– Stawajcie się na wzór św. Pawła ludźmi głębokiej, żarliwiej wiary w Syna Bożego, który nas umiłował i samego siebie wydał za nas – powiedział abp Marek Jędraszewski do uczestników XI Pielgrzymki Żywego Różańca Archidiecezji Krakowskiej.
Pielgrzymi, reprezentujący parafialne wspólnoty róż różańcowych, przybyli do krakowskich Łagiewnik w sobotę 26 września. Hasłem pielgrzymki stały się słowa Jana Pawła II: „Różaniec to modlitwa, którą bardzo ukochałem”. Jak podkreślano, wydarzenie wpisuje się w świętowanie stulecia urodzin św. Jana Pawła II. Uwieńczeniem pielgrzymki była Eucharystia, której przewodniczył metropolita krakowski abp Marek Jędraszewski.
Witając zebranych, kustosz sanktuarium Bożego Miłosierdzia, ks. Zbigniew Bielas przypomniał m.in. słowa papieża Polaka wypowiedziane w Ludźmierzu, że przywiązanie do modlitwy różańcowej nigdy nie wygasło w sercach polskich wiernych. I zauważył: – To przywiązanie do różańca nadal trwa i ufamy, że będzie trwało, o czym świadczy wasza tutaj dzisiaj obecność.
– Różaniec pozwala, by w naszym sercu trwały słowa Pana Jezusa. Byśmy nieustannie, rozważając z Matką Najświętszą Chrystusowe tajemnice, odkrywali Boską mądrość naszego Zbawiciela i przeniknięci nią czuli w sobie moc, która potrafi oprzeć się trudnościom i temu, co boleśnie odczuwamy jako przemijanie i odchodzenie – powiedział w homilii abp Jędraszewski. Nawiązując do aktualnej sytuacji, apelował: – Módlcie się na różańcu w swoich wspólnotach domowych, parafialnych, środowiskowych. Stawajcie się na wzór św. Pawła ludźmi głębokiej, żarliwiej wiary w Syna Bożego, który nas umiłował i samego siebie wydał za nas. Módlcie się razem z Matką Najświętszą właśnie po to, aby obecne życie nasze było życiem w Jezusie Chrystusie.
W rozmowie z Niedzielą ks. Stanisław Szczepaniec, diecezjalny moderator Żywego Różańca Archidiecezji Krakowskiej, powiedział m.in.: – Pielgrzymka powoduje ogromną wdzięczność i dla Pana Boga, który ciągle tę wiarę i tę gorliwość modlitwy wzbudza w ludziach, i dla pielgrzymów, odkrywających moc Różańca, chcących się modlić. Podkreślił m.in. znaczenie świadectw wygłoszonych przez pielgrzymów z Podhala i dodał: – Jestem Bogu bardzo wdzięczny za zachęcające do modlitwy różańcowej słowa księdza arcybiskupa, który wskazał, że pierwszym, podręcznym lekarstwem na nasze problemy, biedy, choroby jest Różaniec. Ksiądz Szczepaniec zauważył, że w tym roku nie było tylu pielgrzymów, co w latach minionych, ale za kustoszem łagiewnickiego sanktuarium potwierdził, że od czasu wybuchu pandemii była to jedna z najliczniejszych pielgrzymek do tutejszego sanktuarium. I wyznał: – To daje radość i mobilizuje. Równocześnie umacnia nadzieję, że ta modlitwa będzie trwać i będzie przynosić owoce.
Doroczna pielgrzymka służby liturgicznej do Paradyża 7 maja zgromadziła prawie tysiąc osób – ministrantów, lektorów i ich rodziny, a także księży i przedstawicieli diecezjalnej diakonii liturgicznej Ruchu Światło-Życie. Mszy św. przewodniczył bp Tadeusz Lityński
Rok jubileuszu Chrztu Polski pokazuje nam, że chociaż ta wspólnota Kościoła liczy 1050 lat, to okazuje się, że jej oblicze jest takie młode. Bo to jest oblicze również ministranta, również lektora, ceremoniarza, służby liturgicznej. Dzięki temu nieustannie nowy powiew energii, zapału ewangelicznego jest rozsiewany na naszej ziemi – mówił bp Lityński. – W tej wspólnocie również odczytujemy swoje powołanie i obowiązki. Dziękuję ministrantom i lektorom, że pozwolili się tak prowadzić Duchowi Świętemu, że odczytali też to zadanie, które przychodzi z chwilą przyjęcia stroju liturgicznego.
14 września Kościół w sposób szczególny czci Chrystusowy Krzyż, narzędzie męczeństwa, ale i hańby oraz pogardy w antycznym świecie.
W 324 r. matka cesarza Konstantyna - Helena, wówczas 78-letnia już kobieta, wyrusza celem ekspiacji za uczynki syna do Ziemi Świętej. Ówczesny biskup Jerozolimy - Makary - miał okazję rozmawiać z cesarzem o sytuacji, w jakiej znajdowały się święte miejsca i nakłaniał go do podjęcia na tych terenach prac badawczych. Na miejscu dawnej Jerozolimy po zburzeniu przez cesarza Hadriana w 135 r. Świątyni Jerozolimskiej powstała Aelia Capitolina. W miejscu Świętego Grobu powstała świątynia Jowisza Kapitolińskiego. Autor Historii Kościoła Euzebiusz z Cezarei mówi, iż po przybyciu na miejsce cesarzowa Helena kazała zwołać komisję, w skład której weszli kapłani i archeologowie w celu zakreślenia dokładnego planu prac wykopaliskowych. Szczęśliwie zachowane dokumenty w pewnej żydowskiej rodzinie pozwoliły na ustalenie topografii Jerozolimy przed jej zburzeniem. Koszty robót nie grały roli - Konstantyn dostarczył na te cele ogromne sumy pieniędzy. Po kilku tygodniach prac ukazał się wreszcie garb Kalwarii i grota grobu Chrystusa. Wzruszenie ogarnęło wszystkich. W częściowo zasypanym rowie odnaleziono trzy krzyże. Biskup Makary modlił się o możność poznania, na którym krzyżu Zbawiciel dokonał żywota. Podobno przyniesiono umierającą niewiastę, którą dotknięto drzewem krzyża. Przy trzecim dotknięciu kobieta wstała. Wiadomość dotarła do Konstantyna, który każe wybudować na świętym miejscu bazylikę. 14 września 335 r. odbyło się uroczyste poświęcenie i przekazanie miejscowemu biskupowi bazyliki, do której wniesiono relikwie Krzyża. Obecna Bazylika Grobu Świętego wybudowana przez krzyżowców zajmuje miejsce trzech budowli wzniesionych przez Helenę: kościoła na cześć Męki Pańskiej, na cześć Krzyża i Grobu Świętego.
Spotkanie rozpoczęło się w Domu Diecezjalnym TABOR. Uczestnicy przedstawiali swoje rodziny, opowiadali o doświadczeniach małżeńskich i dzielili się historiami, które często rozpoczynały się od jednego, odważnego kroku – decyzji, że ich wesele będzie świętem miłości, a nie alkoholu. Pierwszego dnia uczestników odwiedził biskup Kazimierz Górny, który podziękował małżonkom za ich świadectwo i przypomniał postać św. Maksymiliana Marii Kolbego – patrona ludzi podejmujących trud życia w trzeźwości. Podczas Eucharystii ks. dr Wiesław Matyskiewicz podkreślał, że abstynencja nie jest wyrzeczeniem, lecz darem składanym rodzinie i bliźnim.
Drugi dzień miał charakter formacyjny. Konferencje poświęcone problematyce uzależnień pokazały, jak współczesna wiedza medyczna i psychologiczna potwierdza znaczenie profilaktyki oraz odpowiedzialnych wyborów. Szczególnym przeżyciem była pielgrzymka do Markowej – miejsca naznaczonego świadectwem błogosławionych Józefa i Wiktorii Ulmów. Ich życie przypomina, że miłość małżeńska to codzienna odpowiedzialność za drugiego człowieka, gotowość do poświęcenia i odwaga życia zgodnie z wyznawanymi wartościami. Wieczorne warsztaty taneczne, wspólna modlitwa różańcowa oraz rozmowy do późnych godzin pokazały, że integracja nie potrzebuje alkoholu. Wręcz przeciwnie – uczestnicy podkreślali, że dopiero w atmosferze trzeźwości można w pełni cieszyć się obecnością drugiego człowieka, prowadzić wartościowe rozmowy i budować prawdziwe więzi.
Ostatni dzień spotkania był czasem dziękczynienia za otrzymane łaski. Podczas Eucharystii w parafii św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Rzeszowie-Dworzysku ks. prałat Władysław Zązel, który zachęcał, aby rodzinne uroczystości – zwłaszcza wesela – były świadectwem wolności, odpowiedzialności i szacunku wobec każdego uczestnika.
XXXII Wesele Wesel nie było jedynie kolejnym zjazdem małżeństw. Było przede wszystkim żywym dowodem na to, że można świętować inaczej. Coraz więcej młodych narzeczonych zastanawia się dziś nad organizacją wesela bezalkoholowego. Nie dlatego, że chcą komukolwiek coś udowodnić, ale dlatego, że pragną, aby najważniejszy dzień ich życia był pięknym początkiem wspólnej drogi, wolnym od ryzyka nadużyć i złych doświadczeń. Rzeszowskie XXXII Wesele Wesel pozostawiło uczestnikom nie tylko piękne wspomnienia, ale również ważne przesłanie. Każde bezalkoholowe wesele staje się świadectwem, że można budować kulturę spotkania opartą na szacunku, odpowiedzialności i prawdziwej wolności. Oby takich świadectw było w Polsce coraz więcej.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
