Pielgrzymkę zorganizował asystent parafialny Akcji Katolickiej przy parafii katedralnej ks. dr Robert Strus. W wyjeździe uczestniczyli także członkowie Arcybractwa Straży Honorowej Najświętszego Serca Pana Jezusa, którzy w tym samym terminie pielgrzymowali na Jasną Górę. Pielgrzymom towarzyszyło hasło: „Z zawierzeniem bł. Prymasa idziemy do Maryi”.
W drodze do Częstochowy odwiedziliśmy Święty Krzyż, a po południu dotarliśmy na Jasną Górę. W Sali Papieskiej pielgrzymów powitała prezes KIAK Urszula Furtak. Następnie odbyły się konferencje wygłoszone przez ks. prof. Pawła Bortkiewicza i prof. Grzegorza Kucharczyka, które miały dla nas wymiar formacyjny poprzez pogłębienie naszej wiedzy chrześcijańskiej i nauczania Kościoła.
Po zakończeniu konferencji poświęconych nauczaniu Prymasa Tysiąclecia uczestnicy spotkania przeszli pod pomnik bł. kard. Stefana Wyszyńskiego. Modlitwę wstawienniczą poprowadził bp Marek Mendyk, krajowy asystent Akcji Katolickiej.
O godz. 20 w kaplicy Cudownego Obrazu Matki Bożej uczestniczyliśmy we Mszy św., której przewodniczył bp Marek Mendyk. Po Eucharystii odbył się Apel Jasnogórski z rozważaniami bp. Mendyka.
Reklama
Drugi dzień pielgrzymki rozpoczęliśmy o godz. 9.30 w archikatedrze częstochowskiej, gdzie przywitali nas abp Wacław Depo, bp Marek Mendyk i prezes zarządu KIAK Urszula Furtak. Podczas spotkania działaczom Akcji Katolickiej wręczono medale „Za Dzieło Apostolstwa”. Następnie z archikatedry alejami Najświętszej Maryi Panny pielgrzymi udali się w modlitewny przemarsz na Jasną Górę. Krzyż, baner Akcji Katolickiej w Polsce, sztandary Akcji Katolickiej i orkiestra poprowadziły nas na Jasnogórski Szczyt.
Uwieńczeniem naszej pielgrzymki była Msza św., której przewodniczył i wygłosił homilię abp Wacław Depo, metropolita częstochowski. W homilii arcybiskup podkreślił, że członkowie Akcji Katolickiej powinni się wzajemnie umacniać oraz wypraszać potrzebne łaski tak, jak Maryja z Apostołami w Wieczerniku. Podkreślił, że zasadniczym celem Akcji Katolickiej jest nie tylko dawanie świadectwa, ale też stała formacja, modlitwa i „wprowadzanie Boga w nasz ludzki świat”. Zaznaczył, że członkowie Akcji Katolickiej powinni być świadomi faktu wspólnotowego przeżywania wiary w jej aspekcie społecznym. – Z bł. Kardynałem Stefanem do Maryi – to jest nasza droga – powiedział na zakończenie. Eucharystię zakończyliśmy odmówieniem Aktu Zawierzenia Akcji Katolickiej Matce Bożej.
Umocnieni w wierze, ubogaceni przeżyciami, upewnieni, że Maryja wspiera nas w naszym staraniu, abyśmy potrafili uczynić z naszego apostolskiego działania dzieło prawdziwie podobające się Bogu, wróciliśmy do naszych domów.
Ponad 800 osób wyruszyło w tym roku w ramach 305. Warszawskiej Pieszej Pielgrzymki Akademickiej Grup "17". Zainaugurowała ją uroczysta Msza św. w stołecznym kościele św. Anny przy Krakowskim Przedmieściu. Liturgii przewodniczył były wiceprowincjał Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego Warszawskiej Prowincji Chrystusa Króla, ks. Zenon Hanas SAC. Nawiązując w homilii do biblijnej sceny Przemienienia Jezusa życzył pątnikom autentycznego spotkania z Bogiem i doświadczenia Jego miłości i miłosierdzia.
Wskazując na symboliczne znaczenie góry ks. Hanas SAC zachęcał pielgrzymów do głębokiej modlitwy. - Podobnie jak wspinanie się na szczyt, tak również i nasze życie duchowe wymaga wysiłku i zaangażowania. Niech zatem nasze modlitwy w czasie tej pielgrzymki pozwolą nam spojrzeć na życie niejako z lotu ptaka, czyli z pewnym dystansem - życzył pątnikom.
Stałość w wierze jest jedną z najważniejszych cnót. Chodzi o niegasnącą gotowość do kochania Boga i ludzi. Perseverantia to cierpliwe trwanie przy Bogu, we wszelkich przeciwnościach losu. Nie psychologiczny optymizm, ale kurczowe trzymanie Jezusa „za rękę”, duchowe dojrzewanie w otaczającej nas niekiedy ciemności i w czasie próby. W przypadku relacji między ludźmi chodzi o konkretną postawę: bardziej czyn niż słowo (choć ono jest czasem niezastąpione), bardziej długotrwały trud niż efemeryczne poruszenie emocji, czasochłonny wysiłek, a nie ubolewanie. Prorok Ozeasz opisuje postawę Izraela wobec Boga – przyznajmy, że często także naszą. To obraz znikających nagle chmur o świtaniu i porannej rosy w upalny dzień. Gdy chodzimy letnim rankiem po trawie, czujemy przyjemny chłód wilgoci. Jest jej mnóstwo, niczym wody w zbiorniku. A jakież zdziwienie nas ogarnia, gdy po wschodzie Słońca nagle ten bezmiar wilgoci ustępuje miejsca przejmującej suchości, chłód zmienia się w gorąc, a przyjemna miękkość zieleni – w twardość podłoża przypominającego skałę. Jak to możliwe w tak krótkim czasie? – pytamy zaskoczeni. Niemal identycznie dziwi się Ozeasz postawie ludu Bożego wybrania. Wielkie słowa, zapewnienia o wierności Bogu i Jego przymierzu, liczne ofiary, modlitwy, uroczystości oraz święte zwołania... i nagle pustka. Więcej nawet: odwrót! Zwrot ku pogańskiemu kultowi, ku Baalowi, nikczemne zachowanie nielicujące z rangą wybrania i Dekalogiem, złożonymi ślubami i obietnicami. Słomiany zapał – mawiamy w takiej sytuacji, wzruszając ramionami. Konsekwencje stygnięcia wiary Izraela były widoczne w życiu publicznym, gdzie sojusze polityczne były ważniejsze niż zaufanie Bogu. Panował chaos, mnożyły się społeczne konflikty, a moralne zepsucie elit widoczne było gołym okiem. A wszystko to w obliczu niebezpieczeństwa inwazji ze strony potężnej Asyrii. Skąd my to znamy? Wszelkie podobieństwa do sytuacji, w jakiej obecnie się znajdujemy, są nie tylko nieprzypadkowe, ale wręcz ostentacyjnie oczywiste! Kochający swój naród Ozeasz natarczywie napomina, grozi karą Bożą, ale i zachęca swych rodaków do powrotu pod skrzydła Boga. Wprawdzie porównuje Izrael do niewiernej żony, ale jednocześnie przypomina, że Bóg jawi się jako wierny mąż, gotowy do przebaczenia. Jeśli tylko Izrael powróci do lojalności, do głębi, a nie będzie „mydlił oczy” Bogu fałszywym, bo pozbawionym nawrócenia moralnego kultem, On zwróci pogodne oblicze ku swemu ludowi. Pojednanie i odnowienie przymierza możliwe jest w każdej chwili. Czułymi słowami Ozeasz kreśli obraz Boga – jest On pełen miłości, współczucia i cierpienia z powodu zdrady człowieka. Można by powiedzieć, że paradoksalnie upadek każdego z nas Bóg przeżywa jako własną porażkę, bo nas kocha. Poznanie prawdziwego Boga, Ojca Jezusa Chrystusa, a nie boga mojej wyobraźni, ambicji czy aspiracji, jest kluczowe. Wtedy bardziej będziemy wydobywali z siebie miłosierdzie, niż tylko składali ofiary, dawali samych siebie, a nie tylko coś od siebie.
Hiszpania, do której udał się Leon XIV to kraj postsekularnego paradoksu. Jak wynika z przeprowadzonych w 2025 r. badań, 36 proc. dorosłych Hiszpanów porzuciło wiarę chrześcijańską. Zarazem jednak widać wyraźne odrodzenie wiary wśród młodych. W nowych pokoleniach mniej jest uprzedzeń względem Kościoła. Wiara budzi ciekawość.
W ciągu ostatnich 15 lat Kościół w Hiszpani poniósł bolesne straty. Odsetek mieszkańców, którzy deklarują się jako katolicy spadł z 71,7 proc. do 52,8 proc.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
