Od konsekracji kościoła parafialnego Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa w Częstochowie, której dokonał ówczesny metropolita częstochowski abp Stanisław Nowak, minęło 20 lat.
Szalejąca pandemia i uliczne manifestacje sprawiły, że świętowanie okazało się nad wyraz skromne i mniej radosne. Uroczystość została ogołocona ze wszystkich zewnętrznych elementów jubileuszowej fety, jaka zazwyczaj towarzyszy tego typu chwilom. Ale tym bardziej nieliczna reprezentacja parafian mogła się skoncentrować na tym, co najważniejsze – na ofierze Chrystusa i tabernakulum z Najświętszym Sakramentem.
Dar wspólnoty
Mszy św. przewodniczył ks. Andrzej Sobota, pierwszy proboszcz i budowniczy parafialnego kościoła. Na wstępie nawiązał do obecnej sytuacji w Polsce i na świecie.
– Chrystus był i jest zawsze kochany, ale też nienawidzony. Na świecie trwają krwawe prześladowania chrześcijan. Atakowane są kościoły. Podobne próby obserwujemy w Polsce. Dziękujmy Bogu za dar tej świątyni, za dar wspólnoty parafialnej – zachęcał.
– Poza kościołami, poza tabernakulum w kościele nie ma na tym świecie nic najświętszego. Tu jest żywy Bóg, jest wieczna lampka, która się świeci dzień i noc, żeby podkreślić, że Bóg ciągle kocha człowieka miłością cierpliwą, sprawiedliwą i miłosierną. To jest bolesne, że tylu naszych rodaków, ludzi też ochrzczonych podnosi rękę na to, co najświętsze – mówił w homilii do nielicznie zgromadzonych proboszcz ks. Bernard Kozłowski.
Co uratuje świat?
Reklama
Dziękował również Bogu za dar parafialnego kościoła i za wszystkie kościoły na całym świecie oraz prosił Boga o opamiętanie się ludzi, którzy szturmują Jasną Górę. – To nasi rodacy, nie wrogowie, próbują wedrzeć się na to święte miejsce. Nawet hitlerowcy nie mieli odwagi, by zniszczyć Jasną Górę! W dniu jubileuszu nie tylko modlimy się za naszą parafię, ale i za całą naszą ojczyznę. Modlimy się o nawrócenie naszych braci i sióstr, o poszanowanie życia pod sercem matki i osób starszych, aby ci młodzi, popierający aborcję, nie zgotowali swoim rodzicom i dziadkom w najbliższej przyszłości piekła eutanazji. Dzisiaj świat uratuje tylko interwencja Pana Boga, a nie kogoś z ludzi – podkreślił ks. Kozłowski.
Po nabożeństwie zgromadzeni jeszcze przez chwilę trwali na modlitwie, a później rozeszli się do domów dróżkami rozświetlonymi witrażami kościoła Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa.
Parafia Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa powstała w 1991 r. Wydzielono ją z parafii św. Jakuba Apostoła. Pierwsze nabożeństwa odbywały się w przystosowanym do celów sakralnych baraku. Teraz jubileuszowe uroczystości miały miejsce w pięknej murowanej świątyni, która od strony al. Jana Pawła II przybiera kształt kielicha z hostią.
2020-11-10 10:08
Ocena:0-1Podziel się:
Reklama
Wybrane dla Ciebie
Częstochowa: młodzież z Argentyny gościła w „Niedzieli”
Młodzież z Argentyny, z regionu Patagonii przybyła już do Częstochowy, aby wziąć udział w Międzynarodowym Forum Młodych, we Mszy św. pod przewodnictwem papieża Franciszka na Jasnej Górze i w Światowych Dniach Młodzieży w Krakowie. 18 lipca młodzi Argentyńczycy byli gośćmi redakcji Tygodnika Katolickiego „Niedziela”.
Młodzież argentyńska mieszka w tych dniach na terenie parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Częstochowie. W spotkaniu w redakcji towarzyszyli im: ks. Andrzej Sobota, proboszcz parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Częstochowie, ks. Adam Rudnicki, kapłan archidiecezji częstochowskiej pracujący w Argentynie i ks. Juan Jose’ Harmsen z diecezji Alto Valle del Río Negro.
Kto jest patronem leśników? Pewien niemal jestem, że mało kto zna właściwą odpowiedź na to pytanie. Zapewne wymieniano by postaci św. Franciszka, św. Huberta. A tymczasem już od ponad pół wieku patronem tym jest św. Jan Gwalbert, o czym - przekonany jestem, nawet wielu leśników nie wie. Bo czy widział ktoś kiedyś w lesie, czy gdziekolwiek indziej jego figurkę, obraz itd.? Szczerze wątpię.
Urodził się w 995 r. (wg innej wersji w 1000 r.) w arystokratycznej rodzinie we Florencji. Podczas wojny między miastami został zabity jego brat Ugo. Zgodnie z panującym wówczas zwyczajem Jan winien pomścić śmierć brata. I rzeczywiście chwycił za miecz i tropił mordercę. Dopadł go przy gospodzie w Wielki Piątek. Ten jednak błagał go o przebaczenie, żałując swego czynu i zaklinając Jana, by go oszczędził. Rozłożył ręce jak Chrystus na krzyżu. Jan opuścił miecz i powiedział: „Idź w pokoju, gdzie chcesz; niech ci Bóg przebaczy i ja ci przebaczam” (według innej wersji wziął go nawet do swego domu w miejsce zabitego brata). Kiedy modlił się w pobliskim kościółku przemówił do niego Chrystus słowami: „Ponieważ przebaczyłeś swojemu wrogowi, pójdź za Mną”. Mimo protestów rodziny, zwłaszcza swojego ojca, wstąpił do klasztoru benedyktynów. Nie zagrzał tu jednak długo miejsca. Podjął walkę z symonią, co nie spodobało się jego przełożonym. Wystąpił z klasztoru i usunął się na ubocze. Osiadł w lasach w Vallombrosa (Vallis Umbrosae - Cienista Dolina) zbudował tam klasztor i założył zakon, którego członkowie są nazywani wallombrozjanami. Mnisi ci, wierni przesłaniu „ora et labora”, żyli bardzo skromnie, modląc się i sadząc las. Poznawali prawa rządzące życiem lasu, troszczyli się o drzewa, ptaki i zwierzęta leśne. Las dla św. Jana Gwalberta był przebogatą księgą, rozczytywał się w niej, w każdym drzewie, zwierzęciu, ptaku, roślinie widział ukrytą mądrość Boga Stwórcy i Jego dobroć. Jan Gwalbert zmarł 12 lipca 1073 r. w Passigniano pod Florencją. Kanonizowany został w 1193 r. przez papieża Celestyna III, a w 1951 r. ogłoszony przez papieża Piusa XII patronem ludzi lasu. Historia nadała mu także tytuł „bohater przebaczenia” ze względu na wielkie miłosierdzie, jakim się wykazał. Założony przez niego zakon istnieje do dzisiaj. Według jego zasad żyje około 100 zakonników w ośmiu klasztorach we Włoszech, Brazylii oraz Indiach.
Jana Paweł II przypominał postać Jana Gwalberta. W 1987 r. w Dolomitach odprawił Mszę św. dla leśników przed kościółkiem Matki Bożej Śnieżnej. Mówił wówczas: „Jan Gwalbert (...) wraz ze swymi współbraćmi poświęcił się w leśnym zaciszu Apeninów Toskańskich modlitwie i sadzeniu lasów. Oddając się tej pracy, uczniowie św. Jana Gwalberta poznawali prawa rządzące życiem i wzrostem lasu. W czasach, kiedy nie istniała jeszcze żadna norma dotycząca leśnictwa, zakonnicy z Vallombrosa, pracując cierpliwie i wytrwale, odnajdywali właściwe metody pomnażania leśnych bogactw”. Papież Polak wspominał św. Jana także w 1999 r. przy okazji obchodów 1000-lecia urodzin świętego. Mimo to jego postać zdaje się nie być powszechnie znana. Warto to zmienić.
Emerytowany profesor Uniwersytetu Przyrodniczego im. Augusta Cieszkowskiego w Poznaniu, leśnik i autor wspaniałych książek na temat kulturotwórczej roli lasu, Jerzy Wiśniewski, od wielu już lat apeluje i do leśników i do Episkopatu o godne uczczenie tego właściwego patrona ludzi lasu. Solidaryzując się z apelem zacnego profesora przytoczę jego słowa: „Warto by na rozstajach dróg, w rodzimych borach i lasach stawiano nie tylko kapliczki poświęcone patronowi myśliwych, ale także nieznanemu patronowi leśników. Będą to miejsca należnego kultu, a także podziękowania za pracę w lesie, który jest boskim dziełem stworzenia. A kiedy nadejdą ciemne chmury związane z pracą codzienną, reorganizacjami, bezrobociem, będzie można zawsze prosić o pomoc i wsparcie św. Jana Gwalberta, któremu losy leśników nie są obce”.
Plac Papieski w Starym Sączu ponownie wypełnił się śpiewem i modlitwą. Strefa Chwały 2026 została oficjalnie rozpoczęta — uczestników, którzy przyjechali tu z całej Polski, powitał o. Andrzej Bujnowski OP.
To już kolejna edycja rekolekcji, które co roku gromadzą tysiące osób pragnących przeżyć wakacje inaczej — blisko Boga i blisko drugiego człowieka. Od pierwszych chwil czuć tu atmosferę, która wyróżnia Strefę Chwały: radość, otwartość i wspólnotę. Przez najbliższe dni, od 9 do 14 lipca, to miejsce znów staje się przestrzenią relacji i budowania wiary razem z innymi.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
