko, a Jej wzrok zdaje się przenikać serce każdego pielgrzyma. Nazwa „Mirowska” pochodzi od dzielnicy Mirów, w której osiedlili się franciszkanie, czyniąc to miejsce bezpieczną przystanią dla wszystkich strapionych. Historia obrazu utkana jest z cudownych uzdrowień i ocalenia miasta przed zarazą, co potwierdziła uroczysta koronacja koronami papieskimi w 1992 roku.
CZYTAJ DALEJ

Majowe podróże z Maryją: Brodnica. U Niepokalanej w cieniu brodnickiego „Klasztorku”

2026-05-13 20:50

[ TEMATY ]

Brodnica

Majowe podróże z Maryją

FB/Klasztorek Brodnica

Obraz Matki Bożej w Brodnicy

Obraz Matki Bożej w Brodnicy

To już prawie połowa naszego pielgrzymowania szlakiem franciszkańskich sanktuariów maryjnych. Zostawiamy za sobą krainy południowej Polski, by udać się na północ, do Brodnicy – miasta, w którym historia krzyżackich murów spotyka się z franciszkańską łagodnością. W samym sercu miasta, w kościele pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, zwanym przez mieszkańców czule „Klasztorkiem”, Maryja od wieków czuwa nad tym regionem. Sanktuarium to, ufundowane w XVIII wieku przez Józefa Pląskowskiego i jego żonę Rozalię, do dziś pozostaje duchową latarnią dla Ziemi Michałowskiej.

Gdy wchodzimy do barokowego wnętrza brodnickiej świątyni, nasze oczy kierują się ku prezbiterium. Na bocznej ścianie odnajdujemy wyjątkowy, siedemnastowieczny obraz Matki Bożej Królowej Aniołów. Maryja z Dzieciątkiem, adorowana przez niebiańskie zastępy, patrzy na nas z wizerunku umieszczonego w ozdobnej, roślinnej ramie. Choć świątynia nosi wezwanie Niepokalanego Poczęcia, to właśnie ten wizerunek przypomina nam o królewskiej godności Maryi, która jako Matka Syna Bożego jest bliska każdemu człowiekowi. Brodnica to także znane w całym regionie Sanktuarium św. Antoniego z Padwy, którego kult – tak silnie franciszkański – nierozerwalnie splata się tu z czcią oddawaną Matce Bożej.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję