Skierowana jest ona do potrzebujących Polaków mieszkających na kresach: Białorusi, Ukrainy i Litwie. Akcja jest też dobrą okazją do spotkania, wsparcia, a przy okazji wymiany doświadczeń związanych z polską kulturą, tradycjami i historią. Chociaż rodacy mieszkają poza granicami państwa polskiego, to duch polskości i patriotyzmu jest w nich bardzo silny.
Wsparcie rodaków
W poprzedniej edycji akcji do Polaków mieszkających za wschodnią granicą trafiło ponad 100 tys. zł, za które zakupiono żywność, przybory szkolne i środki czystości. Zebrane pieniądze wsparły setki rodzin oraz umożliwiły wydanie tysięcy gorących posiłków w stołówkach dla ubogich.
Z każdą edycją poszerzane są formy wsparcia, a także zostają one urozmaicane. W akcji udział bierze wielu nowych wolontariuszy, którzy nadają świeżość i pomagają rozpowszechnić akcję, żeby dotarła ona do jak największej liczby osób. Dzięki ich pracy coraz więcej ludzi dowiaduje się o możliwości wsparcia rodaków. W związki z tym, iż jest to już czwarta edycja, odbyło się kilkaset spotkań z potrzebującymi oraz z osobami niosącymi pomoc. Po rozpoznaniu potrzeb rodzin mieszkających na kresach, postanowiliśmy naszą formę pomocy dopasować do tego, czego oni najbardziej potrzebują i postawić na konkretne produkty.
Konkretne formy pomocy
Reklama
Akcja tradycyjnie rozpoczyna się 11 listopada w święto Odzyskania Niepodległości i będzie podzielona na kilka etapów. Jednym z nich jest wsparcie charytatywnym SMS-em o treści KRESY pod numer 72052. Kolejnym jest platforma internetowa eDaromat, dzięki której środki finansowe będzie można przekazać na konkretne produkty potrzebne rodakom – znaleźć go można na stronie internetowej polakzsercem.pl. Oba etapy swój finał będą miały 15 stycznia 2022 r. Ponadto w tym roku również ogłoszona została zbiórka publiczna, którą w poszczególnych parafiach i innych miejscach na terenie całej Polski przeprowadzą koordynatorzy diecezjalni wraz ze współpracującymi sztabami wolontariuszy. Odbędzie się ona w dniach 11-21 listopada.
Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży Diecezji Drohiczyńskiej również bierze czynny udział w tej akcji. Wiemy już, że na terenie naszej diecezji, w poszczególnych miejscowościach, będą także zorganizowane zbiórki publiczne. Koordynatorem akcji jest druhna Natalia Zielińska, członek delegat zarządu diecezjalnego KSM DD. Osoby zainteresowane przeprowadzeniem tej akcji u siebie, proszone są o kontakt z biurem KSM DD pod nr tel. 85 307 06 03, mailowo: ksm@ksm-drohiczyn.pl, bądź osobiście przyjeżdżając do Drohiczyna na ul. Kościelną 10.
Inicjatywę można także wesprzeć przekazując darowiznę. Z powodu pandemii koronawirusa zbiórka tradycyjnej żywności, jaka miała miejsce przy każdej z kolejnej edycji, w tym roku została przełożona.
Kształtowanie postaw patriotycznych, prowadzenie działalności na rzecz społeczności lokalnych, ochrona i pielęgnowanie historii oraz tradycji woj. podlaskiego – to tylko niektóre cele, jakie przyświecają Bractwu Kurkowemu, które od dziesięciu lat działa na ziemi łomżyńskiej i drohiczyńskiej.
Uroczystości jubileuszowe rozpoczęły się od Mszy św. dziękczynnej, celebrowanej w sobotę 4 lutego w drohiczyńskiej katedrze, której przewodniczył bp Piotr Sawczuk. Gości przybyłych z różnych zakątków Polski powitał miejscowy proboszcz i dziekan ks. kan. Wiesław Niemyjski. Świątynia wypełniła się barwnymi strojami nawiązującymi do tradycji szlacheckich.
Kościół katolicki wspomina dziś św. Katarzynę ze Sieny (1347-80), mistyczkę i stygmatyczkę, doktora Kościoła i patronkę Europy. Choć była niepiśmienna, utrzymywała kontakty z najwybitniejszymi ludźmi swojej epoki. Przyczyniła się znacząco do odnowy moralnej XIV-wiecznej Europy i odbudowania autorytetu Kościoła.
Katarzyna Benincasa urodziła się w 1347 r. w Sienie jako najmłodsze, 24. dziecko w pobożnej, średnio zamożnej rodzinie farbiarza. Była ulubienicą rodziny, a równocześnie od najmłodszych lat prowadziła bardzo świątobliwe życie, pełne umartwień i wyrzeczeń. Gdy miała 12 lat doszło do ostrego konfliktu między Katarzyną a jej matką. Matka chciała ją dobrze wydać za mąż, podczas gdy Katarzyna marzyła o życiu zakonnym. Obcięła nawet włosy i próbowała założyć pustelnię we własnym domu. W efekcie popadła w niełaskę rodziny i odtąd była traktowana jak służąca. Do zakonu nie udało jej się wstąpić, ale mając 16 lat została tercjarką dominikańską przyjmując regułę tzw. Zakonu Pokutniczego. Wkrótce zasłynęła tam ze szczególnych umartwień, a zarazem radosnego usługiwania najuboższym i chorym. Wcześnie też zaczęła doznawać objawień i ekstaz, co zresztą, co zresztą sprawiło, że otoczenie patrzyło na nią podejrzliwie.
W 1367 r. w czasie nocnej modlitwy doznała mistycznych zaślubin z Chrystusem, a na jej palcu w niewyjaśniony sposób pojawiła się obrączka. Od tego czasu święta stała się wysłanniczką Chrystusa, w którego imieniu przemawiała i korespondowała z najwybitniejszymi osobistościami ówczesnej Europy, łącznie z najwyższymi przedstawicielami Kościoła - papieżami i biskupami.
W samej Sienie skupiła wokół siebie elitę miasta, dla wielu osób stała się mistrzynią życia duchowego. Spowodowało to jednak szereg podejrzeń i oskarżeń, oskarżono ją nawet o czary i konszachty z diabłem. Na podstawie tych oskarżeń w 1374 r. wytoczono jej proces. Po starannym zbadaniu sprawy sąd inkwizycyjny uwolnił Katarzynę od wszelkich podejrzeń.
Św. Katarzyna odznaczała się szczególnym nabożeństwem do Bożej Opatrzności i do Męki Chrystusa. 1 kwietnia 1375 r. otrzymała stygmaty - na jej ciele pojawiły się rany w tych miejscach, gdzie miał je ukrzyżowany Jezus.
Jednym z najboleśniejszych doświadczeń dla Katarzyny była awiniońska niewola papieży, dlatego też usilnie zabiegała o ich ostateczny powrót do Rzymu. W tej sprawie osobiście udała się do Awinionu. W znacznym stopniu to właśnie dzięki jej staraniom Następca św. Piotra powrócił do Stolicy Apostolskiej.
Kanonizacji wielkiej mistyczki dokonał w 1461 r. Pius II. Od 1866 r. jest drugą, obok św. Franciszka z Asyżu, patronką Włoch, a 4 października 1970 r. Paweł VI ogłosił ją, jako drugą kobietę (po św. Teresie z Avili) doktorem Kościoła. W dniu rozpoczęcia Synodu Biskupów Europy 1 października 1999 r. Jan Paweł II ogłosił ją wraz ze św. Brygidą Szwedzką i św. Edytą Stein współpatronkami Europy. Do tego czasu patronami byli tylko święci mężczyźni: św. Benedykt oraz święci Cyryl i Metody.
Papież Benedykt XVI 24 listopada 2010 r. poświęcił jej specjalną katechezę w ramach cyklu o wielkich kobietach w Kościele średniowiecznym. Podkreślił w niej m.in. iż św. Katarzyna ze Sieny, „w miarę jak rozpowszechniała się sława jej świętości, stała się główną postacią intensywnej działalności poradnictwa duchowego w odniesieniu do każdej kategorii osób: arystokracji i polityków, artystów i prostych ludzi, osób konsekrowanych, duchownych, łącznie z papieżem Grzegorzem IX, który w owym czasie rezydował w Awinionie i którego Katarzyna namawiała energicznie i skutecznie by powrócił do Rzymu”. „Dużo podróżowała – mówił papież - aby zachęcać do wewnętrznej reformy Kościoła i by krzewić pokój między państwami”, dlatego Jan Paweł II ogłosił ją współpatronką Europy.
„Wizyta Papieża jest dla ludów afrykańskich okazją do tego, aby usłyszano ich głos, aby mogły wyrazić radość z bycia ludem Bożym oraz nadzieję na lepszą przyszłość” - powiedział Ojciec Święty. Podczas dzisiejszej audiencji ogólnej Leon XIV powiedział o swej podróży apostolskiej na ten kontynent, dziękując Panu Bogu za tę możliwość oraz za to, co w jej trakcie otrzymał od przyjmujących go narodów. Jak przyznał, "od samego początku pontyfikatu myślałem o podróży do Afryki".
Ojciec Święty przypomniał, że w dniach 13-23 kwietnia odbył podróż apostolską do Afryki, odwiedzając Algierię, Kamerun, Angolę i Gwineę Równikową. Wyznał, że było to dla niego ważne doświadczenie spotkania z Kościołem lokalnym oraz przesłanie pokoju w czasie naznaczonym konfliktami.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
