Jak rozpoznać głos Boga? Jakie jest moje powołanie? Z propozycją pomocy w odnalezieniu odpowiedzi na najważniejsze pytania przychodzi Centrum Duszpasterstwa Młodzieży.
W Roku św. Józefa młodzi gromadzący się przy parafii św. Józefa w Lublinie zapraszają swoich rówieśników na serię spotkań pt. Sen o pięknym życiu, podczas których poprzez rozmowę z zaproszonymi gośćmi i modlitwę zespół CDM będzie towarzyszył młodym w rozeznawaniu życiowej drogi. Spotkania odbywają się w kościele św. Józefa na LSM-ach w każdy 1. czwartek miesiąca. Pierwsze miało miejsce 4 lutego i było poświęcone miłości i zakochaniu. Uczestniczyli w nim m.in. psycholog Daria Stawarz, biblista ks. Krzysztof Napora oraz zakochana para Aneta i Szymon. W czasie półgodzinnej rozmowy poruszono tematy związane z poznawaniem siebie i odkrywaniem Boga, który jest źródłem doskonałej miłości, uzdalniającej nas do kochania.
Projekt
Reklama
Impulsem do powstania serii spotkań było ogłoszenie przez papieża Franciszka Roku św. Józefa. Opiekun Świętej Rodziny jest inspiracją i patronem wydarzenia. – Pomysłodawcą jest Centrum Duszpasterstwa Młodzieży, które w Roku św. Józefa chciało coś zrobić dla młodych. Wiemy, że św. Józef był młody, gdy Bóg mu się objawił i mówił do niego w snach. Stwierdziliśmy, że też chcemy powiedzieć o tym, w jaki sposób Bóg chce się objawiać ludziom dzisiaj. Stąd pomysł na projekt Sen o pięknym życiu – wyjaśnia ks. Damian Szewczyk, archidiecezjalny duszpasterz młodzieży. Projekt tworzy zespół, w skład którego wchodzą kapłani ks. Damian Szewczyk i ks. Łukasz Grzejda, zakonnice s. Sylwia i s. Marta oraz student Wiktor, który odpowiada za część techniczną.
Projekt ma charakter duszpasterstwa powołaniowego i pragnie obalić mit, jakoby powołanie oznaczało tylko kapłaństwo lub zakon. – Powołanie jest nie tylko do życia kapłańskiego i zakonnego, ale również do małżeństwa i rodziny – podkreśla ks. Szewczyk. W ramach wydarzeń zaplanowanych na cały rok będą odbywały się spotkania z osobami życia konsekrowanego, audycje i wywiady z siostrami i braćmi, którzy opowiedzą o tym, w jaki sposób odkryli swoje powołanie, jakie przeżywali rozterki, dlaczego wybrali akurat takie zgromadzenie. Nie zabraknie modlitwy o powołania do kapłaństwa i życia zakonnego.
– W wyborze drogi życia, w rozpoznaniu powołania, chcemy towarzyszyć młodym. Właśnie na „towarzyszenie” zwrócił uwagę papież Franciszek i my podążamy tą drogą – mówi duszpasterz młodzieży. Jak podkreśla, powołanie wiąże się także z wyborem drogi małżeństwa i rodziny, dlatego spotkania poświęcone będą również tej tematyce, ze świadectwem małżonków i wypowiedziami ekspertów. Ze względu na pandemię część wywiadów zostanie nagrana w studiu CDM.
Rok św. Józefa jest dobrym czasem na rozeznawanie powołania.
Podziel się cytatem
Modlitwa
Rozeznawanie powołania odbywa się w relacji z Panem Bogiem, stąd w czasie spotkania nie może zabraknąć modlitwy. Na drugą część comiesięcznego spotkania składa się adoracja Najświętszego Sakramentu i modlitwa wspólnotowa. – Oprócz tego, że mówimy o powołaniach, chcemy się też za te powołania modlić. Józef słuchał Boga, i my Go słuchamy. Nasze powołanie to nie jest nasz plan na życie, ale Boży plan. Jestem powołany, to znaczy odpowiadam na to, co mi Bóg daje. Stąd podstawową kwestią jest dla nas modlitwa, którą będą przygotowywały siostry franciszkanki – wyjaśnia ks. Damian Szewczyk. Dodatkowo w ramach projektu Sen o pięknym życiu w każdy czwartek w siedzibie Centrum Duszpasterstwa Młodzieży jest możliwość osobistej rozmowy na temat rozeznania powołania.
Kolejne spotkanie zaplanowane jest na 4 marca (początek o godz. 19.00). Można w nim wziąć udział osobiście lub poprzez transmisje w mediach społecznościowych.
Dziedzictwo, jakie pozostawił nam św. Jan Paweł II, stało się inspiracją do tworzenia wielu dzieł, które mają na trwałe przypominać o przesłaniu i orędziu, które zawarte było w nauczaniu papieża Polaka. Jednym z tych dziejowych pomników jest wzrastające na szczecińskim Warszewie Centrum Duszpasterskie wraz ze świątynią św. Jana Pawła II.
Budowy podjął się proboszcz parafii św. Antoniego ks. kan. Wiesław Kruczyński. Blisko rok temu w rozmowie z ks. Wiesławem przybliżyliśmy ideę budowy oraz wykonane prace. Niedawno odprawiono we wnętrzu świątyni Pasterkę i dokonano poświęcenia murów kościoła.
Kościół katolicki wspomina dziś św. Katarzynę ze Sieny (1347-80), mistyczkę i stygmatyczkę, doktora Kościoła i patronkę Europy. Choć była niepiśmienna, utrzymywała kontakty z najwybitniejszymi ludźmi swojej epoki. Przyczyniła się znacząco do odnowy moralnej XIV-wiecznej Europy i odbudowania autorytetu Kościoła.
Katarzyna Benincasa urodziła się w 1347 r. w Sienie jako najmłodsze, 24. dziecko w pobożnej, średnio zamożnej rodzinie farbiarza. Była ulubienicą rodziny, a równocześnie od najmłodszych lat prowadziła bardzo świątobliwe życie, pełne umartwień i wyrzeczeń. Gdy miała 12 lat doszło do ostrego konfliktu między Katarzyną a jej matką. Matka chciała ją dobrze wydać za mąż, podczas gdy Katarzyna marzyła o życiu zakonnym. Obcięła nawet włosy i próbowała założyć pustelnię we własnym domu. W efekcie popadła w niełaskę rodziny i odtąd była traktowana jak służąca. Do zakonu nie udało jej się wstąpić, ale mając 16 lat została tercjarką dominikańską przyjmując regułę tzw. Zakonu Pokutniczego. Wkrótce zasłynęła tam ze szczególnych umartwień, a zarazem radosnego usługiwania najuboższym i chorym. Wcześnie też zaczęła doznawać objawień i ekstaz, co zresztą, co zresztą sprawiło, że otoczenie patrzyło na nią podejrzliwie.
W 1367 r. w czasie nocnej modlitwy doznała mistycznych zaślubin z Chrystusem, a na jej palcu w niewyjaśniony sposób pojawiła się obrączka. Od tego czasu święta stała się wysłanniczką Chrystusa, w którego imieniu przemawiała i korespondowała z najwybitniejszymi osobistościami ówczesnej Europy, łącznie z najwyższymi przedstawicielami Kościoła - papieżami i biskupami.
W samej Sienie skupiła wokół siebie elitę miasta, dla wielu osób stała się mistrzynią życia duchowego. Spowodowało to jednak szereg podejrzeń i oskarżeń, oskarżono ją nawet o czary i konszachty z diabłem. Na podstawie tych oskarżeń w 1374 r. wytoczono jej proces. Po starannym zbadaniu sprawy sąd inkwizycyjny uwolnił Katarzynę od wszelkich podejrzeń.
Św. Katarzyna odznaczała się szczególnym nabożeństwem do Bożej Opatrzności i do Męki Chrystusa. 1 kwietnia 1375 r. otrzymała stygmaty - na jej ciele pojawiły się rany w tych miejscach, gdzie miał je ukrzyżowany Jezus.
Jednym z najboleśniejszych doświadczeń dla Katarzyny była awiniońska niewola papieży, dlatego też usilnie zabiegała o ich ostateczny powrót do Rzymu. W tej sprawie osobiście udała się do Awinionu. W znacznym stopniu to właśnie dzięki jej staraniom Następca św. Piotra powrócił do Stolicy Apostolskiej.
Kanonizacji wielkiej mistyczki dokonał w 1461 r. Pius II. Od 1866 r. jest drugą, obok św. Franciszka z Asyżu, patronką Włoch, a 4 października 1970 r. Paweł VI ogłosił ją, jako drugą kobietę (po św. Teresie z Avili) doktorem Kościoła. W dniu rozpoczęcia Synodu Biskupów Europy 1 października 1999 r. Jan Paweł II ogłosił ją wraz ze św. Brygidą Szwedzką i św. Edytą Stein współpatronkami Europy. Do tego czasu patronami byli tylko święci mężczyźni: św. Benedykt oraz święci Cyryl i Metody.
Papież Benedykt XVI 24 listopada 2010 r. poświęcił jej specjalną katechezę w ramach cyklu o wielkich kobietach w Kościele średniowiecznym. Podkreślił w niej m.in. iż św. Katarzyna ze Sieny, „w miarę jak rozpowszechniała się sława jej świętości, stała się główną postacią intensywnej działalności poradnictwa duchowego w odniesieniu do każdej kategorii osób: arystokracji i polityków, artystów i prostych ludzi, osób konsekrowanych, duchownych, łącznie z papieżem Grzegorzem IX, który w owym czasie rezydował w Awinionie i którego Katarzyna namawiała energicznie i skutecznie by powrócił do Rzymu”. „Dużo podróżowała – mówił papież - aby zachęcać do wewnętrznej reformy Kościoła i by krzewić pokój między państwami”, dlatego Jan Paweł II ogłosił ją współpatronką Europy.
Parafię Wniebowzięcia NMP w Lwówku Śląskim odwiedziło małżeństwo Donata i Maciej Maliszakowie działający w organizacji non profit Open Doors.
Od 1955 roku wspiera ona prześladowanych chrześcijan w ponad 70 krajach świata. Ma także swoją siedzibę w Polsce. Impulsem do odwiedzin było zdjęcie grobu Pańskiego w kościele parafialnym, którego aranżacja przypomniała prawdę o tym, że prześladowanie Jezusa i Jego uczniów trwa także w naszych czasach.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
