W końcu sierpnia, a także we wrześniu, organizowane są dożynki, czyli dziękczynienie za zbiory. Najlepiej jest, gdy łączy się je z Eucharystią, bo wówczas odnosimy nasze podziękowanie do Boga, który jest źródłem wszelkiego błogosławieństwa, dlatego w naszych parafiach są organizowane dożynki lokalne, tzn.: parafialne, miejskie, gminne czy diecezjalne.

W tym rozpędzonym świecie mówienie o jakichś tradycyjnych zwyczajach i obrzędach nie zawsze trafia na podatny grunt. Praca rolnika, choć ciężka, dziś jest wspomagana różnymi sprzętami i maszynami. Powoduje to, że u wielu ludzi nie wzbudza już ona szacunku, jak to niegdyś było. Obecnie, mimo wielu trudności, jednak towarzyszy nam dobrobyt, dlatego – gdy tyle rzeczy jest na wyciągnięcie ręki – nie uważa się pracy rolników za ciężką.

Tradycyjne dożynki też się zmieniają. Może jakaś wina jest również i po stronie samych rolników, którzy – wspomagani zmechanizowanymi gospodarstwami i współczesną techniką – chcą się uporać z pracami jak najszybciej i mieć trochę czasu wolnego dla siebie. Słychać obecnie takie głosy, że dożynki zatraciły niegdysiejszy blask, gdy na dziękczynienie za zbiory starano się ze wszystkiego, co ziemia dała, przynieść coś do świątyni: zboże, chleb, owoce, warzywa. Teraz, mówią rolnicy, niekiedy nie ma kto zrobić wieńca dożynkowego, bo młodzi się nie nauczyli lub też przestali rozumieć, dlaczego należy tę tradycję podtrzymywać. Jednakże, pomimo takich trudności, mamy to szczęście organizowania dożynek w naszych świątyniach, bo najważniejsze jest, by chcieć i umieć podziękować Bogu za otrzymane plony.

W naszej polskiej tradycji wydarzenia te łączymy ze świętami maryjnymi. Dniami szczególnymi są uroczystości Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i Matki Bożej Częstochowskiej. I mimo zmieniających się warunków życia i pracy, należy podtrzymywać te tradycje i łączyć je z osobą Matki Bożej, która jest – jak mówią o Niej teksty poświęcenia wieńców – „najdoskonalszym owocem ziemi”. Jest bez grzechu, dlatego pomaga wszystko odnieść i ofiarować Panu Bogu – dawcy wszelkich dóbr.

Mamy szczęście organizowania dożynek w naszych świątyniach, bo najważniejsze jest, by chcieć i umieć podziękować Bogu za otrzymane plony.

Podziel się cytatem

Warto również pamiętać, że cały proces troski o ziemię i plony rozpoczyna się już wczesną jesienią. 8 września, w święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, zwane świętem Matki Bożej Siewnej, poświęcamy ziarno, które zapada w ziemię. Choć teraz zimy są łagodniejsze i można to ziarno trochę później wsiać, jednak ten czas jesienny mówi o tym, że proces dziękczynienia jest rozciągnięty na cały rok. Musi być poparty miłością do ziemi, sumienną pracą i modlitwą. Pamięć w tym całym procesie o Matce Bożej ma mobilizować do umiejętności stawania przed Bogiem w duchu zawierzenia. Posiadamy wiele sprzętów, osiągnięć technicznych, wiele możemy, ale to Pan daje wzrost. Maryja nam o tym przypomina. Uczy nas odkrywać Boże zamiary i prawdziwej modlitwy.

Niezależnie od form i stopnia uroczystości dożynkowych najważniejsze, że one są, bo przede wszystkim pomagają nawet tym, którzy w nich nie uczestniczą, zastanowić się nad sprawami duchowymi, nad obecnością Boga w świecie i naszej od Niego zależności.