Drzeworyt Albrechta Dürera Zmartwychwstanie należy do cyklu Wielka Pasja, liczącego 12 wielkoformatowych rycin graficznych obrazujących Mękę Pańską. Artysta pracował nad nimi w latach 1497-1511.
W XV-wiecznej niemieckiej sztuce sakralnej obrazy pasyjne odgrywały szczególną rolę. Tworzono rzeźbione i malowane poliptyki ze scenami Męki Pańskiej, obrazy tablicowe z Ukrzyżowaniem, powstawały ryciny graficzne, powielane dzięki rozwojowi techniki druku. W grafice Dürera, najwybitniejszego artysty niemieckiego tego czasu, temat Cierpienia Chrystusa należał do najważniejszych. Poza Wielką Pasją artysta wykonał Małą Pasję, Pasję miedziorytniczą, Zieloną Pasję (cykl rysunków).
Pomóż w rozwoju naszego portalu
Wielka Pasja była pierwszym cyklem pasyjnym Dürera. Artysta nawiązał do XV-wiecznych pasyjnych rycin Martina Schongauera, zmienił jednak technikę. Dawniej Pasję ukazywano w odbitkach miedziorytniczych. Dürer swoich 12 obrazów wykonał w technice drzeworytu. Przedstawienia Wielkiej Pasji funkcjonują dziś jako autonomiczne dzieła sztuki, jednak zostały zaprojektowane wraz z należącymi do nich łacińskimi tekstami i wydane w formie książek.
W Wielkiej Pasji głęboka religijność Dürera znalazła najpełniejszy wyraz artystyczny. Przejmujące, dynamiczne sceny o dużym ładunku ekspresji oddziaływały silnie na psychikę ludzką. W Zmartwychwstaniu monumentalne postacie są ułożone swobodnie i naturalnie, ze znawstwem anatomii i proporcji. Twarze mają indywidualne rysy. Godne uwagi są nowatorskie skróty perspektywiczne. Jest to już sztuka renesansu.
Sceny pasyjne Dürera weszły do kanonu przedstawień w sztuce.
