Pokora jest prawdą, która zostawia całą hojność po stronie Boga
List do Tytusa, zostawionego na Krecie, „by uporządkował sprawy do końca i ustanowił prezbiterów w każdym mieście”, daje dziś katalog pouczeń stanowych. Starsi mężczyźni mają być „trzeźwi, poważni, roztropni, zdrowi w wierze, miłości i cierpliwości”. Starsze kobiety „w zachowaniu godne, nie przewrotne w mowie, nie niewolnice nadmiernego picia wina, nauczycielki dobrego”. Młode kobiety, młodzieńcy, wreszcie sam Tytus: „we wszystkim dawaj wzór dobrych uczynków własnym postępowaniem”. Etyka Pastoralnych bywa oskarżana o mieszczańskość. W istocie jest strategią misyjną. Każdy stan ma żyć tak, „aby nie bluźniono słowu Bożemu” i „aby przeciwnik ustąpił ze wstydem, nie mogąc nic złego o nas powiedzieć”. Życie wspólnoty jest jej pierwszą apologią. Nagle, jak okno otwarte w ścianie praktycznych pouczeń, następuje zdanie, które liturgia śpiewa w noc Bożego Narodzenia: „ukazała się bowiem łaska Boga, która niesie zbawienie wszystkim ludziom”. Epephanē hē charis, objawiła się Łaska. Epifania jest tu imieniem wydarzenia Chrystusa. Łaska okazuje się pedagogiem: „poucza nas, abyśmy wyrzekłszy się bezbożności i żądz światowych, rozumnie i sprawiedliwie, i pobożnie żyli na tym świecie”. Trzy przysłówki. Sōphronōs, dikaiōs, eusebōs. Rozumnie wobec siebie, sprawiedliwie wobec bliźnich, pobożnie wobec Boga. Cała etyka mieści się w trzech słowach, a wszystkie trzy są owocem łaski. Życie chrześcijańskie rozpięte jest między dwiema epifaniami. Łaska już się ukazała, a my „oczekujemy błogosławionej nadziei i objawienia się chwały wielkiego Boga i Zbawiciela naszego, Jezusa Chrystusa”. Beata spes, błogosławiona nadzieja. Liturgia wzięła te słowa do embolizmu po Modlitwie Pańskiej. Dzisiejszy patron, Leon Wielki, jest doktorem tej właśnie epifanii łaski. Jego Tomus do Flawiana dał Chalcedonowi język wyznania dwóch natur w jednej Osobie, a jego kazania wciąż powtarzają wezwanie, które mogłoby być streszczeniem dzisiejszego czytania: „poznaj, chrześcijaninie, godność twoją”. Agnosce, o christiane, dignitatem tuam. Łaska się ukazała, żyj jak obdarowany.
CZYTAJ DALEJ
_1792598077.jpg)
