Wystawę można oglądać w siedzibie muzeum na Zamku Tarnowskich w Dzikowie. Jej zorganizowanie było marzeniem dyrektora placówki Tadeusza Zycha.

– Rafał Olbiński jest marką samą w sobie. Jeden z najsłynniejszych i jeden z niewielu polskich malarzy, którzy zrobili ogromną międzynarodową karierę – mówił Tadeusz Zych.

Na wystawie odwiedzający mogą podziwiać prace artysty, które powstały na przestrzeni wielu lat i pochodzą z różnych kolekcji. Jak zaznaczał dyrektor muzeum, niektóre z nich publicznie prezentowane będą po raz pierwszy. Dzieła Rafała Olbińskiego przeniknięte są poetyką, różnymi metaforami. To opowieści o marzeniach i snach, do których czasami człowiek nie chce się przyznawać, bo są to pragnienia miłości, piękna, szczęścia. Artysta nie stroni także od komentarzy odnoszących się do rzeczywistości, czasami z nutą ironii.

Na podstawie wielu jego prac powstały również plakaty dla wielu najsłynniejszych scen teatralnych i operowych na świecie, m.in. dla: New York City Opera, Utah Opera, Pacific Opera San Francisco, Philadelphia Opera, a także Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w Warszawie. Artysta namalował szereg obrazów do najsłynniejszych przedstawień, m.in. do: „Don Giovanniego”, „Króla Leara”, „Króla Ubu”, „Skąpca” czy ilustrujące „Piekło” z „Boskiej Komedii” Dantego Alighieri.

Trzeba zauważyć, że dzięki nim zyskał również międzynarodową sławę oraz liczne nagrody. Pierwszą z nich zdobył już w 1976 r. w konkursie Instytutu Praw Człowieka w Strasburgu. Kolejną ważną nagrodą przyznano mu w Paryżu 1994 r. Był tzw. Międzynarodowy Oskar za plakat w konkursie „Prix Savignac”. W kolejnym roku jego projekt został nagrodzony pierwszą nagrodą w konkursie „New York City Capital of the World”, który miał promować Nowy Jork jako stolicę świata.

Artysta Rafał Olbiński urodził się w Kielcach w 1943 r. Na Politechnice Warszawskiej ukończył studia na kierunku architektura. Jak sam mówi, nigdy nie studiował malarstwa, a grafiką i plakatem zainteresował się już w trakcie studiów na politechnice. Po uzyskaniu dyplomu związał się z pismem „Jazz Forum”, w którym był redaktorem graficznym. W roku 1981 wyjechał do Paryża, co zdecydowało o rozwoju jego kariery artystycznej. Wprowadzony stan wojenny uniemożliwił mu powrót do Ojczyzny. W kolejnym roku z Paryża przeniósł się do Nowego Jorku, gdzie rozpoczął współpracę z największymi i najbardziej znanymi amerykańskimi gazetami: „The New York Times”, „New Yorker”, „Newsweek”, „Time”. W późniejszym czasie współpracował także m.in. z „Der Spiegel”. Stał się artystą rozpoznawalnym na całym świecie.

Jego twórczość nawiązuje do tradycji. Z jednej strony do znanej w świecie polskiej szkoły plakatu, natomiast z drugiej do surrealizmu, który można nazwać surrealizmem Olbińskiego, bo wyróżnia go na tle innych artystów tworzących w tym samym stylu. Jak powiedział Tadeusz Zych: – To, co mnie najbardziej zachwyca w jego pracach, to umiejętność pokazania za pomocą obrazu problemu dotyczącego tak człowieka współczesnego, jak i społeczeństwa. Wystawa będzie udostępniona zwiedzającym do końca marca. Następnie trafi do Muzeum Narodowego w Kielcach. Jest to bowiem rodzinne miasto Rafała Olbińskiego.