Reklama

Niedziela Lubelska

Radość życia

Afryka zawsze była moim marzeniem – wyznaje ks. Paweł Tomaszewski, dyrektor Caritas Archidiecezji Lubelskiej.

Niedziela lubelska 40/2022, str. IV

[ TEMATY ]

misje

Zambia

Archiwum ks. P. Tomaszewskiego

Ks. Paweł Tomaszewski wśród mieszkańców Zambii

Ks. Paweł Tomaszewski wśród mieszkańców Zambii
Dodaj nasz portal do preferowanych źródeł Google
Artykuły z niedziela.pl będą pojawiać się częściej w Twoich wynikach wyszukiwania

Warto marzyć, bo marzenia się spełniają, chociaż czasem w zupełnie zaskakujący sposób. Jak w przypadku ks. Pawła Tomaszewskiego, który od dawna nosił w sercu pragnienie głoszenia Chrystusa tym, którzy mieszkają w dalekiej Afryce. Jako kapłan zaangażował się w działalność misyjną na terenie archidiecezji; przede wszystkim zachęcał do modlitwy i pomocy misjom dzieci i młodzież szkolną. Później przyszedł czas pracy w lubelskiej Caritas, która, jak się okazuje, jest otwarta na cały świat.

Z Lublina do Zambii

Reklama

– W ostatnich miesiącach umarła znajoma pani, która przekazała mi pewną kwotę. Przed śmiercią zastrzegła, że pieniądze mają trafić do dzieci w Afryce. W tym samym czasie, jak wówczas sądziłem: przypadkiem, spotkałem się z mieszkającym w Lublinie ks. Zenonem Bzdyrakiem, wieloletnim misjonarzem w Afryce. Kapłan opowiedział mi o swojej pracy, a nawet obiecał zabrać mnie do misji w Mpunde (Zambia). I tak się stało; we wrześniu wraz z ks. Zenonem i ks. Jakubem Olechem wyruszyliśmy do Afryki – opowiada ks. Paweł Tomaszewski. Kapłanów przyjął misjonarz ks. Adam Pergół, który pochodzi z diecezji płockiej, a przed laty pracował z ks. Janem Krzysztoniem, misjonarzem z naszej diecezji (zmarł w 2014 r.). Misja w Mpunde pw. Podwyższenia Drzewa Krzyża Świętego została założona w 1960 r. przez abp. Adama Kozłowieckiego. Obecnie należy do niej ponad 6 tys. wiernych, którzy na modlitwie gromadzą się w kościele w Mpunde i w 27 kaplicach, z których najdalsze są oddalone od misji nawet 120 km. W Mpunde znajdują się też szkoły podstawowa i średnia oraz ośrodek zdrowia.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Trudna codzienność

Wyruszając w daleką drogę, kapłani z Polski zabrali pieniądze, by na miejscu przeznaczyć je na konkretny cel. Okazało się, że najbardziej potrzebne są plecaki szkolne dla dzieci. W Mpunde działa szkoła podstawowa, w której uczy się ponad 1000 dzieci, a także średnia dla ok. 500 dziewcząt, które uczą się zawodu. – Na miejscu zakupiliśmy 200 plecaków, a także Pisma Święte i 3 laptopy, które były bardzo potrzebne do ukończenia nauki przez studentów. Bardzo wzruszyła mnie informacja, że przez lata cała misja składała się na pokrycie kosztów ich nauki. Dwóch zostanie pielęgniarzami, a jeden wróci do Mpunde jako nauczyciel matematyki i fizyki – opowiada ks. Tomaszewski.

Reklama

W Zambii koszt utrzymania uczniów jest bardzo wysoki; przykładowo średnia cena plecaka szkolnego to ok. 15 dolarów. – Bardzo mnie zdziwiło, że ceny w Zambii są wyższe niż w Europie, przy czym zarobki są o wiele niższe. Koszty utrzymania dzieci czy ceny żywności są porównywalne lub wyższe od naszych. Kilogram kurczaka kosztuje ok. 10 dolarów, a mieszkaniec buszu jest w stanie miesięcznie zarobić zaledwie 30 dolarów. I to tylko wtedy, gdy są dobre plony kukurydzy lub innych zbóż. Tak żyje nawet 90% mieszkańców Zambii, którzy uprawiają małe poletka i prowadzą niewielkie hodowle kur, kóz czy krów. To kraj, który jako jedyny w Afryce nie prowadzi wojen domowych i plemiennych, jest w stanie wyżywić swoich mieszkańców, ma też bogate złoża miedzi. Jednak wyzyskiwany i okradany przez świat, boryka się z ubóstwem – dzieli się kapłan.

Inny świat

By zaradzić licznym potrzebom, szczególnie afrykańskich dzieci, dyrektor Caritas podjął decyzję o systematycznej pomocy dla Polskiej Misji Katolickiej w Mpunde. – Od dawna interesuję się tematyką misji, miałem też jakieś wyobrażenie o Afryce i wiedziałem, że jest to biedny kontynent, ale nie sądziłem, że tak bardzo różni się materialnie i kulturowo od nas. Asfaltowe drogi, które przecinają gwarne miasta, kończą się tuż za nimi i zamieniają się w buszowe drogi, które ciągną się setkami kilometrów, pełne dołów i zarośnięte. Bywa, że w porze deszczowej są nieprzejezdne nawet przez dwa miesiące. W wioskach prąd dostępny jest tylko w ośrodku zdrowia, szkole czy kościele. W malutkich sklepikach ludzie kupują zazwyczaj mąkę, olej i sól; resztę produktów potrzebnych do życia są w stanie sami wyhodować. Ważnym miejscem są budki do ładowania telefonów, które są dobrem luksusowym i często jedynym kontaktem ze światem. Trzeba mieć ogromne szczęście, jak wygrany los na loterii, żeby wyrwać się z tego świata. Nie widziałem tam osób starszych i niepełnosprawnych, bo niedożywione czy pozbawione odpowiedniej opieki po prostu wcześnie umierają. Gdy najstarsze z dzieci zakładają swoje rodziny, zabierają ze sobą najmłodsze rodzeństwo, które wychowują jak własne – relacjonuje kapłan.

Nadzieja na przyszłość

– Mimo biedy i trudów życia, mieszkańcy Zambii są uśmiechnięci i sympatyczni; mają wielki szacunek do Kościoła i kapłanów. Potrafią cieszyć się życiem, a najważniejszy dla nich jest drugi człowiek. Inaczej niż my patrzą na świat; pielęgnują więzi rodzinne, mają dla siebie czas i wielki szacunek do życia. Dopiero teraz rozumiem, co miał na myśli ks. Bzdyrak, gdy powiedział, że w Afryce „celebruje się życie” – mówi ks. Paweł. Wspomina też Mszę św., która, jak to w tamtych stronach,trwała ponad 2 godz. Setki szkolnych dzieci uczestniczyły w niej w wielkim skupieniu i jednocześnie z ogromną radością. Zaangażowane w liturgię, szczególnie w barwne procesje i żywiołowy śpiew, mimo własnego niedostatku złożyły ofiary dla jeszcze biedniejszych rówieśników z buszu. – Właśnie dla takich osób tworzymy fundusz misyjny. Chcemy, aby młodzież ze Szkolnych Kół Caritas, ale też wszyscy zatroskani o los młodych mieszkańców Afryki, mogli poprawić, a nawet zmienić ich życie. Jako chrześcijanie, jako Kościół, możemy im dać przede wszystkim wykształcenie, wzbudzić w ich sercach i podtrzymać pragnienie zmiany losu. Myślimy o zbiórce pieniędzy dla misji w Mpunde, a być może także przyborów szkolnych. Już w przyszłym roku chcemy zaprosić do Lublina kilka młodych osób, którym umożliwimy pobyt i podjęcie studiów, by w przyszłości mogły dzielić się zdobytym doświadczeniem ze swoimi rodakami. W planach jest też misyjna adopcja dzieci, dzięki której jeszcze więcej młodych mieszkańców Zambii będzie mogło zdobyć wykształcenie i zawód – precyzuje ks. Paweł Tomaszewski i zachęca do dzielenia się dobrem.

Środki na pomoc dla Polskiej Misji Katolickiej w Mpunde można przekazywać na konto lubelskiej Caritas 46 1240 1503 1111 0000 1752 8351.

2022-09-27 13:11

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Oceń: +1 0 dodaj do źródeł Google

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Zambia: Kościół utworzył fundusz do walki z koronawirusem

[ TEMATY ]

Zambia

koronawirus

Archiwum ks. Wojciecha Łapczyńskiego

Kościół katolicki w Zambii postanowił utworzyć fundusz do walki z wirusem Covid-19 (CRF), z którego środki mają być wykorzystywane przede wszystkim do zapobiegania szerzeniu się tej epidemii oraz na wsparcie struktur sanitarnych kraju. Episkopat ma nadzieję, że CRF dołączy do wysiłków na rzecz zwalczania zarazy, podejmowanych przez rząd. Inicjatywa ta jest przejawem solidarności biskupów tego kraju z ich kolegami z Malawi i Zimbabwe, którzy wystosowali wspólny list pasterski na tegoroczną Wielkanoc.

"Jesteśmy blisko naszych braci i sióstr, którzy zarazili się i cierpią z powodu choroby, wywołanej przez koronawirusa" – napisali przewodniczący episkopatów tych trzech państw z Afryki Południowo-Wschodniej: abp Thomas Msusa z Malawi, bp George Cosmas Zumaire Lungu z Zambii i abp Robert Ch. Ndlovu z Zimbabwe. Podkreśliwszy, że walcząc nadal z szerzeniem się wirusa, poprosili wszystkich o wzięcie na siebie osobistej odpowiedzialności za chronienie samych siebie i innych, zwłaszcza najbardziej narażonych na zachorowanie. Są to osoby żyjące w pierwotnych warunkach medycznych, cierpiący na choroby chroniczne, starcy i inni bezradni członkowie społeczeństwa – wyjaśnili biskupi. Zawierzyli dotkniętych wirusem i wszystkich pracowników służby zdrowia "macierzyńskiej opiece Maryi Panny".
CZYTAJ DALEJ

Dzień Syna Człowieczego zastanie świat przy codziennych zajęciach, i to jest właśnie ostrzeżenie

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pexels.com

Drugi List Jana, list do „Wybranej Pani i jej dzieci”, czyli do Kościoła lokalnego i wiernych, mieści na jednej karcie całą Janową teologię w miniaturze. „Ucieszyłem się bardzo, że znalazłem wśród twych dzieci takie, które postępują według prawdy”. Chodzenie w prawdzie, peripatein en alētheia. Prawda jest u Jana drogą, nie tylko tezą. Zaraz potem pada przykazanie, „nie nowe, ale to, które mieliśmy od początku: abyśmy się wzajemnie miłowali. Miłość zaś polega na tym, abyśmy postępowali według Jego przykazań”. To koło Janowe. Prawda prowadzi do miłości, miłość do przykazań, przykazania do prawdy. Kto rozetnie to koło w którymkolwiek miejscu, wypada z całości. Powód listu jest alarmowy: „wielu bowiem pojawiło się na świecie zwodzicieli, którzy nie uznają, że Jezus Chrystus przyszedł w ciele ludzkim”. En sarki, w ciele. Doketyzm, pierwsza wielka pokusa chrystologiczna, uznawał ciało Chrystusa za pozór, bo materia zdawała się niegodna Boga. Jan nazywa rzecz po imieniu: „taki jest zwodzicielem i antychrystem”. Wcielenie jest osią wiary. Kto je rozpuszcza w pozorze, temu rozpuszcza się wszystko, Eucharystia, krzyż, zmartwychwstanie, godność ciała. „Każdy, kto wybiega zbytnio naprzód, a nie trwa w nauce Chrystusa, ten nie ma Boga”. Proagōn, wybiegający naprzód, „postępowiec” w sensie dosłownym. Zwodziciele Janowi uważali się zapewne za awangardę, która przerosła prostą naukę. Kryterium Jana jest menein, trwać: „kto trwa w nauce Chrystusa, ten ma i Ojca, i Syna”. Rozwój doktryny jest możliwy i konieczny, ale tylko jako wzrost z tego samego ziarna. Wincenty z Lerynu ujmie to później formułą o postępie w tym samym sensie i tym samym rozumieniu (in eodem sensu eademque sententia). Pierwsi męczennicy Polski, eremici z Międzyrzecza zabici w 1003 roku, bracia Benedykt i Jan z Italii oraz Polacy Izaak, Mateusz i posługujący im Krystyn, trwali najprościej, jak można, życiem pustelniczym na krańcu chrześcijaństwa, aż po krew. Ich klasztorna cisza i nagła śmierć z rąk rabusiów wydają się historycznie przypadkowe. Kościół czyta je jako menein doprowadzone do końca.
CZYTAJ DALEJ

Obrzęd kandydatury i obłóczyn w rzeszowskiej katedrze

2026-11-13 21:47

ks. Jakub Oczkowicz

Uroczystość w rzeszowskiej Katedrze

Uroczystość w rzeszowskiej Katedrze

W niedzielę 8 listopada 2026 r. w katedrze rzeszowskiej podczas Eucharystii, której przewodniczył koadiutor diecezji rzeszowskiej – bp Krzysztof Chudzio, do grona kandydatów do święceń diakonatu i prezbiteratu zostało włączonych dziesięciu alumnów rzeszowskiego seminarium: sześciu z roku III oraz czterech z roku V.

Wyjątkowym momentem dla każdego kleryka są niewątpliwie święcenia, zarówno pierwszego, jak i drugiego stopnia, czyli diakonat i prezbiterat. Na drodze do kapłaństwa równie znaczącym i wymownym momentem jest obrzęd admissio, czyli kandydatura, która polega na włączeniu alumna do grona kandydatów do święceń. Sam obrzęd poprzedzony jest zebraniem świadectw o kandydatach od przełożonych, profesorów i innych osób, które znają alumnów, dotyczących ich zdatności do przyjęcia święceń. Obrzęd zawiera publiczne, imienne wezwanie alumna przez biskupa i odpowiedzi kandydata, wobec Kościoła, któremu ma służyć, wyrażającej jego gotowość do bezpośredniego przygotowania się do całkowitego oddania się Jezusowi.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję