Reklama

Niedziela Łódzka

Wspólnota z polotem

Na łódzkim osiedlu Pienista, wśród nowoczesnych bloków, znajduje się kościół Wniebowstąpienia Pańskiego.

Niedziela łódzka 20/2021, str. IV

[ TEMATY ]

prezentacja parafii

Piotr Drzewiecki

Fasada świątyni

Fasada świątyni

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Jest to jedyna parafia w archidiecezji, nad którą unosi się najwięcej samolotów. Tuż obok znajduje się lotnisko im. W. Reymonta, skąd w tygodniu startuje i ląduje kilkanaście mniejszych czy większych maszyn. Na jej terenie znajdują się dwie kaplice: św. Pawła Apostoła w Ośrodku Prewencji Policji oraz kaplica Portu Lotniczego im. Wł. Reymonta.

Świątynia

Dekretem ówczesnego bp. Władysława Ziółka parafia Wniebowstąpienia Pańskiego została erygowana 1 października 1989 r. Wydzielono ją z części parafii Najświętszego Serca Jezusowego w Łodzi Retkini. Przez pierwsze lata trwały poszukiwania działki na postawienie kościoła parafialnego. Z pomocą przyszli Genowefa i Tadeusz Durajowie, którzy wraz z synem Zdzisławem i jego żoną Teresą darowali teren pod budowę kościoła. W maju 1992 r. rozpoczęto budowę kościoła według projektu architektów Z. Lipskiego i J. Wujka, a w tym samym roku 27 września świątynię w stanie surowym poświęcił pasterz diecezji.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Świątynia zbudowana jest na planie krzyża greckiego. Kształt przestrzenny bryły oparty jest o dwie skrzyżowane nawy nakryte dwuspadowym dachem drewnianym (przypominającym nieco styl zakopiański), pokryty dachówką blaszaną. Na narożnikach przecinających się naw znajdują się okrągłe słupy żelbetonowe unoszące konstrukcję podtrzymującą skrzyżowanie połaci dachowych. Od strony południowej umieszczono kruchtę, od strony wschodniej – kaplicę, a od strony północnej – zakrystię i kancelarię, salę parafialną i plebanię.

Na ścianie głównej prezbiterium, nad tabernakulum, umieszczono figurę Chrystusa w obłoku chwały wstępującego do nieba. Okrągłe słupy na narożnikach przecinających się naw ozdobione są rzeźbami w kształcie symboli Ewangelistów. W ołtarzach bocznych przy prezbiterium po prawej stronie znajduje się obraz Matki Bożej Częstochowskiej, zaś po lewej obraz Jezusa Miłosiernego. Wystrój wnętrza dopełniają stacje Drogi Krzyżowej i witraże autorstwa ks. prof. Tadeusza Fudryny, salezjanina, zaś na niewielkim chórze znajdują się organy.

Po prawej stronie świątyni jest mała kaplica, w której zawieszono krzyż pochodzący z kaplicy Ośrodka Prewencji Policji. Ciekawostką jest, że krzyż, według zamysłu autorki, wygląda na niedokończony, a Chrystus pod koroną cierniową ma hełm, symbolizujący dawną jednostkę ZOMO, która w czasach PRL-u znajdowała się na ul. Pienistej. Pod sufitem wiszą dwa żyrandole neogotyckie z 1910 r. Przed kościołem znajduje się krzyż, a na placu w cieplejsze dni ustawiane są ławeczki, na których wierni mogą uczestniczyć we Mszach św.

Duszpasterze

Od początku za budowę kościoła i życia parafialnego odpowiedzialny był i jest po dzień dzisiejszy ks. kan. dr Kazimierz Zaleski. Przez 32 lata istnienia parafia miała ośmiu wikariuszy. Obecnie tę posługę sprawuje ks. Damian Szczepanik.

Reklama

Ksiądz proboszcz przez wiele lat pełnił funkcję kapelana policji, dlatego też na terenie parafii bardzo aktywni byli członkowie pobliskiego garnizonu policyjnego przy ul. Pienistej, którzy uczestniczyli w wielu uroczystościach i akcjach na terenie parafii. Odpust parafialny przypada w uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego, zaś poprzedza je zawsze triduum eucharystyczne przygotowujące do godnego przeżycia uroczystości.

Duszpasterstwo

Parafia liczy nieco ponad 3, 5 tys. osób. W ostatnich latach dosyć mocno się rozrasta, gdyż wokół niej, jak i na pobliskich lotnisku terenach, powstają nowe bloki mieszkalne, przez co średnia wieku znacznie odstaje od tzw. średniej łódzkiej. Do nowo powstałych osiedli wprowadzają się głównie młodzi ludzie, często z małymi dziećmi.

„Dzięki współtworzeniu z Wami parafii i kościoła, tak wiele udało się dokonać. Wnętrze naszego parafialnego wieczernika z dnia na dzień piękniało i ciągle pięknieje. Nasza obecność we wspólnocie Kościoła łódzkiego i retkińskiego wyraża się świadectwem wiary, karmionej słowem Bożym i sakramentami, nade wszystko Eucharystią oraz świadectwem życia. Dziękuję Wam za wspólnie sprawowaną w naszym kościele liturgię, która daje nam niejako przedsmak liturgii niebiańskiej, a także za wszelkie doznania estetyczne i patriotyczne, kierujące myśli oraz czyny ku bliźnim i umiłowanej Ojczyźnie” – pisał do parafian proboszcz ks. Kazimierz Zaleski z racji nawiedzenia Obrazu Matki Boskiej Jasnogórskiej w 2010 r.

Każdego roku w rocznicę śmierci św. Jana Pawła II parafianie wraz w kapłanami udają się pod tablicę upamiętniającą liturgię celebrowaną przez Ojca Świętego na Lublinku w 1987 r., składając kwiaty i zapalając znicze. Duszpasterstwo parafialne oparte jest o tradycyjne grupy. W ramach Liturgicznej Służby Ołtarza działają ministranci, lektorzy i bielanki, widoczne szczególnie w trakcie barwnych procesji Bożego Ciała ulicami osiedla. Działa także Zespół Synodalny Młodzieży, grupa różańcowa Rycerstwa Niepokalanej i Czcicieli Matki Bożej, grupa różańcowa Rady Parafialnej i Grupa Synodalna.

2021-05-11 13:40

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Łódką do kościoła

Niedziela toruńska 20/2021, str. VI

[ TEMATY ]

prezentacja parafii

Archiwum Małgorzaty Lewandowskiej

Najmłodsze pokolenie mieszkańców Elgiszewa pod okiem św. Józefa

Najmłodsze pokolenie mieszkańców Elgiszewa pod okiem św. Józefa

Święty Józef był człowiekiem, który nie lękał się ekstremalnych sytuacji. Nic dziwnego, że patronuje kościołowi w Elgiszewie – filii parafii św. Bartłomieja w Chełmoniu.

Miłośnicy spływów kajakowych Drwęcą kojarzą tę miejscowość, jednak wodne przeprawy są tu niejako tradycją. Na archiwalnych zdjęciach możemy zobaczyć, jak mieszkańcy Elgiszewa przeprawiają się do kościoła łódkami.
CZYTAJ DALEJ

Kard. Ryś o sprawie wyrzucenia krzyża do kosza: takich rzeczy robić nie wolno

2026-01-09 14:36

[ TEMATY ]

Kard. Grzegorz Ryś

do kosza

wyrzucenie krzyża

Biuro Prasowe Archidiecezji Krakowskiej

Kard. Grzegorz Ryś

Kard. Grzegorz Ryś

Takich rzeczy robić nie wolno; nigdy i w odniesieniu do nikogo - powiedział w piątek przewodniczący Komitetu KEP ds. Dialogu z Judaizmem kard. Grzegorz Ryś, odnosząc się do wydarzeń w szkole w Kielnie, w której nauczycielka miała zdjąć krzyż ze ściany i wyrzucić go do kosza na śmieci.

Według mediów ogólnopolskich i lokalnych do zdarzenia miało dojść 15 grudnia 2025 r. podczas lekcji języka angielskiego. Nauczycielka miała zażądać od uczniów zdjęcia krzyża z sali lekcyjnej, a gdy młodzież odmówiła, samodzielnie zdjęła krzyż i wyrzuciła go do kosza na śmieci.
CZYTAJ DALEJ

Wspólnota Dwunastu niesie w sobie tajemnicę wolności

2026-01-09 19:33

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję