Reklama

Niedziela na Podbeskidziu

Oddane wyłącznie Bogu

Trzy kobiety – Wioleta Rzepa z parafii Złote Łany w Bielsku-Białej, Ewa Hutniczak z parafii św. Urbana w Kobiernicach, oraz Bogumiła Dunikowska z parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Skoczowie oddały się Bogu w liturgicznym akcie konsekracji.

Niedziela bielsko-żywiecka 28/2022, str. IV

[ TEMATY ]

Bielsko‑Biała

bp Piotr Greger

dziewice konsekrowane

BP

Trzy kobiety dołączyły do grona dziewic konsekrowanych

Trzy kobiety dołączyły do grona dziewic konsekrowanych

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Dziewictwo konsekrowane nie jest żadną ucieczką od życia, nie jest dystansowaniem się od problemów codzienności, ale jest dobrowolną rezygnacją z życia małżeńskiego i świadomym pójściem za Jezusem ze względu na całkowitą, oblubieńczą miłość Mu okazywaną. Konsekracja dziewic jest jedną z wielu dróg obecnych w Kościele, mających znamiona daru i powołania; wszystkie te drogi stają się wezwaniem i realizacją powołania do świętości – powiedział bp Piotr Greger 25 czerwca podczas uroczystej Eucharystii z obrzędem konsekracji dziewic.

Uroczystość miała miejsce w bielskim kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa w święto Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

W homilii biskup odniósł się do Ewangelii dnia opowiadającej o znalezieniu Jezusa w świątyni. Przywołał pytanie, które Jezus postawił swoim rodzicom: „Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca?” i podkreślił, że liturgia konsekracji „stanowi dowód, że człowiek żyjący w świecie jest w stanie uczestniczyć w tym, co należy do Boga Ojca”.

Reklama

– To wydarzenie, które można przeżywać tylko w kategoriach otrzymanej łaski; jest to łaska nie tylko dla konkretnej osoby, ale łaska dla Kościoła (dla diecezji i Kościoła powszechnego). Nie można tego – podobnie jak sakramentu małżeństwa – przeżyć w oderwaniu od wiary. Jeśli zabraknie tego spojrzenia, wówczas obraz dzisiejszego wydarzenia będzie niepełny, fałszywy i dezorientujący uczestników – powiedział bp Greger. Przypomniał też nauczanie Jana Pawła II, który stwierdził, że powołanie do małżeństwa dokonuje się w perspektywie początku, czyli sięga korzeniami do aktu stworzenia człowieka jako mężczyznę i niewiastę. – Powołanie do dziewictwa natomiast należy widzieć w perspektywie końca, czyli czekającego nas powszechnego zmartwychwstania. Wtedy to bowiem – jak zapewnił Pan Jezus – ludzie nie będą się żenić ani wychodzić za mąż, lecz będą jak aniołowie Boży – zaznaczył duchowny, zachęcając uczestników liturgii do refleksji nad własnym powołaniem.

Po homilii i odśpiewaniu Litanii do Wszystkich Świętych biskup przyjął od kandydatek potwierdzenie gotowości trwania w dziewictwie poświęconym Bogu i w służbie Kościołowi. Panie, które włączono do grona dziewic konsekrowanych, przyjęły z rąk biskupa symbole: obrączkę – znak zaślubin z Chrystusem, oraz brewiarz – narzędzie osobistego uświęcenia przez modlitwę.

Uroczystą Eucharystię wraz z biskupem sprawowało kilkudziesięciu kapłanów. Byli wśród nich proboszczowie parafii zamieszkania dziewic, spowiednicy i kierownicy duchowni odpowiedzialni za duchową formację kobiet oraz o. Innocenty Kiełbasiewicz, franciszkanin, który prowadził bezpośrednie przygotowanie do aktu konsekracji.

Reklama

– To jest spełnienie drogi, którą rozeznawałam od młodości. Jestem niezmiernie wdzięczna, że Pan Bóg dał się w tym wszystkim odnaleźć. Jestem szczęśliwą uczestniczką wydarzenia, które zmienia moje życie na całą wieczność – powiedziała Bogumiła Dunikowska po zakończonych uroczystościach. – Mój wybór to kwestia tak silnego wewnętrznego pragnienia, przed którym nie można się uchylić: to człowiek wie, to czuje – dodała konsekrowana kobieta, która zawodowo jest profesorem Uniwersytetu Śląskiego. – Nie sądzę, żeby na zewnątrz coś w mojej pracy czy codziennym życiu się zmieniło. Myślę, że dzisiejsza konsekracja umocni mnie w codziennych wyborach, tak by Bóg i człowiek byli na pierwszym miejscu – bez wielkich słów – stwierdziła.

Zwyczaj konsekrowania dziewic, który wywodzi sie? z pierwotnego Kos´cioła, doprowadził do powstania uroczystego obrze?du, przez który dziewica staje sie? osoba? pos´wie?cona?, wielkim znakiem miłos´ci Kos´cioła do Chrystusa i eschatologicznym obrazem niebieskiej Oblubienicy i przyszłego z˙ycia. Przez ten obrze?d Kos´ciół wyraz˙a swa? miłos´c´ do dziewictwa oraz błaga w nim Boga o łaske? dla dziewic i o zsta?pienie na nie Ducha S´wie?tego.

W ostatnim czasie ten starodawny zwyczaj przeżywa w Kościele swoistą odnowę. Pierwsza w historii diecezji bielsko-żywieckiej konsekracja dziewicy odbyła się w Uroczystość Zwiastowania Pańskiego, 8 kwietnia 2013 r. Kolejne celebrowano w roku: 2017, 2019 i 2020. W sumie grono konsekrowanych dziewic w Kościele na Podbeskidziu liczy dwanaście kobiet.

2022-07-05 12:23

Oceń: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Kawałek nieba na ziemi

Niedziela bielsko-żywiecka 6/2026, str. IV

[ TEMATY ]

Bielsko‑Biała

Robert Karp

Kaplica szpitala jest ważnym miejscem dla chorych

Kaplica szpitala jest ważnym miejscem dla chorych

Kiedy 5 lat temu biskup skierował go do posługi kapelana w Szpitalu Wojewódzkim w Bielsku-Białej, nie był pewien, czy temu podoła. – Na początku miałem pewne obawy, czy sobie poradzę – przyznaje ks. Arkadiusz Talik. Dziś mówi, że właśnie tam odnalazł sens swojego kapłaństwa.

W tej posłudze odkryłem sens powołania i wielką radość. Zbliżyłem się do chorych. A szpital i kontakt z chorymi to są najlepsze rekolekcje dla każdego księdza. Człowiek nabiera nowego ducha – zauważa. Posługuje na wszystkich oddziałach największego szpitala w Bielsku-Białej. – Tam jest ogromny przekrój ludzkich historii. Od łagodnych przypadków po sytuacje naprawdę ciężkie. Spotykam ludzi w każdym stanie – i to jest dla mnie szkoła życia – podkreśla.
CZYTAJ DALEJ

Kościół czci patronkę Europy - św. Katarzynę ze Sieny

[ TEMATY ]

św. Katarzyna

Giovanni Battista Tiepolo

Św. Katarzyna ze Sieny

Św. Katarzyna ze Sieny

Kościół katolicki wspomina dziś św. Katarzynę ze Sieny (1347-80), mistyczkę i stygmatyczkę, doktora Kościoła i patronkę Europy. Choć była niepiśmienna, utrzymywała kontakty z najwybitniejszymi ludźmi swojej epoki. Przyczyniła się znacząco do odnowy moralnej XIV-wiecznej Europy i odbudowania autorytetu Kościoła.

Katarzyna Benincasa urodziła się w 1347 r. w Sienie jako najmłodsze, 24. dziecko w pobożnej, średnio zamożnej rodzinie farbiarza. Była ulubienicą rodziny, a równocześnie od najmłodszych lat prowadziła bardzo świątobliwe życie, pełne umartwień i wyrzeczeń. Gdy miała 12 lat doszło do ostrego konfliktu między Katarzyną a jej matką. Matka chciała ją dobrze wydać za mąż, podczas gdy Katarzyna marzyła o życiu zakonnym. Obcięła nawet włosy i próbowała założyć pustelnię we własnym domu. W efekcie popadła w niełaskę rodziny i odtąd była traktowana jak służąca. Do zakonu nie udało jej się wstąpić, ale mając 16 lat została tercjarką dominikańską przyjmując regułę tzw. Zakonu Pokutniczego. Wkrótce zasłynęła tam ze szczególnych umartwień, a zarazem radosnego usługiwania najuboższym i chorym. Wcześnie też zaczęła doznawać objawień i ekstaz, co zresztą, co zresztą sprawiło, że otoczenie patrzyło na nią podejrzliwie. W 1367 r. w czasie nocnej modlitwy doznała mistycznych zaślubin z Chrystusem, a na jej palcu w niewyjaśniony sposób pojawiła się obrączka. Od tego czasu święta stała się wysłanniczką Chrystusa, w którego imieniu przemawiała i korespondowała z najwybitniejszymi osobistościami ówczesnej Europy, łącznie z najwyższymi przedstawicielami Kościoła - papieżami i biskupami. W samej Sienie skupiła wokół siebie elitę miasta, dla wielu osób stała się mistrzynią życia duchowego. Spowodowało to jednak szereg podejrzeń i oskarżeń, oskarżono ją nawet o czary i konszachty z diabłem. Na podstawie tych oskarżeń w 1374 r. wytoczono jej proces. Po starannym zbadaniu sprawy sąd inkwizycyjny uwolnił Katarzynę od wszelkich podejrzeń. Św. Katarzyna odznaczała się szczególnym nabożeństwem do Bożej Opatrzności i do Męki Chrystusa. 1 kwietnia 1375 r. otrzymała stygmaty - na jej ciele pojawiły się rany w tych miejscach, gdzie miał je ukrzyżowany Jezus. Jednym z najboleśniejszych doświadczeń dla Katarzyny była awiniońska niewola papieży, dlatego też usilnie zabiegała o ich ostateczny powrót do Rzymu. W tej sprawie osobiście udała się do Awinionu. W znacznym stopniu to właśnie dzięki jej staraniom Następca św. Piotra powrócił do Stolicy Apostolskiej. Kanonizacji wielkiej mistyczki dokonał w 1461 r. Pius II. Od 1866 r. jest drugą, obok św. Franciszka z Asyżu, patronką Włoch, a 4 października 1970 r. Paweł VI ogłosił ją, jako drugą kobietę (po św. Teresie z Avili) doktorem Kościoła. W dniu rozpoczęcia Synodu Biskupów Europy 1 października 1999 r. Jan Paweł II ogłosił ją wraz ze św. Brygidą Szwedzką i św. Edytą Stein współpatronkami Europy. Do tego czasu patronami byli tylko święci mężczyźni: św. Benedykt oraz święci Cyryl i Metody. Papież Benedykt XVI 24 listopada 2010 r. poświęcił jej specjalną katechezę w ramach cyklu o wielkich kobietach w Kościele średniowiecznym. Podkreślił w niej m.in. iż św. Katarzyna ze Sieny, „w miarę jak rozpowszechniała się sława jej świętości, stała się główną postacią intensywnej działalności poradnictwa duchowego w odniesieniu do każdej kategorii osób: arystokracji i polityków, artystów i prostych ludzi, osób konsekrowanych, duchownych, łącznie z papieżem Grzegorzem IX, który w owym czasie rezydował w Awinionie i którego Katarzyna namawiała energicznie i skutecznie by powrócił do Rzymu”. „Dużo podróżowała – mówił papież - aby zachęcać do wewnętrznej reformy Kościoła i by krzewić pokój między państwami”, dlatego Jan Paweł II ogłosił ją współpatronką Europy.
CZYTAJ DALEJ

Dyspensa na 1 maja

Arcybiskup Wacław Depo, metropolita częstochowski, udzielił dyspensy od obowiązku zachowania pokutnego charakteru piątku oraz od obowiązku wstrzemięźliwości od spożywania pokarmów mięsnych na 1 maja, czyli na wspomnienie św. Józefa Rzemieślnika, Święto Pracy, będące dniem ustawowo wolnym od pracy.

Publikujemy pełną treść komunikatu opublikowanego na stronie internetowej archidiecezji częstochowskiej:
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję