Reklama

Kościół nad Odrą i Bałtykiem

Odłączeni

O życiu bez telewizora z Ewą i Marcinem Szlendakami rozmawia Adam Szewczyk.

Niedziela szczecińsko-kamieńska 6/2021, str. IV

[ TEMATY ]

wywiad

życie

Adam Szewczyk

Rodzina Ewy i Marcina Szlendaków

Rodzina Ewy i Marcina Szlendaków
Dodaj nasz portal do preferowanych źródeł Google
Artykuły z niedziela.pl będą pojawiać się częściej w Twoich wynikach wyszukiwania

Adam Szewczyk: Co spowodowało, że pozbyliście się telewizora ze swego domu?


Marcin Szlendak: W trakcie rekolekcji formacyjnych Domowego Kościoła ksiądz prowadzący podczas jednej z katechez, które dotyczyły zniewolenia, uświadomił nam, jak mało czasu poświęcamy Panu Bogu. Podsumowaniem tego wykładu było zadanie dla małżonków. Mieliśmy wypisać, ile czasu w ciągu dnia zajmują nam obowiązki, rodzina, hobby, przyjemności, a ile przeznaczamy dla Pana Boga, po czym zastanowić się, czy możemy poświęcić coś z naszych czynności, by zyskać więcej czasu dla Boga. Rozpisałem w miarę dokładnie, ile czasu i na jakie czynności poświęcam, i z przerażeniem stwierdziłem, że prócz pracy zawodowej, najdłużej przesiaduję przed telewizorem – nawet do 8 godzin na dobę, a na modlitwę przeznaczam zaledwie 15 min. Przeanalizowaliśmy z Ewą te wyniki i podjęliśmy decyzję o pozbyciu się telewizora, a po powrocie z rekolekcji pożegnaliśmy szklany ekran definitywnie.
Ewa Szlendak: Gdy Marcin oznajmił, że pierwszą rzeczą, którą zrobimy po powrocie z rekolekcji, będzie pozbycie się tego sprzętu, poczułam, że kamień spadł mi z serca. Odczułam wielką ulgę i radość.

Czy trudno było się przyzwyczaić do jego braku?

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama


Ewa: Zdecydowanie nie. Od tamtej pory minęło 9 lat, a na miejscu po telewizorze co roku, w grudniu, wyrasta szopka bożonarodzeniowa.
Marcin: Nie przypominam sobie, abym odczuwał brak z powodu pozbycia się telewizora, bo od razu bardzo dużo zyskaliśmy. Wieczory zaczęliśmy spędzać na wspólnych rozmowach, zawitała do nas na stałe wspólna rodzinna modlitwa, zacząłem coraz częściej rozmawiać z Jezusem w modlitwie osobistej. Mieliśmy w końcu czas na uczestnictwo w adwentowych Roratach. Dawniej programy telewizyjne były ważniejsze.

Czy decyzja o eliminacji telewizora z przestrzeni życia Waszej rodziny jest nieodwracalna?


Ewa: Chciałabym, by tak było.
Marcin: Nie zastanawiałem się nad tym, ale gdy widzę, ile zyskaliśmy, uważam, że tak.

Jak na to reagują Wasi bliscy, znajomi?


Ewa: Do tej pory przyjmują to z niedowierzaniem. Wydaje mi się, że to strach przed utratą tego „wypełniacza czasu” powoduje takie reakcje.
Marcin: Raczej negatywnie. Niektórzy śmieją się z nas, inni patrzą z politowaniem, a jeszcze inni nas krytykują. Głosy akceptacji są słabo słyszalne.

Jak zachęcilibyście innych do podjęcia takiej decyzji?


Ewa: W wielu domach dzień zaczyna się od włączenia telewizora. Śniadanie, obiad, odpoczynek, spotkanie rodzinne, wszystko przy włączonym telewizorze. To tzw. okno na świat zasłania i wypełnia nasze życie, w którym wiemy niby wszystko, a nie znamy siebie. Może czas wreszcie odkryć własną żonę, dzieci, rodzinę?
Marcin: Myślę, że dzisiaj wręcz karmimy się wiadomościami, filmami czy programami, które zmieniają nasze postawy i wyznaczają nam role często sprzeczne z naszym światopoglądem. Zewsząd jesteśmy bombardowani złymi emocjami, które wzbudzają agresję i wywołują brak akceptacji inności. Sądzę, że gdybyśmy choć o połowę zmniejszyli porcję serwowanego dziennie przekazu medialnego, mielibyśmy czas i możliwość przeanalizowania, czy nasze postawy są tak naprawdę naszymi, czy też narzuconymi przez wszędobylskie media. Eliminacja telewizora zmniejszyła tę niekorzystną dawkę emocji w mojej rodzinie i dała więcej czasu na myślenie i analizowanie, czy treści, które do nas docierają, nie są czasem zwykłą manipulacją. Gdy poświęcam czas dla Pana Boga (marnowany kiedyś przed telewizorem) i czytam Pismo Święte, zauważam, że jestem bardziej otwarty na innych niż dawniej, gdy wszystkich uważałem za potencjalne zagrożenie.

2021-02-03 10:04

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Oceń: +2 0 dodaj do źródeł Google

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Adoptuj życie

Niedziela Plus 16/2024, str. IV

[ TEMATY ]

życie

MFS/Niedziela

Za dar wspólnej modlitwy podziękowała rodzina Łyszczarzów

Za dar wspólnej modlitwy podziękowała rodzina Łyszczarzów

Prawo do życia nie jest tylko kwestią światopoglądu, nie jest tylko prawem religii, ale jest prawem człowieka, jest prawem najbardziej podstawowym – przekonywał bp Andrzej Jeż.

W uroczystość Zwiastowania Pańskiego ordynariusz diecezji tarnowskiej przewodniczył centralnej uroczystości Dnia Świętości Życia w sanktuarium Matki Bożej w Okulicach.
CZYTAJ DALEJ

Ruch Czystych Serc: Między lękiem a zaufaniem

2026-11-16 11:34

[ TEMATY ]

Ruch Czystych Serc

archidiecezja łódzka

Joanna Popławska

Jak zaufać Bogu, kiedy życie stawia przed człowiekiem trudne wyzwania? Czy wiara może pomóc przezwyciężyć strach i pozostać wiernym swoim wartościom? Odpowiedzi na te pytania poszukiwali uczestnicy V Ogólnopolskiego Spotkania Ruchu Czystych Serc, które 14 listopada odbyło się w parafii Najświętszego Imienia Jezus w Łodzi pod hasłem „Zaufanie na pierwszym planie”.

Wydarzenie zgromadziło młodych ludzi pragnących pogłębić swoją relację z Bogiem i odkrywać, czym jest prawdziwe zaufanie. Ogólnopolskie spotkania organizowane są w Łodzi od pięciu lat z inicjatywy lokalnej wspólnoty Ruchu Czystych Serc, w pobliżu liturgicznego wspomnienia bł. Karoliny Kózkówny, patronki ruchu. Jak wyjaśnia Ewelina Brożyńska, główna animatorka łódzkiej wspólnoty, każda edycja poświęcona jest innej cnocie, którą młodzi odkrywają, inspirując się życiem błogosławionej. W poprzednich latach rozmawiano o czystości, świętości, służbie Bogu i wdzięczności. Tym razem w centrum znalazło się zaufanie. – Dla mnie osobiście temat zaufania mocno wybrzmiał podczas rekolekcji. Zrozumiałam wtedy, jak ważne jest powierzenie swojego życia Panu Bogu – podkreśla animatorka.
CZYTAJ DALEJ

Niezwykły koncert stał się modlitwą

2026-11-16 23:31

Stanisław Kosowan

Wypełniona po brzegi Bazylika Mariacka, monumentalna muzyka Johanna Sebastiana Bacha, przejmująca interpretacja Anny Dymnej i niezwykła improwizacja organowa Xavera Varnusa, w której zabrzmiały motywy „Dies irae” oraz polskiego hymnu narodowego.

Dokładnie tydzień po tragedii na Rynku Głównym Kraków zgromadził się na wspólnej modlitwie i muzycznej refleksji. W ten wyjątkowy sposób rozpoczęły się XXI Dni Muzyki Sakralnej, które po raz pierwszy noszą imię św. Jana Pawła II.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję