Reklama

Niedziela w Warszawie

Domowe Kręgi Biblijne

Raz w tygodniu spotykają się w mieszkaniach, aby wspólnie czytać Pismo Święte. Doświadczyli, że Bóg zmienił ich życie. Wiedzą też, że mają znajomych, na których mogą liczyć.

Niedziela warszawska 26/2022, str. V

[ TEMATY ]

Domowe Kręgi Biblijne

Zuzanna Ustaszewska

Spotkanie kręgu w domu państwa Sawickich z ks. Robertem Walantykiem, opiekunem DKB

Spotkanie kręgu w domu państwa Sawickich z ks. Robertem Walantykiem, opiekunem DKB

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Dom Elżbiety i Wiesława Sawickich jest otwarty dla dzieci i wnuków, ale również dla mieszkańców i kapłanów posługujących w parafii Świętych Teresy od Dzieciątka Jezus i Męczenników Rzymskich. Jednak od niemal dekady szczególny ruch w domu Sawickich można zaobserwować w jeden wieczór w tygodniu, ostatnio jest to środa. To wtedy odbywają się u nich spotkania Domowego Kręgu Biblijnego.

Echo Słowa

Wieczory te mają określone części stałe, które przeplatane są modlitwami – dziękczynną, uwielbienia i do Ducha Świętego – oraz pieśniami oazowymi. Centralnym punktem spotkania jest czytanie jednego rozdziału Ewangelii lub Dziejów Apostolskich.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

– Czytamy głośno i wyraźnie. Potem następuje tzw. echo Słowa, czyli odczytanie 2-3 zdań, które szczególnie przemówiły do danego uczestnika spotkania – jest możliwe podzielenie się refleksją odnośnie tego tekstu. Następnie komentarz wygłasza obecny na spotkaniu kapłan, a kiedy go nie ma, korzystamy z materiałów przygotowanych na DKB – opowiada pani Elżbieta i dodaje, że trwające ok. półtorej godziny spotkanie kończy się modlitwą wiernych i agapą.

Kręgi

Reklama

Domowe Kręgi Biblijne (DKB) w parafii na Nowych Włochach powstały z inicjatywy ks. proboszcza Zygmunta Niewęgłowskiego. Kapłan skontaktował się z założycielem DKB ks. Janem Kruczyńskim. Wkrótce potem dyrektor Centrum Nowej Ewangelizacji w Witkowie k. Stargardu Szczecińskiego przyjechał do warszawskiej parafii.

Przez pierwsze 6 miesięcy w kawiarence parafialnej odbywały się spotykania, mające na celu naukę prowadzenia DKB. Potem wyodrębniono kręgi, które zaczęły spotykać się w domach. W krótkim czasie powstało 8 kręgów, mających od 4 do 8 uczestników.

– Kiedy widzę i słyszę, jak inni obok mnie czytają Pismo Święte, to tak jak gdybym rozmawiała z Panem Jezusem – mówi pani Elżbieta i podkreśla. – Kręgi przybliżyły nas do Kościoła, szczególnie męża, który na początku stał z boku. Ja sama zaś stałam się osobą bardziej otwartą.

Modlitwa i zaangażowanie

Dla małżeństw z dziećmi – takich jak Katarzyna i Sebastian Siwińscy, którzy mają trzy córki – atutem DKB jest to, że spotkania są w domach. Dzięki temu łatwiej im tak zaplanować obowiązki rodzinne i zawodowe, by znaleźć czas na wspólnotowe czytanie Pisma Świętego.

– Spotykając się z drugim małżeństwem, dzielimy się zarówno Słowem, jak i naszym życiem. A gdy jest taka potrzeba, pomagamy sobie nawzajem – opowiadają Siwińscy. – Widzimy działanie Boga w naszym życiu. Przez te kilka lat zawiązała się między nami przyjaźń – uzupełnia małżonka.

Podobne świadectwa, jak od państwa Sawickich i Siwińskich, można usłyszeć od innych uczestników DKB. Dlaczego? – Czytając Słowo Boże we wspólnocie, sam Pan Jezus staje pośród nas. To Bóg mówiąc do nas przemienia nasze życie – mówi ks. Robert Walantyk, opiekun DKB w parafii i wskazuje. – Każda rodzina powinna stać się kręgiem biblijnym.

Oprócz kręgów w domach członkowie DKB spotykają się wszyscy raz w miesiącu w kawiarence parafialnej, w trzecią niedzielę miesiąca na Mszy św. o godz. 9.30, która jest im dedykowana. Ponadto raz w roku mają dzień skupienia, w którym bierze udział m.in. ks. Jan Kruczyński.

2022-06-21 13:48

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Chrystus prowadzi lud Boży ku odpoczynkowi, który pochodzi od Ojca

2026-08-16 09:20

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Paweł z kolei mówi o pysze, która rozrywa wspólnotę, i odwołuje się do zasady „nie ponad to, co napisane”. Pismo wyznacza miarę dla myślenia i oceniania. Kiedy wspólnota tę miarę traci, rodzi się wyniosłość. Grecki czasownik physioun opisuje nadęcie, które żyje pozorem wielkości. Na to nadęcie Apostoł ma jedno pytanie, zadane z rozbrajającą prostotą: „Cóż masz, czego byś nie otrzymał?” To pytanie prowadzi do samego serca wiary. Wszystko jest darem. Nie przypadkiem Augustyn uczynił z niego jeden ze swoich ulubionych wersetów w sporze o łaskę. Kto pojął, że wszystko otrzymał, ten nie ma się już czym chlubić poza Dawcą. Ironia środkowej części tekstu ma cel leczniczy. Koryntianie zachowują się, jakby już doszli do królowania. Tymczasem droga apostoła prowadzi przez uniżenie, trud i wzgardę. Paweł sięga po obraz widowiska, greckiego theatron. Apostołowie są jak skazańcy wystawieni na pokaz światu, aniołom i ludziom. Obraz był aż nadto czytelny w świecie rzymskich aren, gdzie skazanych „na śmierć” (epithanatioi) wyprowadzano na koniec igrzysk. Tak odsłania się logika krzyża. Głosiciel Ewangelii niesie Pana ukrzyżowanego. Dlatego spotyka głód, pragnienie, poniżenie i ciężką pracę, a odpowiada błogosławieństwem, cierpliwością i łagodnym słowem.
CZYTAJ DALEJ

Warszawa: Zaprezentowano film o Alicji Lenczewskiej "Mistyczka"

2026-09-03 07:22

[ TEMATY ]

Mistyczka

Mat.prasowy

Dorota Chotecka-Pazura jako Alicja Lenczewska

Dorota Chotecka-Pazura jako Alicja Lenczewska

W Warszawie zaprezentowano pierwszy film fabularny o Alicji Lenczewskiej - nauczycielce, podróżniczce i miłośniczce literatury. „Mistyczka” to film o kobiecie prowadzącej pozornie zwyczajne życie, która w zaciszu swojego mieszkania w szczecińskim bloku przez lata prowadzić miała rozmowy z Jezusem.

Premiera filmu „Mistyczka” w reżyserii Jana Sobierajskiego odbyła się w środę w Warszawie. Film opowiada historię Alicji Lenczewskiej - zmarłej w 2012 r. nauczycielki ze Szczecina, której przez wiele lat miał objawiać się Jezus. Swoje rozmowy z Chrystusem Alicja opisała w dziennikach „Świadectwo” i „Słowo Pouczenia”.
CZYTAJ DALEJ

Św. Jan Paweł II – „najbardziej loretański papież w historii”

2026-09-05 17:18

[ TEMATY ]

Jan Paweł II

Loreto

Vatican Media

Mijają 22 lata, odkąd św. Jan Paweł II odbył ostatnią wizytę duszpasterską na terenie Włoch. 5 września 2004 r. udał się do Loreto, miejsca szczególnie bliskiego jego sercu, także przed wyborem na Stolicę Piotrową, do którego pięciokrotnie przybywał jako Papież. Zaledwie trzy tygodnie wcześniej odwiedził inne maryjne sanktuarium – Lourdes, które stało się miejscem ostatniej zagranicznej podróży apostolskiej jego pontyfikatu.

Loreto, położone na jednym z malowniczych wzgórz regionu Marche, słynie przede wszystkim ze znajdującego się tam sanktuarium Świętego Domku Matki Bożej i litanii loretańskiej – jednej z najpopularniejszych modlitw ku czci Maryi. Dla Polaków jest ono ważne także ze względu na Polski Cmentarz Wojenny, na którym spoczywa ponad 1100 żołnierzy 2. Korpusu Armii gen. Andersa, poległych podczas walk o wyzwolenie Włoch i pochowanych u stóp sanktuarium.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję