Reklama

Niedziela Kielecka

Kaplica Mistrza Wincentego

W 798. rocznicę śmierci bł. Wincentego Kadłubka – humanisty i biskupa, który został cysterskim mnichem, dedykowaną mu kaplicę, po renowacji, poświęcił metropolita krakowski abp Marek Jędraszewski.

Niedziela kielecka 13/2021, str. VI

TD

Abp M. Jędraszewski w kaplicy bł. Wincentego

Abp M. Jędraszewski w kaplicy bł. Wincentego

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Doniosła uroczystość zgromadziła czcicieli Mistrza Wincentego – władze wojewódzkie, samorządowe, a Mszę św. koncelebrowali wraz z metropolitą krakowskim: biskup kielecki Jan Piotrowski, opat jędrzejowski o. Rafał Ścibiorowski oraz opaci cystersi z polskiej kongregacji zakonów, m.in. z Wąchocka, Mogiły, a także duchowni diecezji kieleckiej.

Testimonium

O. Jakub Zawadzki, proboszcz cysterskiej parafii, odczytał tekst testimonium, czyli świadectwo spisane na pamiątkę poświęcenia kaplicy, z opisem prac renowacyjnych oraz przebiegu uroczystości, które umieszczono w urnie z relikwiami bł. Wincentego Kadłubka.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Arcybiskupa Jędraszewskiego – następcę bp. Kadłubka w Krakowie, witał bp Jan Piotrowski. Zauważył, że choć bł. W. Kadłubek to postać ze średniowiecza, jednak wciąż odbiera cześć, bo świętych pamiętamy, ich kult nie przemija, co podkreślał już Jan Paweł II. – Imię tej siły jest miłość, mająca swoje źródło w Bogu – mówił biskup kielecki.

– Bł. Kadłubek zaprosił tę miłość do swojego życia, jako student, biskup, mnich (…). Jest coś szczególnego w takich postaciach, dlatego ludzie święci i błogosławieni są cenniejsi niż arcydzieła ludzkich rąk – powiedział biskup kielecki, zwracając także uwagę na estetyczne walory odnowionego obiektu kultu.   

Reklama

Prace przy zabytkowej kaplicy trwały trzy lata. Ich koszt to blisko 1,5 mln zł. Inwestycja była możliwa dzięki wsparciu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz wielu indywidualnych ofiarodawców. Dla podkreślania walorów kaplicy oraz efektów zrealizowanych prac zamontowane zostało nowe oświetlenie.

Restauracja kaplicy obejmowała m.in. ołtarz główny, tabernakulum oraz 300-letnią trumienkę, w której znajdują się szczątki błogosławionego. Renowacji poddano XVIII-wieczne cenne freski autorstwa krakowskiego artysty Andrzeja Radwańskiego. Prace objęły również cztery kamienne rzeźby aniołów, XVIII-wieczną kamienną posadzkę. Odnowiono m.in. krzyż, świeczniki, wieczną lampę. Renowacja obejmowała także regencyjną kratę oddzielająca nawę kościoła od kaplicy.

Kaplica została wzniesiona przez przeora i późniejszego opata o. Wojciecha Ziemnickiego krótko przed beatyfikacją Wincentego Kadłubka. Do tworzenia jej wystroju zaproszono najlepszych wówczas artystów.

Koszt renowacji zabytkowej kaplicy to 1,5 mln złotych.

Podziel się cytatem

Ojczyzna i wspólnota

Reklama

W homilii metropolita krakowski zwrócił uwagę na wyjątkowość postaci mistrza Wincentego dla historii, kultury, na jego koncepcję wspólnoty narodowej i ojczyzny. – Humanista, intelektualista, jeden z najlepiej wykształconych ludzi w Polsce, po prestiżowych studiach – tak określał postać patrona Jędrzejowa. – Gdy Bóg go wezwał, zrezygnował z najważniejszych urzędów kościelnych i państwowych, przyszedł tutaj i rozpoczął życie jako prosty mnich w klasztorze – mówił abp Jędraszewski. – Jego Kronika Polska stała się jednym z najważniejszych arcydzieł myśli politycznej i kultury polskiej – dodał. Zwrócił także m.in. uwagę na jego definicję tożsamości, budującą jedność między pokoleniami Polaków: „tożsamość jest matką wspólnoty”. Przypomniał, iż bł. Kadłubek dał podwaliny pod pojęcie Polski jako wspólnoty Polaków, pod rozumienie ojczyzny jako „bytu idealnego i ziemskiego”, a Kronika Polska to wykładnia tego, czym jest polskość, cnota obywatelska, odpowiedzialność.

Metropolicie krakowskiemu dziękował o. opat Rafał Ścibiorowski; za ukazanie na nowo piękna idei Ojczyzny jako matki, wartości, którymi żyje i które ma w sobie pielęgnować. – Dzięki temu będziemy nieść ze sobą przesłanie wieków i Mistrza Wincentego, które nie straciły na wartości, korzeni, na których budujemy naszą tożsamość – podkreślił opat.

Otwarta została wystawa prezentująca przebieg prac renowacyjnych oraz odbyła się promocja drugiego tomu książki Artura Lisa Homo literatus.

2021-03-23 19:41

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Bp Kiciński: Jeśli człowiek postawi siebie w miejsce Boga, wtedy nikną wszelkie bariery człowieczeństwa

2026-09-17 11:25

ks. Łukasz Romańczuk

Biskup Jacek Kiciński CMF

Biskup Jacek Kiciński CMF

17 września, w rocznicę zdradzieckiej napaści Związku Radzieckiego na Polskę, obchodzimy Światowy Dzień Sybiraka. Wrocławskie uroczystości rozpoczęły się od Eucharystii w parafii św. Bonifacego, której przewodniczył bp Jacek Kiciński CMF.

Biskup pomocniczy Archidiecezji Wrocławskiej homilię rozpoczął od słów Jezusa Chrystusa: “Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię”. - Słowa te, w sposób szczególny Bóg kieruje do każdego z nas. [...] Musiało upłynąć wiele lat, aby takie święto w historii Polski mogło być odnotowane święto - Światowy Dzień Sybiraka. Musiało upłynąć wiele lat, aby można było mówić o napaści radzieckiej na Polskę, o zbrodniach sowieckich na Polakach, o wywózkach na Syberię oraz o nieludzkich warunkach życia naszych braci i sióstr na nieludzkiej ziemi - mówił bp Jacek, dodając: - To dzisiejsze święto państwowe nie jest świętem radosnym, ale jest to święto, które jest okazją do wielkiej zadumy i refleksji. To dzień, który ma na nowo nam uświadomić, do czego może prowadzić ludzka pycha. Bo jeśli człowiek postawi siebie w miejsce Boga, wtedy nikną wszelkie bariery człowieczeństwa. Dlatego człowiek człowiekowi jest w stanie zgotować taki los, że przekracza ludzką wyobraźnie. Nienawiść do człowieka prowadzi do nienawiści ludzkiego życia. To przerażający widok.
CZYTAJ DALEJ

Szlak cierpienia Nazaretanek po agresji sowieckiej na Polskę

2026-09-17 18:46

[ TEMATY ]

nazaretanki

deportacje

Związek Sowiecki

@Vatican Media/©Suore della Sacra Famiglia di Nazareth

Od agresji Związku Sowieckiego na Polskę rozpoczął się szlak cierpienia sióstr Nazaretanek na wschodnich terenach Rzeczpospolitej

Od agresji Związku Sowieckiego na Polskę rozpoczął się szlak cierpienia sióstr Nazaretanek na wschodnich terenach Rzeczpospolitej

W 87. rocznicę agresji Związku Sowieckiego na Polskę przypominamy losy nazaretanek z ziem zajętych przez Armię Czerwoną. Po 17 września 1939 roku siostry traciły szkoły, internaty i domy zakonne. Dwadzieścia dziewięć sióstr i kandydatek deportowano z Wilna w głąb ZSRR. Te, które pozostały, pracowały w świeckich ubraniach, chroniły kościoły i potajemnie przyjmowały nowe kandydatki. Sowieckie państwo przez kilkadziesiąt lat próbowało usunąć zgromadzenie ze Wschodu. Bezskutecznie.

Obecność nazaretanek w miastach, które po 1918 roku znalazły się we wschodnich województwach Rzeczypospolitej, rozpoczęła się jeszcze pod zaborami. Dom we Lwowie powstał w 1892 roku. Kolejne placówki otwierano w Wilnie, Grodnie, Stryju, Nowogródku i Równem. Siostry prowadziły szkoły, internaty, katechezę oraz działalność charytatywną.
CZYTAJ DALEJ

Stu lecie salezjanów w Lutomiersku

2026-09-20 08:01

[ TEMATY ]

archidiecezja łódzka

Archiwum parafii

Klasztor salezjanów w Lutomiersku. Po wojnie i dziś.

Klasztor salezjanów w Lutomiersku. Po wojnie i dziś.

– To zmieniło charakter tego miejsca, ale i także tchnęło ducha w to miejsce – mówi ks. dr hab. Kazimierz Dąbrowski, dyrektor Salezjańskich Szkół Muzycznych w Lutomiersku. W 2026 roku mija sto lat od chwili, gdy salezjanie rozpoczęli tu swoją działalność w Lutomiersku. Przez ten czas klasztor i posługujący tu kapłani doświadczyli wojny, okupacji, powojennych szykan władz komunistycznych i pożaru. Dziś miejsce, które nieraz musiało zaczynać od nowa, żyje modlitwą, muzyką i szkolną pracą z młodzieżą.

Historia Lutomierska jest jednak znacznie starsza. W XVII wieku nad Ner przybyli franciszkanie reformaci. Przez kolejne stulecia służyli mieszkańcom, a w czasach zaborów angażowali się także w sprawy narodowe. Represje po powstaniu doprowadziły do kasaty klasztoru. W 1900 roku zmarł ostatni zakonnik, a życie religijne w klasztorze zaczęło wygasać. Do kolejnego przełomu doszło podczas I wojny światowej. Jesienią 1914 roku niemiecki ostrzał obrócił klasztor w ruinę. Po wojnie planowano postawić na jego miejscu niewielką kapliczkę. Mieszkańcy i duchowieństwo nie pozwolili jednak, by historia tego miejsca dobiegła końca. Powstał komitet odbudowy klasztoru, dzięki któremu w 1925 roku konsekrowano odnowioną świątynię.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję