Reklama

Wiara

Elementarz biblijny

On jest Początkiem

Niedziela Ogólnopolska 47/2022, str. 18

[ TEMATY ]

Elementarz biblijny

Karol Porwich/Niedziela

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Uroczysty hymn otwierający List do Kolosan wysławia dzieło zbawienia dokonane z woli Ojca przez Syna (por. Kol 1, 12-20). Dzięki temu dziełu stało się możliwe nasze przejście ze strefy ciemności do królestwa światła. Hymn ten podkreśla Boską godność Chrystusa, Jego bezwzględne pierwszeństwo wobec wszelkich sił niebieskich i ziemskich, a także centralną rolę w historii zbawienia.

Ten niezwykle doniosły teologicznie tekst wiąże się nierozerwalnie z treścią listu do wspólnoty w Kolosach. Autor podkreśla udział wierzących w dziele odkupienia, które jest nie odległą teorią, ale radykalnie nowym kontekstem życia. Ten nowy kontekst domaga się nowego sposobu postępowania, na miarę otrzymanego daru. Sam Chrystus – zgodnie z zachętą zawartą w liście – ma się stać treścią codziennego życia wierzących we wszystkich jego wymiarach: rodzinnym, społecznym i duchowym. Zbawiciel jest Tym, który wskazuje właściwy cel i pomaga w jego ostatecznym osiągnięciu. Już pobieżne spojrzenie na tematykę listu uświadamia nam, że hymn staje się kluczem do zrozumienia całości, co więcej – rzuca światło na wszystkie wymiary chrześcijańskiej egzystencji jako życia pojednanego w pełni z Bogiem.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Jednym z kluczowych wyrażeń wspomnianego hymnu jest sformułowanie: „On jest Początkiem” (Kol 1, 18), któremu bliżej się przyjrzymy. Greckie słowo arche, użyte tutaj na określenie Chrystusa, oznacza nie tylko początek w sensie czasowym. Odnosi się ono również do pierwszeństwa w sensie panowania, priorytetu w sprawowaniu władzy. List do Kolosan uwidacznia fundamentalną różnicę między „władzami” – o charakterze zarówno ziemskim, jak i duchowym – a niepodważalną władzą Chrystusa, któremu jako jedynemu przysługuje cała jej pełnia. Chrystus – Początek jest fundamentem całej rzeczywistości, co przejawia się w sposób najdonioślejszy w momencie zmartwychwstania, gdy staje się On bramą wiodącą ku pełni życia w wieczności.

Chrystusowi przynależy absolutne pierwszeństwo ze względu na Jego udział w dziele stworzenia. „W Nim zostało wszystko stworzone” – z tej perspektywy jest On zarówno przeszłością, teraźniejszością, jak i przyszłością stworzenia. Wszystko, bez wyjątku, podlega zbawczej władzy Syna Bożego. Hymn prowadzi nas jednak dalej – do kluczowego elementu przekazu: Chrystus jest Początkiem przede wszystkim ze względu na dokonane dzieło odkupienia. Dzięki Niemu stworzenie może osiągnąć pełnię życia. Chodzi tutaj o fakt całkowicie nowego otwarcia, radykalnego przełomu w historii – pojednania między Bogiem a człowiekiem. Chrystus wskazuje jednocześnie ostateczny cel stworzenia: pełnię komunii z Bogiem. Syn Boży jest Początkiem, który pozwala zrozumieć zarówno dzieje człowieka w szerokim sensie, jak i indywidualną historię każdej i każdego z nas. Jako Początek stanowi jednocześnie najgłębszy sens tej historii, która dzięki Niemu wykracza poza ciasne ramy doczesności i staje się pomostem wiodącym ku wieczności.

2022-11-15 12:37

Oceń: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Nowe wyzwolenie

Prorok Izajasz w 43. rozdziale uroczyście zapowiada „nowe wyzwolenie”. Najpierw jednak przypomina Izraelitom pierwsze wyzwolenie, które stało się podstawą więzi z Bogiem – chodzi o wyprowadzenie ich z Egiptu. To wtedy Bóg otworzył dla Izraela „drogę przez morze i ścieżkę przez potężne wody”, a gdy Izrael był zagrożony przez wojsko faraona, uratował swój lud przed niechybną śmiercią. To właśnie te wydarzenia, które określamy jednym terminem: exodus (wyjście), stały się wstępem do tego, co wydarzyło się pod Synajem – czyli do zawarcia przymierza między Bogiem i narodem izraelskim. Pierwsze wyzwolenie było przejawem Bożej potęgi, a sami Izraelici byli świadkami wielkich cudów, takich jak plagi czy przejście przez Morze Czerwone. Potem doświadczenie Bożej troski o nich w czasie wędrówki przez pustynię oraz zawarcie pod Synajem przymierza stały się dla narodu wybranego fundamentem własnej tożsamości. Dlatego na te wydarzenia mógł się on powoływać w razie niebezpieczeństw i wszelkich trudnych sytuacji. Ale lud, który to przymierze nieustannie zrywał, znalazł się ponownie w wielkich tarapatach. Oto jest teraz na wygnaniu – czyli w niewoli babilońskiej. Stary Testament ukazuje ten czas jako zasłużoną karę dla Izraela, który sam zgotował sobie taki los przez ignorowanie przymierza. Wielokrotnie przestrzegali przed tym starotestamentowi prorocy. Teraz jednak Izajasz zapowiada zmianę sytuacji. Oto Bóg ponownie zainterweniuje. Dokona czegoś nowego („rzecz nowa”). Dlatego Izraelici nie będą już wspominać chwalebnych dni wyjścia z Egiptu, bo one już minęły – to są dawne rzeczy. Teraz, gdy doświadczą nowego wyzwolenia, jeszcze potężniejszego, będą powoływać się na nie zawsze, gdy znajdą się w niedoli, w jakimś kłopocie lub niebezpieczeństwie. Izrael jest ludem wybranym – przypomina prorok Izajasz – a zatem jest ludem Boga, Jego własnością, o którą On w sposób szczególny dba. On się tym ludem opiekuje, sam bowiem sobie go utworzył. Nie dziwi więc, że te nowe doświadczenia, które nastąpią, mają być nieustannie opowiadane, by głosić Bożą chwałę. To nowe wyzwolenie było upragnione przez uciemiężony lud, który dopiero w tak trudnej sytuacji zrozumiał swój grzech. Bo przecież największym grzechem było odwrócenie się od Boga i Jego przymierza, na co wciąż zwracali uwagę prorocy. Trzeba jednak nadmienić, że to nowe wyzwolenie staje się zapowiedzią jeszcze innego wyzwolenia. Boża interwencja zapowiadana przez Izajasza – wyzwolenie ludu Bożego spod władzy Babilonu, powrót do swojej ziemi i odbudowanie Jerozolimy wraz ze świątynią – spełni się w sposób doskonały dopiero w Jezusowym dziele odkupienia. To Jezus Chrystus dokona wyzwolenia człowieka od jego grzechów, co umożliwi zawarcie nowego rodzaju więzi między Bogiem i człowiekiem. Tę relację Pismo Święte będzie nazywać Nowym Przymierzem. Innym i lepszym od tego zawartego pod Synajem.
CZYTAJ DALEJ

Ostatnie słowo należy do Jezusa

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pexels.com

Paweł „przypomina Ewangelię” i czyni to językiem, który dla prawnika brzmi znajomo: „przekazałem wam na początku to, co przejąłem” (gr. paredōka - parelabon; Wulgata: tradidi… quod et accepi). To techniczne słownictwo autoryzowanego przekazu. Tak rabini opisywali łańcuch tradycji, tak prawo rzymskie nazywało wydanie rzeczy, traditio. Apostoł pozostaje ogniwem tego przekazu. Wiara jest depozytem. „Strzeż depozytu” napisze Paweł Tymoteuszowi (1 Tm 6,20), a z tego depositum wyrośnie pojęcie depositum fidei, obecne w prawie Kościoła do dziś (por. kan. 750). Rzymski kontrakt depozytu miał jedną świętą regułę. Rzecz powierzoną oddaje się nienaruszoną. Trudno o lepszy obraz tego, czym jest przekaz wiary.
CZYTAJ DALEJ

„Nigdzie nie pójdziesz”. Jak św. Faustyna zdecydowała się wstąpić do klasztoru?

2026-09-19 19:24

[ TEMATY ]

św. Faustyna Kowalska

św. Faustyna

Agata Kowalska

Jak wyglądało rozeznanie zakonnej drogi św. Faustyny Kowalskiej? W jaki sposób na głos powołania zareagowali jej rodzice? Czy od razu była pewna swojej decyzji?

Pragnienie życia zakonnego odzywało się w niej coraz mocniej. Po powrocie do rodzinnego Głogowca wprost powiedziała rodzicom, że musi iść do klasztoru. Stanisław i Marianna stanowczo sprzeciwili się tej decyzji. „Nigdzie nie pójdziesz” – powtarzali raz jedno, raz drugie. Ojciec tłumaczył córce, że nie stać go na posag wymagany przez zakon.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję