Ekspozycję przygotowano w ramach cyklu: Spotkania z Ojcem Świętym – Janem Pawłem II oraz 28. Europejskich Dni Dziedzictwa pod hasłem: Moja droga. – Hasło jak najbardziej odnosi się do drogi Karola Wojtyły – zwykłego chłopaka, który został papieżem. Był to człowiek, który nie stronił od ludzi. Jako student, a także później jako duchowny chciał być dla każdego, kto był w potrzebie. Jednał, kochał, modlił się i słuchał. Rozumiał ludzi i ich problemy – przyznają organizatorzy ekspozycji.
Moja droga w odniesieniu do Jana Pawła II symbolizuje jego przekonanie, wiarę oraz całkowite oddanie się Bogu. To także symboliczne zawarcie jedności z całym narodem. Ta droga była trudną „drogą do świętości” – dodają.
Na świecie jest ok. tysiąca pomników św. Jana Pawła II. Jak czytamy w opisie wystawy: „Ludzie, a w szczególności Polacy, tę postać po prostu kochali, stąd też powstało tak dużo pomników. W jego osobie znajdowali bratnią duszę, która pragnęła dla nich prawdy i sprawiedliwości, która budziła nadzieję, niosła otuchę, emanowała dobrem i radością. Zmaterializowana w pomniku postać naszego Wielkiego Rodaka pozwalała choćby na chwilę zadumy czy refleksji”.
Wystawa składa się z fotografii, które prezentują różne odsłony wizerunku papieża Polaka. Każdy z prezentowanych pomników jest inny, jednak wszystkie mają jeden wspólny cel – przybliżać postać tego wielkiego Polaka społeczeństwu, a przede wszystkim kolejnym pokoleniom.
Ekspozycja stanowi zbiór fotografii autorstwa Jana Niteckiego. Można ją zwiedzać w budynku muzeum od poniedziałku do piątku w godz. 10-15 oraz w niedziele w godz. 12-16.
14 sierpnia odbył się wernisaż najnowszej wystawy „Jan Paweł II – człowiek z wolności” przygotowanej przez Centrum Myśli Jana Pawła II. Podczas uroczystej inauguracji wystawy obecna była Hanna Gronkiewicz-Waltz, prezydent m.st. Warszawy, oraz bp Piotr Jarecki. Wydarzenie uświetnił występ Redbada Klynstry-Komarnickiego z monologiem autorstwa Maćka Omylaka.
Otwarcie wystawy było połączone z kuratorskim zwiedzaniem ekspozycji, o której opowiedział Łukasz Ofiara, koordynator projektu. Każdy gość wernisażu otrzymał także symboliczny list od Jana Pawła II, który zawierał przypomnienie papieskiego nauczania o wolności.
Ben Sira (Jezus, syn Eleazara, syn Syracha) pisze w Jerozolimie w początkach II w. przed Chr., w świecie, w którym kultura grecka mocno naciska na tożsamość Izraela. W części zwanej „pochwałą ojców” (Syr 44-50) ukazuje dzieje jako szkołę wierności. Dawid staje tu w centrum nie jako strateg, lecz jako człowiek kultu. Porównanie do tłuszczu ofiary podkreśla, że to, co najcenniejsze, należy do Pana. W Prawie tłuszcz (cheleb) bywa częścią zastrzeżoną dla Boga. Dawid zostaje oddzielony dla świętości. Autor przypomina zwycięstwa, ale zatrzymuje się na pieśni. Dawid śpiewał „z całego serca” i umiłował Stwórcę. To język czegoś więcej niż tylko talentu. Wspomnienie śpiewaków przy ołtarzu i uporządkowania świąt dotyka realnej historii liturgii Dawidowej, znanej także z Ksiąg Kronik. Wiara wchodzi w ciało wspólnoty przez modlitwę, muzykę i czas święta. Najbardziej uderza zdanie o odpuszczeniu grzechów. Syrach nie pomija upadku króla, lecz widzi w nim miejsce działania miłosierdzia. Tron otrzymuje oparcie w obietnicy Boga, a nie w bezgrzeszności władcy. Obraz rogu (qeren) oznacza moc i wyniesienie. Św. Atanazy w „Liście do Marcellina” mówi o Psalmach jako o zwierciadle serca i uczy, że człowiek bierze ich słowa na usta jak własne. Ta intuicja wyrasta z Dawida, którego Syrach pokazuje jako mistrza modlitwy. Św. Augustyn, komentując przysięgę Boga „dla Dawida”, rozpoznaje w „nasieniu Dawida” Chrystusa oraz tych, którzy do Niego należą. Przymierze króla otwiera się na lud odkupiony. Słowa o „przymierzu królów” i „tronie chwały” nawiązują do obietnicy z 2 Sm 7, w której Bóg podtrzymuje dom Dawida.
Dziękujemy za cierpliwe oczekiwanie na nasze głosy, za słowa wsparcia i modlitwę. Wszystkie sprawy powierzamy Panu Bogu, ufając, że z każdej sytuacji potrafi On wyprowadzić dobro - czytamy na stronie internetowej Fundacji Teobańkologia.
Wyrażam skruchę, szczery żal i biorę pełną odpowiedzialność za błędne rozwiązania
duszpasterskie, praktyki modlitewne i porady, które 7-8 lat temu prowadziłem wobec Pani
Anny (imię zmienione, użyte w artykule). Chcę podkreślić swoje szczere intencje niesienia
pomocy oraz to, że modlitwa opisana w artykule odbywała się przez telefon w styczniu 2019
roku i nie zawierała żadnych zachęt do popełnienia jakiegokolwiek grzechu. Od tego czasu
moja wiedza, doświadczenie oraz procedury bezpieczeństwa w kontaktach duszpasterskich
uległy całkowitej zmianie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
