W 1971 r. sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki napisał, że 20 lat, które przeżył w kapłaństwie, były okresem dojrzewania i gromadzenia charyzmatów. Dostrzegał ich ogrom, wielkie obdarowanie ze strony Boga, który wyciągnął go z celi skazańca i uczynił swoim apostołem. Wiedział, że przyszedł czas oddawania tych wszystkich darów Kościołowi. „One nie mogą być zmarnowane! Muszę błagać teraz jeszcze o jeden charyzmat, o «charyzmat ognia», który by zapalił przygotowany już stos!”. Ogień ten zapłonął w ruchu oazowym, który wycisnął trwałe piętno na stylu duszpasterskim polskiego Kościoła.

Inspiracją tego ogromnego dzieła odnowy była wizyta ks. Blachnickiego w Niepokalanowie, gdzie spędził prawie rok, studiując teksty o. Maksymiliana Kolbego. Pod koniec pobytu zapisał w dzienniku: „Jestem Niepokalanej niezmiernie wdzięczny za wielką łaskę, jaką tu, w Niepokalanowie, otrzymałem. Uważam, że największa łaska, jaką w życiu otrzymałem, to chrzest święty, powołanie do dziecięctwa Bożego. Druga łaska to poznanie Niepokalanej i oddanie się Jej”.

Większość twórczych inicjatyw w polskim Kościele rozpoczynała się od całkowitego oddania się Niepokalanej. Tak było w przypadku o. Maksymiliana, kard. Stefana Wyszyńskiego, młodego Karola Wojtyły czy wreszcie ks. Franciszka Blachnickiego. W którymś momencie swojego życia odkryli oni nabożeństwo do Matki Bożej zaproponowane przez św. Ludwika Marię Grignion de Montfort. I choć każdy z nich w zupełnie inny sposób realizował w swoim kapłańskim życiu ideę oddania Maryi, to nie ulega wątpliwości, że dla każdego z nich sam moment oddania był chwilą rozpalenia na nowo charyzmatu danego im od Boga.

Taki właśnie cel przyświeca organizatorom rekolekcji „Oddanie33 dla kapłanów”. Zazwyczaj księża nie mają czasu na rekolekcje w Wielkim Poście, jeśli jednak spojrzymy na dynamikę wydarzeń paschalnych, to zobaczymy, że Jezus przygotowywał swoich uczniów nie tylko przed Paschą, ale i po tym wydarzeniu. Okres od Zmartwychwstania do Zesłania Ducha Świętego jest szczególnym czasem formowania uczniów i przygotowania ich na przyjęcie darów Ducha Świętego. Dlatego rekolekcje rozpoczną się w niedzielę Zmartwychwstania – 4 kwietnia i będą trwały do 7 maja, kiedy to we wspomnienie Matki Bożej Łaskawej uczestnicy dokonają osobistego zawierzenia Niepokalanej całego swojego życia i posługi.

Celem jest nie tylko osobista świętość kapłana oraz rozbudzenie danych mu charyzmatów, ale również odnowienie eucharystyczne całych parafii. Kapłan, który oddaje się Maryi, pociąga za sobą parafię, która przechodząc tę samą drogę oddania, powraca do Chrystusa eucharystycznego. Takie jest doświadczenie wielu parafii w Polsce.

Schemat rekolekcji to – krótkie wprowadzenie przygotowane przez jednego z kapłanów oraz teksty przeznaczone do indywidualnej medytacji. Wprowadzenia w dany dzień dokonują: bp Andrzej Przybylski, ks. Marcin Modrzyński i wyżej podpisany. Teksty do indywidualnej medytacji opierają się na kilku źródłach: listach Jana Pawła II do kapłanów, rozważaniach papieża Benedykta XVI, refleksjach sługi Bożego o. Jacka Woronieckiego oraz dzienniku duchowym oblata benedyktyńskiego pt. In Sinu Jesu.

Organizatorem rekolekcji jest Fundacja Tota Tua. Wsparciem duchowym dla kapłanów będą 33 sprawowane codziennie Msze św. w intencji: „o rozpalenie na nowo charyzmatu Bożego dla wszystkich kapłanów, a szczególnie za kapłanów uczestniczących w 33-dniowych rekolekcjach kapłańskich”.

Wszystkie informacje o rekolekcjach można znaleźć na stronie: www.oddanie33.pl , w zakładce: „Dla kapłanów”.