Pośród wielu nadmorskich miejscowości, jedną z ciekawiej położonych jest Dziwnów. Zlokalizowany na obu brzegach cieśniny Dziwny, z jednej strony opiera się o morski brzeg, z drugiej o rzekę. W średniowieczu, ze względu na położenie, było to bardzo strategiczne miejsce. W 1170 r. w jego pobliżu miała miejsce bitwa morska.

Ewangelia w remizie

Pierwszą wzmiankę o tej wiekowej osadzie rybackiej znajdujemy w 1243 r. Po tym czasie strategiczne znaczenie Dziwnowa zaczyna gasnąć. W XIX wieku zaczęto odkrywać lecznicze walory położenia miejscowości, która zaczyna się rozrastać jako kurort. Powstają tu liczne domy leczniczo-wczasowe. Ówczesna gmina ewangelicka postanawia w tym miejscu wybudować świątynię. W 1891 r. zostaje wybudowany kościół neogotycki, który w czasie II wojny światowej zostaje uszkodzony. Po wojnie, ze względu na zły stan budynku, do kultu zostaje dostosowana remiza ratownictwa morskiego. Poświęcenie tej kaplicy odbyło się 26 kwietnia 1946 r. Dokonał go ks. Henryk Kulikowski, proboszcz z Kamienia Pomorskiego. W latach 50. XX wieku kościół ewangelicki został rozebrany. W 1972 r. do Dziwnowa trafia pierwszy duszpasterz rezydujący w miejscowości jako rektor kaplicy, ks. Franciszek Wojtuń. 25 kwietnia 1973 r. zostaje erygowana parafia św. Józefa w Dziwnowie. Pierwszym proboszczem został mianowany ks. Franciszek Wojtuń. To on podjął starania o budowę kościoła parafialnego na miejscu wspominanej już remizy.

Projekt świątyni wykonany został przez Ottona Odona. W prezbiterium znajduje się mozaika przedstawiająca Świętą Rodzinę. Na ścianach bocznych kościoła mieści się Droga Krzyżowa wykonana w technice sgraffito i mozaiki przez Kazimierza Bieńkowskiego. Budowę kościoła i plebanii zakończył proboszcz ks. Stefan Kałużny. Podsumowaniem wszelkich starań było poświęcenie kościoła przez bp. Jerzego Strobę, 28 sierpnia 1977 r.

Kolejnymi proboszczami byli ustanowieni: ks. Wenancjusz Bororwicz, ks. Jan Faron, ks. Tadeusz Walczyk, ks. Marek Prusiewicz oraz ks. Karol Wilczyński. Dziś urząd proboszcza piastuje ks. kan. Andrzej Miś, który kontynuuje duszpasterstwo rozpoczęte przez poprzedników.

Rozważania o św. Józefie

W parafii żywy jest kult patrona. Każdego 19. dnia miesiąca odbywa się nabożeństwo do św. Józefa, na które parafianie oraz goście z różnych stron naszego kraju składają swoje intencje, aby przyzywać wstawiennictwa tego wielkiego orędownika. W parafii uroczyście świętuje się dwa odpusty św. Józefa: 19 marca i 1 maja. W Roku Jubileuszowym św. Józefa parafianie podjęli dwie nowenny różańcowe poprzedzające odpusty, w które włączyło się ponad 50 rodzin. Modlitwa przed odpustem marcowym była odmawiana w intencji rodziny, aby „były Bogiem silne”, natomiast przed majowym w intencji mężczyzn, żeby św. Józef był dla nich wzorem i orędownikiem. Nowennę kończyło nabożeństwo eucharystyczne. Z okazji Roku św. Józefa parafia we współpracy ze szkołą podstawową i przedszkolem zorganizowała miejsko-gminny konkurs plastyczny o św. Józefie. Na konkurs wpłynęło ponad 30 prac. Jury oceniło grafiki i przyznało trzy pierwsze miejsca w każdej kategorii. Jednak zwycięzcami są wszyscy, którzy podjęli się wyzwania przygotowania wizerunku Opiekuna Rodzin. Jako pamiątka Roku św. Józefa powstała na fasadzie kościoła mozaika Boga Ojca. Na świątyni dedykowanej ziemskiemu ojcu Pana Jezusa umieszczona została podobizna Jego Ojca Niebieskiego. Św. Józef ma nas właśnie do Niego prowadzić.

Święty Józefie, troskliwy obrońco Chrystusa, módl się za nami!