30. rocznicę powstania naszej diecezji obchodzimy w tym roku. Z tej okazji biskup ordynariusz zarządził, by po wszystkich parafiach, domach zakonnych i diecezjalnych peregrynował Wielkopiątkowy Krzyż Papieski.
Krzyż ten św. Jan Paweł II trzymał w rękach podczas swojej ostatniej Drogi Krzyżowej w Wielki Piątek 25 marca 2005 r. w rzymskim Koloseum. Ojciec Święty nie mógł już w tej Drodze Krzyżowej uczestniczyć osobiście, jednak brał w niej udział za pośrednictwem telewizji, trzymając w rękach krzyż. Wziął go w swoje ręce, ucałował i tulił się do niego, a potem powiedział: „I ja także ofiaruję moje cierpienia, aby dopełnił się Boży plan”.
„Chrystusowy Krzyż jest nierozerwalnie związany z naszym życiem. Jezus nie zostawia nas samych na krzyżu. Jak nauczał św. Jan Paweł II: «On potrafi przemienić ciemne noce smutku w poranki nadziei. Przyjęty krzyż rodzi zbawienie i owocuje spokojem. Krzyż bez Boga przygniata, z Bogiem daje odkupienie i zbawia». Pragniemy w 30. rocznicę powstania diecezji sosnowieckiej, aby nauka Krzyża i moc z niego płynąca dotarły do wszystkich wiernych diecezji sosnowieckiej i odnowiły ich duchowe życie poprzez oczyszczenie sumień, kontemplowanie Jezusa Ukrzyżowanego w sakramentach Kościoła, a szczególnie w sakramencie pojednania i Eucharystii” – napisał w dekrecie zarządzającym peregrynację bp Grzegorz Kaszak. „Ufam, że peregrynacja Wielkopiątkowego Krzyża Papieskiego do wszystkich parafii diecezji sosnowieckiej pomoże nam zrozumieć krzyż Chrystusa, a także i nasz krzyż, który polecił nam dźwigać Chrystus, abyśmy Go mogli naśladować w swoim życiu. Przez cały okres peregrynacji, naznaczony jeszcze bólem związanym z trwającą pandemią, czujmy się zaproszeni do kontemplacji Jezusowego krzyża, bo stanowi on najgłębsze pochylenie się Boga nad człowiekiem, dotyka oraz uzdrawia jego najboleśniejsze rany – dodał bp Grzegorz Kaszak.
Wielkopiątkowy Krzyż Papieski nawiedzał będzie wszystkie parafie i domy zakonne oraz diecezjalne według ustalonego planu. Wierni będą mogli modlić się przy nim przez dobę. Peregrynacja rozpocznie się 2 marca, a zakończy 31 października 2022 r.
W naszej diecezji jest wiele osób gotowych głosić Ewangelię
W archidiecezji lubelskiej dobiegł końca projekt ewangelizacyjny „Źródło” połączony z peregrynacją kopii Krzyża Trybunalskiego. Przez 6 lat misje objęły wszystkie parafie. Dzieło rozpoczęło się w marcu 2014 r. w archikatedrze lubelskiej, a kończy wiosną w najmłodszej parafii – pw. św. Jana Kantego w Lublinie.
Głównym założeniem „Źródła” było ogłosić kerygmat we wszystkich parafiach diecezji i to zostało spełnione. Naszym zadaniem było słuchać słowa Bożego, a to co usłyszeliśmy, głosić dalej. Mam nadzieję, że dzięki temu wiele osób wybrało Jezusa jako Pana – mówi ks. Michał Zybała, koordynator Zespołu ds. Nowej Ewangelizacji w Archidiecezji Lubelskiej.
Matka Boża Rzeszowska. Figura Matki Bożej z Dzieciątkiem
Zostawiamy za sobą nadsańskie wzgórza Przemyśla, by wjechać do tętniącego życiem Rzeszowa. W samym centrum tego nowoczesnego miasta bije jednak serce pełne dawnej wiary – Sanktuarium Matki Bożej Rzeszowskiej. To tutaj, w cieniu klasztornych murów Ojców Bernardynów, od wieków króluje Maryja w swej cudownej figurze, niosąc pokój i nadzieję pokoleniom rzeszowian.
Nasze kroki kierujemy ku ołtarzowi, gdzie w centralnym miejscu jaśnieje późnogotycka figura Matki Bożej z Dzieciątkiem. Jej historia jest niezwykła – według tradycji, w 1513 roku, w ogrodzie mieszczanina Jakuba Ado, na kwitnącej gruszy ukazała się jasność, a w niej postać Maryi. To cudowne wydarzenie dało początek kultowi, który przetrwał wieki. Maryja na rzeszowskiej figurze trzyma małego Jezusa, a oboje patrzą na nas z nieskończoną dobrocią, jakby chcieli powiedzieć, że w każdym „ogrodzie” naszego życia, nawet tym najbardziej zachwaszczonym trudnościami, może zakwitnąć Boża obecność.
Radosna, utalentowana, oddana innym – i całkowicie oddana Bogu. Helena Kmieć staje się dla współczesnego Kościoła symbolem świętości „z sąsiedztwa”, która zachwyca prostotą i autentycznością. Zapraszamy do lektury fragmentu książki „Wzór na świętość według Helenki Kmieć”, który pozwala lepiej zrozumieć wewnętrzną drogę kandydatki na ołtarze i inspiruje do zrobienia własnego kroku w stronę Boga.
Małe słowa wiele znaczą! Pewnie zastanawiacie się, co może oznaczać to niepozorne słówko „do”. W życiu Helenki słowo „do” pojawiało się bardzo często. Używała go, gdy chciała iść DO kościoła. Gdy wybierała się DO szkoły i DO przyjaciół. Pojechała DO Zambii i Boliwii, by tam pomagać dzieciom. Ważnego przyimka DO Helenka używała zawsze wtedy, gdy podejmowała jakieś świadome działanie z myślą o drugim człowieku bądź o Bogu.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
