Stroje turystyczne, sprzęt biwakowy, kajak ks. Karola Wojtyły – to przykładowe eksponaty prezentowane aktualnie w Muzeum Archidiecezjalnym Kardynała Karola Wojtyły w Krakowie.
W uroczystym otwarciu wystawy czasowej pt. Co ja z Wami mam? Duszpasterstwo turystyczne ks. Karola Wojtyły 2 września uczestniczyli m.in.: metropolita krakowski abp Marek Jędraszewski, kapłani, wojewoda małopolski Łukasz Kmita, przedstawiciele władz samorządowych, przyjaciele muzeum.
Idea wystawy
Jak poinformował ks. Jacek Kurzydło, dyrektor muzeum oraz pomysłodawca wystawy, jej idea zrodziła się z niesamowitego wrażenia, jakie wywołało przeglądanie albumu pamiątkowego, który zawiera wspomnienia z wypraw z lat 1953-78. To właśnie zdjęcia z tego albumu, zestawione z osobistymi przedmiotami, których ksiądz, a potem bp Karol Wojtyła używał podczas wypraw turystycznych, przybliżają tamte chwile i ich niepowtarzalność. – Przygotowana ekspozycja ma sprowokować odpowiedzi na pytania: czy potrafię mądrze spędzać swój czas wolny, jakie zajmuje w nim miejsce inny człowiek i czy jest tam przestrzeń na doświadczenia duchowe – zaznaczył ks. Jacek Kurzydło.
Uczestniczący w wernisażu abp Marek Jędraszewski stwierdził, że duszpasterstwo turystyczne, które przybliża nam wystawa, realizowało się przez kontakt ze światem natury. – Młodzi ludzie wyjeżdżali z ks. Karolem Wojtyłą, żeby poznawać Polskę, ale też uczyć się Boga, patrząc na piękny i cudowny świat, a także uczyć się przyjaźni – stwierdził metropolita krakowski i zauważył: – Przyszły papież podkreślał wagę spotkań międzyludzkich. Zaznaczał, że Bóg przemawia, jest obecny w dziełach natury i w duszy każdego człowieka.
Eksponaty
Wystawa prezentuje eksponaty i zdjęcia związane tematycznie z wędrówkami górskimi, wyprawami narciarskimi i spływami kajakowymi. W pierwszej sali w centralnym miejscu znajduje się zabytkowy album, w oparciu o który powstał scenariusz wystawy. Na wyświetlanych nad gablotą zdjęciach można oglądać poszczególne strony cennej publikacji. Zwiedzający zobaczy także m.in. stroje turystyczne, narty, na których jeździł w różnych etapach życia przyszły papież, czy aparat fotograficzny. To nim została zrobiona większość prezentowanych zdjęć. Jest też zaaranżowany na plecakach ołtarz, są autentyczne paramenty liturgiczne używane przez ks. Karola Wojtyłę, oraz ornat – w nim duszpasterz odprawiał w plenerze Msze św. Przyciąga uwagę poddany konserwacji kajak, w którym pływał przyszły papież. Zwiedzający mogą także obejrzeć film zawierający wspomnienia reprezentantów środowiska tworzącego to szczególne duszpasterstwo.
Myślę, że warto się wybrać do muzeum przy ul. Kanoniczej w Krakowie. Dla osób starszych, pamiętających tamte czasy, to będzie okazja do snucia wspomnień i refleksji związanych z poruszanymi tematami. Na pewno warto zaplanować zwiedzanie wystawy z młodzieżą – powinniśmy im pokazać, jakim człowiekiem, kapłanem był Karol Wojtyła, który został papieżem – to zadanie dla rodziców, wychowawców i katechetów.
Wystawę, która powstała m.in. dzięki dofinansowaniu Ministerstwa Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu w ramach projektu „Wspieranie działań muzealnych 2021”, można zwiedzać (w godz. otwarcia muzeum) do 23 grudnia.
W piątek 13 października o godz. 18.00 zapraszamy na spotkanie z współtwórcami legendarnej wystawy „Polaków portret własny” otwartej w 1979 roku z okazji 100-lecia MNK oraz osobami, które ją pamiętają. Na wstępie dr hab. Andrzej Szczerski, kurator wystawy „#dziedzictwo”, opowie o inspiracjach wystawą „Polaków portret własny”. Pokażemy archiwalia związane ze słynną ekspozycją Marka Rostworowskiego oraz film na jej temat Artura Janickiego „Polacy, czymeśmy byli” (TVP, 1979). Zapraszamy wszystkich, którzy widzieli wystawę sprzed blisko 40 laty i chcieliby się podzielić wspomnieniami na jej temat. Wstęp wolny!
Drodzy bracia i siostry,
Chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć o Joannie d´Arc, młodej świętej, żyjącej u schyłku Średniowiecza, która zmarła w wieku 19 lat w 1431 roku. Ta młoda francuska święta, cytowana wielokrotnie przez Katechizm Kościoła Katolickiego, jest szczególnie bliska św. Katarzynie ze Sieny, patronce Włoch i Europy, o której mówiłem w jednej z niedawnych katechez. Są to bowiem dwie młode kobiety pochodzące z ludu, świeckie i dziewice konsekrowane; dwie mistyczki zaangażowane nie w klasztorze, lecz pośród najbardziej dramatycznych wydarzeń Kościoła i świata swoich czasów. Są to być może najbardziej charakterystyczne postacie owych „kobiet mężnych”, które pod koniec średniowiecza niosły nieustraszenie wielkie światło Ewangelii w złożonych wydarzeniach dziejów. Moglibyśmy je porównać do świętych kobiet, które pozostały na Kalwarii, blisko ukrzyżowanego Jezusa i Maryi, Jego Matki, podczas gdy apostołowie uciekli, a sam Piotr trzykrotnie się Go zaparł. Kościół w owym czasie przeżywał głęboki, niemal 40-letni kryzys Wielkiej Schizmy Zachodniej. Kiedy w 1380 roku umierała Katarzyna ze Sieny, mamy papieża i jednego antypapieża. Natomiast kiedy w 1412 urodziła się Joanna, byli jeden papież i dwaj antypapieże. Obok tego rozdarcia w łonie Kościoła toczyły się też ciągłe bratobójcze wojny między chrześcijańskimi narodami Europy, z których najbardziej dramatyczną była niekończąca się Wojna Stulenia między Francją a Anglią.
Joanna d´Arc nie umiała czytań ani pisać. Można jednak poznać głębiej jej duszę dzięki dwóm źródłom o niezwykłej wartości historycznej: protokołom z dwóch dotyczących jej Procesów. Pierwszy zbiór „Proces potępiający” (PCon) zawiera opis długich i licznych przesłuchań Joanny z ostatnich miesięcy jej życia ( luty-marzec 1431) i przytacza słowa świętej. Drugi - Proces Unieważnienia Potępienia, czyli "rehabilitacji" (PNul) zawiera zeznania około 120 naocznych świadków wszystkich okresów jej życia (por. Procès de Condamnation de Jeanne d´Arc, 3 vol. i Procès en Nullité de la Condamnation de Jeanne d´Arc, 5 vol., wyd. Klincksieck, Paris l960-1989).
Joanna urodziła się w Domremy - małej wiosce na pograniczu Francji i Lotaryngii. Jej rodzice byli zamożnymi chłopami. Wszyscy znali ich jako wspaniałych chrześcijan. Otrzymała od nich dobre wychowanie religijne, z wyraźnym wpływem duchowości Imienia Jezus, nauczanej przez św. Bernardyna ze Sieny i szerzonej w Europie przez franciszkanów. Z Imieniem Jezus zawsze łączone jest Imię Maryi i w ten sposób na podłożu pobożności ludowej duchowość Joanny stała się głęboko chrystocentryczna i maryjna. Od dzieciństwa, w dramatycznym kontekście wojny okazuje ona wielką miłość i współczucie dla najuboższych, chorych i wszystkich cierpiących.
Z jej własnych słów dowiadujemy się, że życie religijne Joanny dojrzewa jako doświadczenie mistyczne, począwszy od 13. roku życia (PCon, I, p. 47-48). Dzięki "głosowi" św. Michała Archanioła Joanna czuje się wezwana przez Boga, by wzmóc swe życie chrześcijańskie i aby zaangażować się osobiście w wyzwolenie swojego ludu. Jej natychmiastową odpowiedzią, jej „tak” jest ślub dziewictwa wraz z nowym zaangażowaniem w życie sakramentalne i modlitwę: codzienny udział we Mszy św., częsta spowiedź i Komunia św., długie chwile cichej modlitwy prze Krucyfiksem lub obrazem Matki Bożej. Współczucie i zaangażowanie młodej francuskiej wieśniaczki w obliczu cierpienia jej ludu stały się jeszcze intensywniejsze ze względu na jej mistyczny związek z Bogiem. Jednym z najbardziej oryginalnych aspektów świętości tej młodej dziewczyny jest właśnie owa więź między doświadczeniem mistycznym a misją polityczną. Po latach życia ukrytego i dojrzewania wewnętrznego nastąpiły krótkie, lecz intensywne dwulecie jej życia publicznego: rok działania i rok męki.
Na początku roku 1429 Joanna rozpoczęła swoje dzieło wyzwolenia. Liczne świadectwa ukazują nam tę młodą, zaledwie 17-letnią kobietę jako osobę bardzo mocną i zdecydowaną, zdolną do przekonania ludzi niepewnych i zniechęconych. Przezwyciężywszy wszystkie przeszkody spotyka następcę tronu francuskiego, przyszłego króla Karola VII, który w Poitiers poddaje ją badaniom przeprowadzanym przez niektórych teologów Uniwersytetu. Ich ocena jest pozytywna: nie dostrzegają w niej nic złego, lecz jedynie dobrą chrześcijankę.
22 marca 1429 Joanna dyktuje ważny list do króla Anglii i jego ludzi, oblegających Orlean (tamże, s. 221-22). Proponuje w nim prawdziwy, sprawiedliwy pokój między dwoma narodami chrześcijańskimi, w świetle imion Jezusa i Maryi, ale jej propozycja zostaje odrzucona i Joanna musi angażować się w walkę o wyzwolenie miasta, co nastąpiło 8 maja. Innym kulminacyjnym momentem jej działań politycznych jest koronacja Karola VII w Reims 17 lipca 1429 r. Przez cały rok Joanna żyje między żołnierzami, pełniąc wśród nich prawdziwą misję ewangelizacyjną. Istnieje wiele ich świadectw o jej dobroci, męstwie i niezwykłej czystości. Wszyscy, łącznie z nią samą, mówią o niej „la pulzella” - czyli dziewica.
Męka Joanny zaczęła się 23 maja 1430, gdy jako jeniec wpada w ręce swych wrogów. 23 grudnia zostaje przewieziona pod strażą do miasta Rouen. To tam odbywa się długi i dramatyczny Proces Potępienia, rozpoczęty w lutym 1431 r. a zakończony 30 maja skazaniem na stos. Był to proces wielki i uroczysty, któremu przewodniczyli dwaj sędziowie kościelni: biskup Pierre Cauchon i inkwizytor Jean le Maistre. W rzeczywistości kierowała nim całkowicie duża grupa teologów słynnego Uniwersytetu w Paryżu, którzy uczestniczyli w nim jako asesorzy.
Podziel się cytatem
W sobotę, 30 maja, w archikatedrze lubelskiej 5 diakonów Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Lublinie z rąk abp. Stanisława Budzika przyjęło święcenia prezbiteratu.
– Uroczystość święceń kapłańskich jest jednym z najważniejszych wydarzeń w ciągu roku liturgicznego. W tym dniu widać, ile wiary jest w ludzie Bożym, ile jest we wspólnocie Kościoła odwagi i nadziei, która młodym ludziom może dać siłę i radość z poświęcenia się Panu – powiedział metropolita. Do Andrzeja, Michała, Karola, Mateusza i Rafała skierował Chrystusowe słowa: „Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili, i aby owoc wasz trwał” (J 15,16).
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
