Kluczowym słowem Ewangelii wg św. Mateusza jest wieloznaczny termin „sprawiedliwość”. Pojawia się on najpierw w Jezusowym Kazaniu na Górze jako ideał postępowania, ukazany Jego wyznawcom: „Błogosławieni są ci, którzy łakną i pragną sprawiedliwości”, którzy z jej powodu „cierpią prześladowanie” (por. Mt 5, 6.10). Jezus przestrzega uczniów: „jeśli wasza sprawiedliwość nie będzie większa niż uczonych w Piśmie i faryzeuszów, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego” (5, 20). „Starajcie się naprzód o królestwo Boga i jego sprawiedliwość” (6, 33).

„Sprawiedliwość” w Jezusowym nauczaniu to po prostu postępowanie zgodne z prawem Bożym. Taki był najwyższy ideał religijny, sławiony często w Starym Testamencie. „Bo Pan jest sprawiedliwy i kocha sprawiedliwość” (Ps 11, 7). Ewangelia ukazuje najpierw Józefa jako „męża sprawiedliwego” (Mt 1, 19), który zamierzał „oddalić potajemnie” swą małżonkę Maryję. Dopiero pouczony przez Ducha Świętego o tajemnicy dziewiczego poczęcia, przyjął wraz z Nią Dzieciątko Jezus i tak stał się „cieniem Ojca”.

W tegorocznej lekturze Ewangelii wg św. Mateusza dotarliśmy już do jej ostatniej części. Jezus jako Mesjasz wjechał uroczyście do Jerozolimy i symbolicznie oczyścił świątynię z przekupniów. Spowodowało to ostrą reakcję arcykapłanów i starszyzny ludu: „Jakim prawem to czynisz?” (por. Mt 21, 23). W odpowiedzi Jezus odwołuje się do autorytetu Jana Chrzciciela. Czytany dziś fragment rozwija pytanie, jakie Jezus postawił zwierzchnikom narodu. Przypowieść o dwóch synach wzywa do opamiętania, czyli do przemyślenia na nowo własnej postawy religijnej.

W komentarzu do przypowieści Jezus ponownie odwołuje się do przykładu Jana Chrzciciela. Przyszedł on „drogą sprawiedliwości” i postawił wszystkim alternatywę: życie z Bogiem lub odrzucenie Boga. Częsty w Biblii symbol „drogi” odnosi się do podstawowego wyboru. Mojżesz doprowadził naród izraelski do granic ziemi obiecanej i ukazał mu dwie możliwe drogi: „Kładę przed wami życie i śmierć, błogosławieństwo i przekleństwo. Wybierajcie życie” (por. Pwt 30, 19). Jan Chrzciciel na progu Nowego Przymierza podjął „drogę sprawiedliwości” i tą drogą poprowadził swych uczniów ku Chrystusowi.

Wczesnochrześcijański katechizm, nazwany Nauką dwunastu Apostołów, rozpoczyna się obrazem dwóch dróg: „Dwie są drogi, jedna droga życia, a druga śmierci – i wielka jest różnica między nimi. Oto droga życia: Przede wszystkim będziesz miłował Boga, który cię stworzył, następnie zaś bliźniego twego jak siebie samego, a czego nie chcesz, by ktoś ci zrobił, tego wszystkiego i ty także nie rób drugiemu” (por. Didache I, 1-2). Dalszy ciąg katechezy ukazuje mroczną drogę uczynków ciemności. Wykaz tych czynów przypomina wszystko, czym karmi się współczesny świat, który zgubił Boga. Wybierajmy życie!