„Kocham zmierzch, bo ma coś ze spełnienia, woal nocy otula i łagodzi kontury, wycisza, przynosi odpoczynek. Stąpając bezszelestnie, aby nie spłoszyć ciszy, słyszysz rytm serca i stuk zegarów mierzących nieubłagany czas. Chciałoby się zatrzymać wieczorne godziny , owinąć się pokojem i z miłością przejść na drugi brzeg… Do Domu Ojca” (ks. Zbigniew Czuchra MS)

Tak właśnie 10 maja w niedzielę nad ranem „owinięty pokojem i z Miłością” przeszedł ks. Zbigniew Czuchra MS do domu Ojca.

We wtorek w parafii Matki Bożej Saletyńskiej w Rzeszowie została odprawiona Msza św. pogrzebowa, po której ciało śp. Księdza Zbigniewa zostało odwiezione do Dębowca, gdzie w środę miał miejsce pogrzeb. Przeżył 81 lat, w tym 50 lat życia zakonnego i 47 lat kapłaństwa . Urodził się 29 listopada 1934 r. w miejscowości Suchodół (k. Krosna). Był synem Władysława i Joanny z domu Stec. Chrzest przyjął 6 stycznia 1935 r. w Krośnie. Po ukończeniu Technikum Rachunkowości Rolnej w Trzcinicy został przyjęty do Nowicjatu w Zgromadzeniu Księży Misjonarzy Saletynów 24 grudnia 1964 r. i po jego odbyciu, 25 grudnia 1965 r. złożył pierwszą profesję zakonną. Profesję wieczystą przyjął 24 grudnia 1967 r. w Dębowcu. Święcenia diakonatu otrzymał 21 marca 1968 r. i 21 czerwca 1968 r. przyjął święcenia kapłańskie w Krakowie.

Posługiwał jako katecheta w Trzciance (1968- 71), w Rzeszowie (1971-79), mistrz Nowicjatu w Dębowcu i prowincjalny referent powołań (1979-81), dyrektor kleryków w Krakowie (Koszalińska) - 1981-82 r., radny prowincjalny (1982 r.), prefekt kleryków (1982-85 r.), proboszcz i superior w Sobieszewie (1985-91 r.), ojciec duchowny klerykatu (1991-95 r., a od 199, również ojciec duchowny prowincji), proboszcz w Dębowcu - 1995-2002 r. Wikariusz i pomoc duszpasterska w Rzeszowie - 01.09.2002 do 10 .5.2015 r.

Od 2002 do 2014 r. pełnił funkcję referenta Wydziału spraw zakonnych. Był darzony wielkim szacunkiem przez siostry, którym służył. Od początku pracował w diecezjalnym Radiu Via, gdzie prowadził audycje autorskie, współpracował z tygodnikiem katolickim „Niedziela”, zwłaszcza z „Niedzielą Rzeszowską” i z „Posłańcem Matki Bożej Saletyńskiej”. Organizował wieczory poetycko-muzyczne, głosił rekolekcje dla różnych środowisk w całej Polsce. Wydał kilka tomików poezji, kochał muzykę, kochał ludzi i przyrodę.